Πως θα βασανίσουν τους στρατιωτικούς που στέλνει η Αθήνα στην Τουρκία

του Α.Χ.

Το οριστικό τέλος τους κράτους δικαίου στην Ελλάδα αποτελεί η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών να εκδώσει στην Τουρκία στρατιωτικούς, που θεωρείται βέβαιο ότι θα βασανιστούν ενώ ενδέχεται να εκτελεστούν αν περάσουν οι προτάσεις για επαναφορά τη θανατικής ποινής.

Η εισαγγελέας Ευσταθία Καπαγιάννη, ζήτησε από τους δικαστές να μην κάνουν δεκτό το αίτημα της Τουρκίας τονίζοντας πως αν παραδοθούν στην γείτονα χώρα «είναι σχεδόν βέβαιος ο βασανισμός τους».

Οι εφέτες αποδέχθηκαν την έκδοση τριών στρατιωτικών για τις κατηγορίες της απόπειρας κατάλυσης Συντάγματος, απόπειρας κατάλυσης Κοινοβουλίου και αρπαγής δια της βίας ελικοπτέρου, ενώ απορρίπτουν την έκδοση για την κατηγορία της απόπειρας κατά της ζωής του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας

Η παράδοση των στρατιωτικών χαρακτηρίζεται από νομικούς κατάφωρη παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθώς ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τα βασανιστήρια, Νιλς Μέλζερ βεβαίωσε προ ημερών ότι τα βασανιστήρια είναι «διαδεδομένα» στην Τουρκία.

Η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών έρχεται λίγες μόλις ημέρες από τη στιγμή που το BBC αποκάλυψε φρικιαστικές λεπτομέρειες για τα βασανιστήρια που πραγματοποιεί το τουρκικό καθεστώς. Μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι ανάγκαζαν συλληφθέντες να γονατίζουν σε καυτή άσφαλτο ενώ χτυπούσαν τα κεφάλια τους στον τοίχο.

Αρκετά από τα θύματα είχαν σπασμένα πλευρά και συντριπτικά κατάγματα κρανίου ενώ η δικηγόρος Selcen Bayun κατήγγειλε ότι είδε αστυνομικό να στραγγαλίζει πελάτη της κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Άλλα θύματα καταγγέλλουν βιασμούς με αστυνομικά γκλομπς.

«Οι πληροφορίες για ξυλοδαρμούς και βιασμούς κατά την κράτηση είναι εξαιρετικά ανησυχητικές, ιδιαίτερα δεδομένου του μεγάλου αριθμού των κρατουμένων» μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, δηλώνει ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη Τζον Νταλχούιζεν

Το BBC προειδοποιεί για τις σκληρές εικόνες που περιλαμβάνει το ρεπορτάζ.

Η ελληνική δικαιοσύνη, η κυβέρνηση Τσίπρα και συγκεκριμένα ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς κινδυνεύουν πλέον να μείνουν στην ιστορία για τη συνεργασία τους με ορισμένα από τα πιο αυταρχικά καθεστώτα του πλανήτη κατά παράβαση διεθνών συνθηκών για τα δικαιώματα του ανθρώπου.

πηγή: info-war

Προπαγάνδα... της πλάκας αυτοί ; Πλάκα κι εμείς!!

του Κώστα Γιαννιώτη
 

 

Φαίνεται πως η ιστορία, που άνοιξε με το θάνατο του Φιντέλ, θα τραβήξει σε μάκρος!

Από μια άποψη το θεωρώ δικαιολογημένο, γιατί το ξύπνημα των φιδιών, που ‘’σφυρίζουν’’ αγριεμένα, δεν έχουν στόχο ούτε το Φιντέλ, ούτε την Κούβα!

Πήραν το μάθημά τους από εκεί! Ξέρουν ότι εκεί δεν ‘’μασάνε’’!

Αλλού στοχεύουν!
Έχουν στόχο την ίδια τη συνείδηση των λαών!

Τη συνείδηση των λαών, που άρχισε να αργοσαλεύει, αναζητώντας τα μονοπάτια που οδηγούν προς την αξιοπρέπεια και την αγάπη για την πατρίδα!

Αυτό τρέμουν, αλλά δεν το φανερώνουν, και βρίζουν οτιδήποτε έχει σχέση με την Κούβα, το ‘’κακό σπυρί’’, που μπορεί να φωτίσει δρόμους ελπίδας ...... ανεπίτρεπτους - γι` αυτούς – και να μολύνει μεγάλο μέρος του ‘’υγιούς’’ σώματος του ‘’ελεύθερου’’ κόσμου ΤΟΥΣ!

Απαντώντας σε όλους αυτούς που δεν τους ενδιαφέρει η κατάσταση της χώρας μας και δεν κοιτάνε τη μαύρη ζωή που ζουν, αλλά σκίζουν τα ιμάτιά τους για το λαό της Κούβας που.... ‘’δεινοπαθεί’’, πιστεύω πως καλό είναι να το ρίχνουμε και λίγο στην πλάκα, μ` αυτούς, γιατί διαφορετικά μπορεί να πιστέψουν ότι τους παίρνει ο κόσμος στα σοβαρά!

Ας τους ενημερώσω λοιπόν !

Σήμερα, πρωί πρωί, έλαβα γράμμα από το Φιντέλ, σαν απάντηση στην επιστολή που του είχα στείλει πριν λίγες μέρες!

Μου γράφει, λοιπόν ........

«Κώστα, γεια χαρά!

Έλαβα το γράμμα σου, με τίτλο..... ‘’Ας πρόσεχες, Φιντέλ !’’ και διάβασα με προσοχή όλα αυτά, για τα οποία με επιπλήττεις.

Από μια άποψη, έχεις δίκιο, με την προϋπόθεση ότι θα έκανα τα αντίθετα απ` αυτά που έκανα στην Κούβα, αν επεδίωκα τα χειροκροτήματα και τους επικήδειους του κάθε παπάρα του ‘’ελεύθερου’’ κόσμου, στον οποίο - δυστυχώς - ζεις κι εσύ!

Εγώ εδώ πάνω νιώθω ήρεμος και χαρούμενος, γιατί είμαι παρέα με τον αδερφό μου, τον Τσε, που είχα χρόνια να τον δω!

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι δεν έρχονται και στιγμές που τα παίρνω στο κρανίο!

Κι αυτό γιατί ...... ξέρεις, εδώ πάνω, πολλές φορές περνούν, φευγαλέα, κάτι εικόνες που δημιουργούνται στη γη από ηλεκτρομαγνητικά κύματα, (σαν αυτά, μωρέ που χρησιμοποιούν οι τηλεοράσεις εκεί κάτω, όπως λένε οι φυσικοί), και που ταξιδεύοντας στο διάστημα, περνούν κι από δω και βλέπω!

Σε μια απ` αυτές είδα και το δικό σας, τον Αλέξη..... πώς τον λέτε! Αυτόν τον σφουγκοκωλάριο του Σόιμπλε, μωρέ (τον οποίο θαυμάζει κιόλας για την απαράμιλλη λογική του, όπως λέει), που στην τελετή αναχώρησής μου με υμνούσε κι έδινε στους δικούς μου, εκεί κάτω, μαθήματα επανάστασης και αξιοπρέπειας των λαών!

Τα πήρα στο κρανίο και είπα να βουτήξω κατά κάτω, αλλά με κράτησε ο Τσε, λέγοντάς μου κατά πρώτον ότι απαγορεύεται και κατά δεύτερο ότι θα φροντίσει γι` αυτόν ο ελληνικός λαός !

Έτσι και δεν ήταν ο Τσε, θα είχατε και δεύτερη κηδεία!

Με την ευκαιρία αυτού του γράμματος θα ήθελα να με εξυπηρετήσεις και να γράψεις, όπου μπορείς, αυτά που σου γράφω!

Εγώ πλέον δεν ανησυχώ! Άφησα υγιή σπόρο πίσω μου, που θα ανθίσει και θα καρπίσει!

Αλλά πώς να στο πω. Εκεί που κάθομαι και βλέπω αυτές τις εικόνες να περνούν, κατευθείαν από CIA, NSA και βάλε, προς κάτι παλιοκάναλα της Αθήνας, είδα και κάτι για...... 35.000 ερωμένες που είχα!!

Δε μου λες! Ξέρεις από αριθμητική;

Αν ξέρεις, σε παρακαλώ κάνε έναν υπολογισμό και στείλε τους ένα ..... ‘’μουρασιλέ’’ ( όπως λέγατε το μήνυμα εσείς οι Έλληνες, την εποχή του Ιμπραήμ), ότι εμείς στην Κούβα εξαλείψαμε τον αναλφαβητισμό!

Αυτοί ακόμα αγράμματοι είναι;

Δεν μπορούν να κάνουν έναν απλό υπολογισμό;

Εγώ έζησα 90 χρόνια! Δηλαδή 90 x 365 = 32.850 μέρες!

Επομένως θέλουν να πουν ότι έχω κάνει έρωτα (γιατί αλλιώς δε νοείται να τις λες ερωμένες) με 35. 000 γυναίκες, στη διάρκεια της ζωής μου, των 32.850 ημερών!!

Πηδηχτούλης πρέπει να ήμουνα και δεν το είχα πάρει είδηση!!

Βέβαια, εδώ που τα λέμε, μπορεί και να έχουν δίκιο, γιατί θυμάμαι τη μάνα μου που, όταν ήμουν 5-6 χρονών, για να μαζευτώ στο σπίτι τα βράδια από τους λασπωμένους δρόμους, μου φώναζε ‘’να τσακιστώ και να μαζευτώ γρήγορα, γιατί αλλιώς..... θα έδιωχνε τις γκόμενες από το σπίτι’’!

Τότε, εγώ νόμιζα ότι μιλούσε για δυο σκυλίτσες που είχαμε και τις αγαπούσα πολύ! Τώρα....... κάτι αρχίζω να ψυλλιάζομαι! Ίσως μου είχε φέρει από τότε γκόμενες στο σπίτι και δεν το είχα πάρει χαμπάρι!

Αλλά και πάλι ο λογαριασμός είναι σκάρτος! Δε βγαίνει !

Ρε , που να τους πάρει ο διάολος. Τι κατάντια!

Ακόμα και την προπαγάνδα τους την έκαναν πλαστική και μιας χρήσης!!

Αλλά για στάσου, ρε Κώστα!

Αν κατά τύχην και είναι αλήθεια ότι πηδούσα από 1 (ενός) έτους - ή ακόμα κι από την κοιλιά της μάνας μου - πού στο διάολο είναι το κακό και σε ποιον έκανα κακό;

Εγώ δεν έκρυψα ποτέ, ούτε ντράπηκα για το γεγονός ότι αγαπούσα τις γυναίκες, τον έρωτα, τη ζωή !

Γι` αυτό, άλλωστε, έγινα κι αυτό που ήμουνα ! Επαναστάτης!

Ούτε νευρωτικός ανέραστος ήμουνα, ούτε παιδεραστής, ούτε κτηνοβάτης, ούτε..... αιμομίκτης που κρύβεται πίσω από σφραγισμένες πόρτες σιωπής!

Κάτι τέτοια τα συνηθίζουν στις δικές τους κλειστές και ψευτοκυριλέ προτεσταντικές, πουριτανικές και ψευτοθρησκευόμενες κοινωνίες τους!

Τελειώνοντας, σε παρακαλώ κάνε μου μια χάρη!

Αν κι έχω αφήσει εκεί κάτω κάτι νεαρούδια, που θα τους γίνουν καρφί στο μάτι, παρ` όλα αυτά θέλω να τους το πω κι εγώ, και σε παρακαλώ γράψε το να το διαβάσουν : ‘’Όταν γυρίσω, θα τους γαμήσω’’!

Έτσι δε λέει ένα τραγούδι που τραγουδούσατε στο Σύνταγμα;

Αν υπάρξει ανάγκη θα τα ξαναπούμε!

Αν και όπως βλέπω τις εξελίξεις με τους Τούρκους, θα υπάρξει σύντομα η ανάγκη να τα ξαναπούμε!

Χαιρετισμούς από τον αδερφό μου, Ερνέστο Τσε».

Σε χαιρετώ
Φιντέλ Κάστρο Ρους

Οδός : Ηρώων της ανθρωπότητας
Οικοδ. Τετράγ. : Πάνθεον της Ιστορίας

Ένα μέτωπο ακομμάτιστο

του Περικλή Δανόπουλου
 

Είναι ορισμένες φράσεις που όσο κλισέ και αν ακούγονται, μας παραπέμπουν στα αυτονόητα. Κρίση, η χώρα υπό κατοχή, το πολιτικό σύστημα αποτυχημένο, ανεπαρκές, δοσιλογικό. Διαπιστώσεις χιλιοειπωμένες. Και θα αναρωτηθεί εύλογα, ο τρίτος, τι γίνεται σε αυτή την χώρα, τι συμβαίνει με αυτό τον λαό και δεν έχει ήδη οργανωθεί ώστε να ανατρέψει το σαθρό σκηνικό? Παρακάμπτοντας την ερμηνεία-σωστή καθ’ όλα- του σοκ και δέους, την ανασφάλεια και τον καθημερινό αγώνα για επιβίωση και την προπαγάνδα των ΜΜΕ, τι άλλο θα μπορούσε να κρατά ένα πλήθος καθηλωμένο, ενώ το τέλος είναι ορατό και δεν είναι καθόλου ευνοϊκό?

Ταπεινή μου άποψη , στην μη γέννηση του νέου (κατά Γκράμσι) , αλλά σε επαναλαμβανόμενες θνησιγενείς τερατογενέσεις , συμβάλλουν πολιτικο-κομματικές επιδιώξεις, ημιμάθεια και αμάθεια μαζί με τις σκοπιμότητες που κρύβουν. Και σε ότι αφορά το πρώτο, νομίζω εύκολα άπαντες θα συμφωνήσουν, ότι κομματικές επιδιώξεις (ίσως όχι όλων των κομμάτων), δεν δημιουργούν το κατάλληλο συσπειρωτικό περιβάλλον. Το σημερινό αδιέξοδο για τον λαό , χρέος-μνημόνια-κατοχή, μόνο στην αντίσταση δια μέσου ενός νέου ΕΑΜ, παραπέμπει. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς, ακολουθώντας την γενικότερη αναθεωρητική προσπάθεια αλλαγής της ιστορίας, ξεχνά την δική της ιστορική διαδρομή, απεμπολώντας τον πατριωτισμό. Το άλλο κομμάτι, το κομμάτι της ημιμάθειας, ερμηνεύει λάθος η καθοδηγείται, τόσο την έννοια διεθνισμός, όσο και τον ίδιο τον Τρότσκι που έλεγε: «Η διαρκής επανάσταση δεν είναι ένα απομονωμένο άλμα του προλεταριάτου, αλλά αντίθετα, η ανοικοδόμηση ολόκληρου του έθνους κάτω από την ηγεσία του προλεταριάτου. Με αυτόν τον τρόπο συνέλαβα και διερμήνευσα την προοπτική της διαρκούς επανάστασης» Λ. Τρότσκι. Διαρκής επανάσταση. Κεφάλαιο 2,σελίδα 68. … 

Έτσι το Ε(εθνικό) του ΕΑΜ δημιουργεί αγκυλώσεις. Εθνικό όμως, που έχει γίνει ο προνομιακός χώρος για έναν εκκολαπτόμενο εθνικισμό, ο οποίος λόγω αμάθειας και έλλειψης πολιτικού γνωστικού επιπέδου, αδυνατεί να καταλάβει την ανάγκη να ταυτιστούν, ο ταξικός παράγοντας με τον εθνικό, αφού μιλάμε ουσιαστικά για τον ίδιο εχθρό. Οι σκοπιμότητες που κρύβονται, πιστεύω ότι οδηγούν σε μια προσπάθεια χειραγώγησης και αυτής της προσπάθειας συγκρότησης λαϊκού μετώπου αντίστασης.

Πιστεύω παρ’όλα αυτά, ότι οι συνθήκες πλησιάζουν στο να γίνουν ώριμες και εμπόδια που προκαλούνται από γκρουπούσκουλα χωρίς επαρκή πολιτική στόχευση η και από πατριδολάγνα χαρακτηριστικά, θα ξεπεραστούν εύκολα. 

Το μέλλον θα δείξει, την ωριμότητα και την θέληση για την γέννηση επιτέλους του νέου ΕΑΜ. 

Ενός μετώπου ακομμάτιστου, με διακριτά χαρακτηριστικά που προέρχονται από την συνάρθρωση ταξικού με εθνικό.

Αναθεωρητικές προσεγγίσεις και απόπειρες παλιννόστησης της εθνικοφροσύνης, δεν θα μπορέσουν να το σταματήσουν

Η ανάγκη για ενότητα

του Γιάννη Αθανασιάδη
  

     

Η θέση μου ειναι εκπεφρασμένη, γραπτά, προφορικά, και δια "ροπάλου".
Η μοναδική διέξοδος από τον αφανισμό του λαού μας, ειναι η δημιουργία ενιαίου δημοκρατικού μετώπου "από τα κάτω", με αναφορά στην Εθνική ανεξαρτησία, την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική αλληλεγγύη. Και αυτό δεν γίνεται με ηγεμονισμούς και ιδεολογικά στεγανά.
Όταν το ζητούμενο ειναι η επιβίωση μας, δεν μπορούμε να συζητάμε για το φύλλο των αγγέλων.
Για όσους τουλάχιστον το αντιλαμβάνονται.

***

Από την ώρα που οι δωσίλογοι συνεργάτες των κατακτητών μαζί με την μαυραγορίτικη παρέα τους, αποτέλεσαν την κοιτίδα του μεταπολεμικού πολιτικού προσωπικού της πατρίδας μας, ήταν φυσιολογική η ανάδειξη και η τελική επικράτηση των νεοδωσιλόγων που το αποτελούν και σήμερα.
Τώρα πλέον η πορεία του λαού μας, είτε θα καταλήξει στην ολοκληρωτική μετατροπή του σε παρασιτικού χαρακτήρα επαίτη και κομπιναδόρο χωρίς αλληλεγγύη και εθνική αξιοπρέπεια, 
είτε η σύγκρουση και το οριστικό ξεκαθάρισμα θα είναι αναπόφευκτο, για να οδηγηθούμε στην λύτρωση και την αναγέννηση της πατρίδας.
Δυστυχώς δεν υπάρχει ομαλή προοπτική. 
Η πλευρά των δωσιλόγων είναι έτοιμη από παλιά, έχοντας πλάτες το ενωσιακό πολιτικό περιβάλλον, στο οποίο πρόβλεψε να μας εντάξει παραπλανώντας μας με το τυράκι των χρηματοδοτικών πακέτων. 
Η πλευρά του λάου είναι κομματιασμένη με ευθύνη των ηγεσιών - ηγετών - ηγετίσκων και άλλων ιδεοληπτικού χαρακτήρα διασπαστικών παραγόντων κυρίως της "αριστεράς".
Όσο νωρίτερα συνειδητοποιησουμε την ανάγκη ενότητας και συσπείρωσης των λαϊκών δυνάμεων, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες υπάρχουν για την τελική νίκη.

Η κλεψύδρα αδειάζει.

Ας πρόσεχες, Φιντέλ !

του Κώστα Γιαννιώτη

Ξέρω, Φιντέλ, είσαι κάπως μακριά και θα μου στοιχίσει αρκετά που σου το στέλνω με courier, αλλά έπρεπε να σε ενημερώσω!

Εδώ κάτω, με το έτσι που έφυγες, έγινε και εξακολουθεί να γίνεται της πουτάνας!

Επειδή πάλευαν δεκαετίες να σε φάνε – μέσα από 600 απόπειρες – και δεν τα κατάφεραν, τώρα δεν το πιστεύουν ότι έφυγες και, νομίζοντας ότι τους κάνεις πλάκα, βάλθηκαν να σου τη σπάσουν, ξοδεύοντας  μερικά εκατομμυριάκια δολάρια, ακόμα, και βάζοντας όλα τα λουλούδια τους (χαφιέδες και μαλάκες) να γράφουν στο fb και το twitter ό,τι μαλακία τους κατεβάσει η γκλάβα!

Έλα όμως που, λέγε λέγε όπως τους είπε ο θείος τους, ο Γκαίμπελς, άρχισαν να μου βάζουν ψύλλους στ` αυτιά;

Γι` αυτό είπα να σου γράψω τα βάσανά μου και θέλω να μου απαντήσεις με κάθε ειλικρίνεια!

Λένε ότι όσο ήσουν εδώ κάτω, ήσουν ένας στυγνός δικτάτορας! Ότι φυλάκισες και δολοφόνησες χιλιάδες χιλιάδων Κουβανούς!

Επειδή εγώ ξέρω από δικτατορίες, θέλω να μου λύσεις μια απορία που μου δημιουργήθηκε, βλέποντας μια φωτογραφία από ομιλία σου στην Αβάνα. (βλ. από κάτω)  

  

Μου γεννήθηκε, που λες, μια απορία!

Πού στο διάολο τους βρήκες όλους αυτούς και τους έβαλες να σε ακούνε και να σε επευφημούν;

Ρε συ, Φιντέλ, μπας και έβαλες τον πολυάριθμο στρατό σου να τους φέρει, με το στόλο των εφοπλιστών, από τα ξερονήσια, έτσι  για μπούγιο;

Κι έπειτα κάτι άλλο!

Επειδή εγώ ξέρω από δικτατορίες, γνωρίζω ότι οι δικτάτορες σαν εσένα, έτσι και πάνε να βρεθούν ανάμεσα σε κόσμο, για να μιλήσουν, βάζουν ένα μπουλούκι μαυρογυαλάκηδες και κοντοκουρεμένους με το χέρι στη σκανδάλη, από φόβο μη και ξεμπουκάρει κανένα όπλο από το πουθενά! Κοίταξε σε παρακαλώ την παρακάτω φωτογραφία και λύσε μου την απορία.....

Πώς και σου ξέφυγε και δεν πρόβλεψες για την ασφάλειά σου, από το λαϊκό μίσος εναντίον σου, και άφησες τόσους ξεβράκωτους από κάτω να σου κουνάνε τα όπλα μες στη μούρη και απειλώντας σε; (βλ. τη φωτο από κάτω) 

Θυμήσου με ! Με αυτά και μ` αυτά, με αφήνεις έκθετο στις μαλακίες που ακούω και υπάρχει περίπτωση να φορτωθώ κι άλλη μαλακία ακούγοντας την ‘’αποκάλυψη’’ κανενός  ‘’έγκυρου’’ ρεπόρτερ ότι κάποιος απ` αυτούς από κάτω σε έφαγε τελικά, δικαιώνοντας τούς αγώνες τού λαού της Κούβας.

 Άκου, Φιντέλ!

Εγώ σε είχα προειδοποιήσει, όσον καιρό ήσουν εδώ κάτω και τα λέγαμε.

Γιατί, ρε παλικάρι μου, δεν ακολούθησες το παράδειγμα του Αλέξη, του Κούλη, του Βαγγέλη κι όλων των ..... λεβέντηδων και δεν υπέγραφες κι εσύ κανένα μνημόνιο; Δίπλα σου το είχες το ΔΝΤ!

Τι στο διάολο την ήθελες τη δωρεάν περίθαλψη για όλους, τη δωρεάν παιδεία για όλους και σε κάθε επίπεδο;

Τι στο διάολο φαγώθηκες να έχουν όλοι στέγη και ηλεκτρικό με συμβολικό αντίτιμο;

Δεν σου είχα πει για τα κόλπα που χρησιμοποιούμε εμείς εδώ, με τη ΔΕΗ, που όποιος είναι άνεργος και ανάπηρος δεν χρειάζεται ρεύμα; Τι να το κάνει;  Ζωγράφος είναι και θα δουλεύει τη νύχτα;

Τι ήθελες κι έδιωξες όλους τους μεγαλοκτηματίες και μοίρασες τη γη στους τεμπελχανάδες αγρότες;

Δεν άκουσες ποτέ για ..... ‘’επενδύσεις’’ και ‘’επενδυτές’’;

Δε διάβασες τα νέα του Αλέξη, που σέρνει πίσω του την ανάπτυξη, τραβώντας την από τα μαλλιά;

Δεν σου μίλησα για τα success stories του Αντώνη του Γκαβού;

Σου μίλησα! Αλλά....  

Ο Μπατίστα μαλάκας ήταν που γέμισε όλη τη χώρα με καζίνο, ιδιοκτησίας του αείμνηστου αρχιμαφιόζου, Λάκυ Λουτσιάνο, όλο το ζαχαροκάλαμο στη UNITED FROUIT COMRANY κι όλο τον ορυκτό πλούτο στην Bethlehem Steel Corporation;

Αν με άκουγες κι έκανες ολόκληρη τη χώρα ένα Γκουαντάναμο, σήμερα θα σε προσκυνούσαν όλοι και θα έγραφαν ύμνους για σένα!

Δεν θα είχε η Κούβα την πορνεία που έχει σήμερα!

Θα είχε ‘’κυρίες, σαν τις δικές μας! (βλ. φωτο από κάτω)

Και μην ξεχνάς ότι έτσι θα ξεπάστρευες και το μισό πληθυσμό και θα ξέμπλεκες από φασαρίες και απαιτήσεις.

Εσύ όμως φαγώθηκες να ανεβάσεις το προσδόκιμο ζωής από τα 54 χρόνια στα 78 σήμερα, με αποτέλεσμα να διπλασιάσεις τον πληθυσμό της Κούβας!  

Γεύσου τα, τώρα!

Εγώ τι φταίω όμως να ακούω όλους τους βλαμμένους, βαρεμένους, καμένους εγκεφαλικά, πονεμένους πρωκτικά, αλλά και πουλημένους, να σκούζουν;

Εγώ σου τα είχα πει, αλλά με έγραψες!

Ας με άκουγες!!

ΓΡΑΜΜΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ 6ΧΡΟΝΟ ΠΡΟΣΦΥΓΑ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΠΟΥ ΚΑΗΚΕ ΣΤΗ ΜΟΡΙΑ

 

Τον λένε Κωνσταντίνο Βαγγέλη…
Είναι αστυνομικός με καταγωγή από τα Γιάννενα και ήρθε στη Λέσβο με απόσπαση, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο Κέντρο Κράτησης Μεταναστών της Μόριας.

Εκεί γνώρισε τον 6χρονο Bares, το προσφυγόπουλο από το Ιράκ, που κάηκε προχθές ζωντανό μαζί με την 66χρονη γιαγιά του, μετά την έκρηξη φιάλης υγραερίου, στη σκηνή όπου βρίσκονταν για να ζεσταθούν από το κρύο.

Αστυνομικός και προσφυγόπουλο είχαν γινει αχώριστοι φίλοι…
Ο ένας ζούσε για την τρυφερή αγκαλιά του άλλου…
Και ήρθε η πύρινη λαίλαπα για να τους χωρίσει…

Πόνος αβάσταχτος για τον Έλληνα αστυνομικό, που τόσο είχε δεθεί με τον μικρό Bares…
Πόνος που μαρτυρά τις ανθρώπινες σχέσεις, σε όλο τους το μεγαλείο !!!

Ο Κωνσταντίνος Βαγγέλης, έγραψε μέσα στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ένα γράμμα – αφιέρωμα στο μικρό του φίλο…

Ένα γράμμα που συγκλονίζει…
Ένα γράμμα που άγγιξε τις καρδιές όλων μας…

Διαβάστε το…

«Δυο λόγια για τον Bares…έναν μικρό Άγγελο από το Ιράκ που δεν πρόλαβε τη Ζωή…

Ήρθες αγγελάκι μου και τύλιξες αυτά τα δυο χεράκια γύρω μου στη δεύτερη υπηρεσία που έκανα στο νησί. 

Κι από τότε σε είχα σε κάθε βάρδια μαζί μου…Σε είχα συντροφιά δυο μήνες με περίμενες είχα δεν είχα κάτι να σου φέρω, τρύπωνες στην αγκαλιά μου και έμενες εκεί……

Και σήμερα με πήραν οι συνάδελφοι και μου είπαν ότι εσύ ήσουν η ψυχούλα που κάηκε προχτές στη φωτιά της Μόριας, το Ψυχοπαίδι…..

Πλήρωσες ακριβά το Ευρωπαικό όνειρο των γονιών σου, τον πόλεμο, την προσφυγιά…..

Έγινες εσύ το Θύμα και που είναι οι Θύτες;

Καλό Ταξίδι Αγγελάκι μου, μακάρι να μπορούσα να σε ξανακούσω να τρέχεις στην κατηφόρα και να φωνάζεις Police ή μάλλον όπως το έλεγες Pulice……»

πηγή: lesvosnews.gr

Φιντέλ Κάστρο: Αν οι ιδέες του Μαρξ δεν ήταν δίκαιες, δεν θα ήμασταν εδώ τώρα!

 

Το παρακάτω κείμενο είναι σύνθεση απαντήσεων που έδωσε ο Φιντέλ Κάστρο σε ερωτήσεις φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Κονσεψιόν, στην Χιλή, στις 18 Νοέμβρη 1971. Το παραθέτουμε ως ενδιαφέρουσα – και διδακτική – μαρτυρία ενός ηγέτη που σημάδεψε όχι μόνο την Κουβανική και Παγκόσμια Ιστορία του 20ου αιώνα αλλά και τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα προσωπικά, μέσω της άρρηκτης φιλίας και συντροφικότητας που για 11 χρόνια συνέδεσε τους δύο άντρες.

"Ήμουν γιός ενός γαιοκτήμονα – αυτό ήταν ένας λόγος για να είμαι αντιδραστικός. 

Μορφώθηκα σε θρησκευτικά σχολεία όπου πήγαιναν τα παιδιά των πλουσίων – ένας ακόμα λόγος για να είμαι αντιδραστικός. 

Ζούσα στην Κούβα, όπου όλες οι ταινίες, οι εκδόσεις και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ήταν “Made in USA” – ένας τρίτος λόγος για να είμαι αντιδραστικός. 

Σπούδασα σ’ ένα πανεπιστήμιο όπου από 15.000 φοιτητές, μόνο τριάντα ήταν αντιιμπεριαλιστές κι εγώ ήμουν ένας από εκείνους τους τριάντα στο τέλος. 

Όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο, μπήκα ως γιος γαιοκτήμονα – και για να κάνουμε τα πράγματα χειρότερα, ήμουν πολιτικά αγράμματος!

… Και κάτι άλλο. Κανένα κομματικό μέλος, κανένας κομμουνιστής, κανένας σοσιαλιστής ή εξτρεμιστής δε με πήρε με το μέρος του να με κατηχήσει. Όχι. 

Μου έδωσαν ένα μεγάλο, βαρύ, διαβολεμένο, πληχτικό και ανυπόφορο διδακτικό βιβλίο που προσπαθούσε να εξηγήσει την πολιτική οικονομία από αστική άποψη – αυτό το πράγμα το έλεγαν πολιτική οικονομία!

Κι’ αυτό το ανυπόφορο βιβλίο παρουσιάζει τις κρίσεις της υπερπαραγωγής και άλλα τέτοια προβλήματα σαν τα πιο φυσικά στον κόσμο. 

Εξηγούσε πως στη Βρετανία, όταν υπήρχε αφθονία κάρβουνου, υπήρχαν εργάτες που δεν είχαν καθόλου, γιατί σύμφωνα με τους αδυσώπητους φυσικούς και αμετάβλητους νόμους της ιστορίας, της κοινωνίας και της φύσης, παρουσιάζονται αναπόφευκτα κρίσεις υπερπαραγωγής και όταν παρουσιάζονται, φέρνουν ανεργία και πείνα. 

Δηλαδή, όταν υπάρχει πολύ κάρβουνο, οι εργάτες κρυώνουν και πεινούν!

Έτσι εκείνος ο γιος του γαιοκτήμονα, που είχε μορφωθεί σε αστικά σχολεία και σύμφωνα με την αμερικανική προπαγάνδα, άρχισε να σκέπτεται ότι κάτι έφταιγε σ’ αυτό το σύστημα, κάτι δεν έβγαζε νόημα…

Σαν γιός ενός φτωχού ανθρώπου που αργότερα έγινε μεγάλος γαιοκτήμονας, είχα τουλάχιστον το πλεονέκτημα να ζω στην εξοχή, με τους χωρικούς, με τους φτωχούς, που ήταν όλοι φίλοι μου. 

Αν ήμουν εγγονός γαιοκτήμονα, είναι πολύ πιθανό ότι ο πατέρας μου θα με είχε φέρει να ζήσω στην πρωτεύουσα, σε κάποια υπεραριστοκρατική συνοικία κι εκείνοι οι θετικοί παράγοντες που διέθετα, δεν θα μπορούσαν να επιζήσουν λόγω της επιρροής του περιβάλλοντος. 

Ο εγωισμός και άλλα αρνητικά χαρακτηριστικά που έχουμε εμείς οι άνθρωποι, θα είχαν επικρατήσει.

Ευτυχώς, τα σχολεία στα οποία σπούδασα, ανέπτυξαν μερικούς από τους θετικούς παράγοντες. Ένας ορισμένος ιδεαλιστικός ορθολογισμός, μια ορισμένη έννοια του καλού και του κακού, του δίκαιου και του άδικου, κι’ ένα ορισμένο πνεύμα εξεγερτικότητας ενάντια στις επιβολές και την καταπίεση, με οδήγησαν σε μια ανάλυση της ανθρώπινης κοινωνίας και με μετέτρεψαν σε αυτό που αντιλήφθηκα αργότερα πως ήταν ουτοπικός κομμουνιστής. 

Εκείνο το διάστημα, δεν είχα ακόμα την καλή τύχη να γνωρίσω έναν κομμουνιστή ή να διαβάσω κάποιο κομμουνιστικό ντοκουμέντο.

Λοιπόν, μια μέρα, έπεσε στα χέρια μου ένα αντίγραφο του Κομμουνιστικού Μανιφέστου – του ξακουστού Κομμουνιστικού Μανιφέστου! – και διάβασα μερικά πράγματα που δεν ξέχασα ποτέ… Τι φράσεις, τι αλήθειες! Και βλέπαμε εκείνα τα πράγματα κάθε μέρα! 

Ένιωθα σαν μικρό ζώο που γεννήθηκε σ’ ένα δάσος το οποίο δεν καταλάβαινε. Τότε, εντελώς ξαφνικά, βρίσκει ένα χάρτη εκείνου του δάσους – μια περιγραφή, μια γεωγραφία εκείνου του δάσους και όλων μέσα σ’αυτό. Τότε ήταν που βρήκα τον προσανατολισμό μου. 

Ρίξτε μια ματιά τώρα και δείτε αν οι ιδέες του Μαρξ δεν ήταν δίκαιες, σωστές κι εμπνευσμένες. Αν δεν είχαμε βαδίσει τον αγώνα μας σ’αυτές, δεν θα ήμασταν εδώ τώρα! Δεν θα ήμασταν εδώ!

Λοιπόν, ήμουν κομμουνιστής; Όχι. 

Ήμουν ένας άνθρωπος που ήταν αρκετά τυχερός να ανακαλύψει μια πολιτική θεωρία, ένας άνθρωπος που πιάστηκε στη δίνη της πολιτικής κρίσης της Κούβας πολύ καιρό πριν γίνει ολοκληρωμένος κομμουνιστής. 

Συνέχισα να εξελίσσομαι. Έπειτα, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον ιμπεριαλισμό πιο χειροπιαστά απ’ ότι τον είχα γνωρίσει από το βιβλίο του Λένιν. Τον γνώρισα στην Κούβα, σε απόσταση μόνο 150 χιλιομέτρων από αυτόν. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον ιμπεριαλισμό – τον χειρότερο και πιο επιθετικό απ’ όλους… Και πιστεύω ότι η ζωή μου έδωσε μια καλύτερη κατανόηση της πραγματικότητας.

Μ’ έκανε περισσότερο επαναστάτη, περισσότερο σοσιαλιστή, περισσότερο κομμουνιστή."

Το κείμενο περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Η Επαναστατική Κούβα» του Τέρενς Κάνον, Εκδόσεις Χοσέ Μαρτί, 1987.

πηγή: guevaristas.org