του Γιάννη Αθανασιάδη
Η τελευταία συνέντευξη του Scott Ritter δεν ήταν άλλη μία γεωπολιτική ανάλυση. Ήταν μια ωμή προειδοποίηση.
Το βασικό του μήνυμα ήταν ξεκάθαρο:
"Η Ρωσία θεωρεί ότι η σύγκρουση με τη Δύση έχει ήδη περάσει σε νέο στάδιο και οι αποφάσεις έχουν ουσιαστικά ληφθεί".
Ο Ritter υποστηρίζει ότι στη Δύση υπάρχει μια τεράστια ψευδαίσθηση πως ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει "κολλήσει" και πως η Ρωσία έχει φτάσει στα όρια της. Αντίθετα, θεωρεί ότι η Μόσχα χρησιμοποιεί τον πόλεμο ως περίοδο στρατηγικής προετοιμασίας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία δεν αυξάνει απλώς την παραγωγή όπλων για το ουκρανικό μέτωπο. Χτίζει έναν νέο τεράστιο στρατό, επεκτείνει τη βιομηχανική της βάση και προετοιμάζει υποδομές για σύγκρουση μεγάλης κλίμακας με το ΝΑΤΟ.
Ο Ritter επιμένει ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε κατάσταση στρατιωτικής αποσύνθεσης. Περιγράφει Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία ως χώρες με αδύναμες ένοπλες δυνάμεις, ελλείψεις σε βιομηχανική παραγωγή και οικονομίες που δυσκολεύονται ακόμα και να στηρίξουν τις υπάρχουσες δομές τους.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στα drones και στους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς της Ρωσίας. Υποστηρίζει ότι η ρωσική παραγωγή έχει φτάσει σε σημείο που μπορεί να "σκοτεινιάσει τον ουρανό της Ευρώπης" με μαζικές επιθέσεις drones, ενώ θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές αεράμυνες δεν μπορούν να αντέξουν τέτοια πίεση.
Το πιο ανησυχητικό σημείο της συνέντευξης είναι η εκτίμησή του ότι η Ρωσία πιστεύει πως η Ευρώπη δεν θα τολμήσει πυρηνική απάντηση σε μια συμβατική επίθεση.
Κατά τον Ritter, η Μόσχα θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γνωρίζουν πως οποιαδήποτε πυρηνική κλιμάκωση θα οδηγούσε στην ολοκληρωτική καταστροφή της Ευρώπης.
Ένα ακόμα βασικό στοιχείο της ανάλυσής του είναι πως η Ρωσία θεωρεί ότι "οι κόκκινες γραμμές ξεπεράστηκαν".
Η δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία, η παροχή όπλων μεγάλου βεληνεκούς και η στρατηγική πίεση προς τη Μόσχα παρουσιάζονται από τον Ritter ως λόγοι που οδηγούν τη ρωσική ηγεσία στο συμπέρασμα ότι πρέπει να "τιμωρηθεί" η Ευρώπη ώστε να αποτραπεί μελλοντική στρατιωτική απειλή.
Ο Ritter συνδέει επίσης τον πόλεμο με μια μακρύτερη ιστορική πορεία. Υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ και η Δύση χρησιμοποιούν την Ουκρανία ως γεωπολιτικό εργαλείο απέναντι στη Ρωσία ήδη από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Αναφέρεται στην Πορτοκαλί Επανάσταση του 2004 και στα γεγονότα του 2014 ως κομμάτια μιας μακρόχρονης δυτικής στρατηγικής περικύκλωσης της Ρωσίας.
Παρά τη σκληρή ρητορική, ο Ritter λέει πως η Ρωσία δεν επιδιώκει απαραίτητα την καταστροφή της Ουκρανίας ή την κατοχή της Ευρώπης. Αντίθετα, θεωρεί ότι η Μόσχα θέλει να επαναφέρει την Ουκρανία στη ρωσική γεωπολιτική και πολιτισμική σφαίρα επιρροής, σε ένα μοντέλο πιο κοντά στη σχέση Ρωσίας και Λευκορωσίας.
Στο τέλος της συνέντευξης, το βασικό του συμπέρασμα είναι σχεδόν απαισιόδοξο!
"Η Δύση ζει σε έναν κόσμο όπου το αδιανόητο έχει αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα".
Ο Ritter πιστεύει ότι μόνο μια ριζική αλλαγή στάσης από την Ευρώπη, με αποκλιμάκωση, ενεργειακή συνεργασία με τη Ρωσία και εγκατάλειψη της λογικής στρατιωτικής αντιπαράθεσης, θα μπορούσε να αποτρέψει μια πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση.
Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς με τις εκτιμήσεις του ή όχι, η συνέντευξη αποτυπώνει κάτι σημαντικό... ότι μέσα σε τμήματα της αμερικανικής και ρωσικής γεωπολιτικής σκέψης μεγαλώνει η αίσθηση πως η σύγκρουση Ρωσίας και Δύσης δεν θεωρείται πλέον προσωρινή κρίση, αλλά ιστορική αναμέτρηση με απρόβλεπτες συνέπειες.
* Η συνέντευξη δόθηκε στο κανάλι του Daniel Davis
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου