Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2016

Εργα και ημέρες της προεδρίας Ομπάμα

  
Με τον Ομπάμα πλέον να μετράει μέρες πίσω από το οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου και περιμένοντας όλοι το τέλος του κόσμου από τον Τραμπ, θεωρήσαμε σωστό να αποτίσουμε έναν μικρό φόρο τιμής στον απερχόμενο πλανητάρχη, προσπαθώντας να συνθέσουμε έναν μικρό απολογισμό της θητείας του πρώτου μαύρου προέδρου των ΗΠΑ.
Η θητεία του Μπαράκ Ομπάμα, ξεκίνησε έτσι περίπου όπως περίμεναν οι περισσότεροι που δεν είχαν στο μυαλό τους το “μικρότερο κακό”, διαψεύδοντας δηλαδή όσους θεωρούσαν πως ο Ομπάμα είναι η ευκαιρία για μια ανατροπή στον παρεμβατισμό των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο. Δόγμα που τίμησε ιδιαίτερα ο προηγούμενος πρόεδρος, Τζωρτζ Μπους Τζούνιορ, ο οποίος στη θητεία του ξεκίνησε τον πόλεμο “ενάντια στην τρομοκρατία” σε όλο τον κόσμο.
Πράγματι, με την ανάληψη της προεδρίας, ο Μπαράκ Ομπάμα έδωσε απόλυτη ασυλία στον απερχόμενο πρόεδρο για τις κατηγορίες εγκλημάτων πολέμου που τον βάρυναν, καθώς και για όποια ευθύνη μπορεί να είχε σχετικά με την εισβολή στο Ιράκ, που βασίστηκε σε κατασκευασμένα στοιχεία για βιολογικά όπλα που διέθετε το καθεστώς του Σαντάμ.
Δεν είναι όμως μόνο η κληρονομιά των διεθνών σχέσεων που διατηρείται ανέπαφη με τον ερχομό του Ομπάμα. Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, ο δημοκρατικός πρόεδρος των ΗΠΑ, με τη στήριξη και του ρεπουμπλικανικού κόμματος, επεκτείνει τις φοροαπαλλαγές που είχαν σχεδιαστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση και αφορούσαν τις πιο πλούσιες κατηγορίες πολιτών, ενώ ταυτόχρονα προτείνει πάγωμα των μισθών όλων των δημόσιων υπαλλήλων για δύο χρόνια, εξαιρώντας τους στρατιωτικούς. Το πάγωμα αυτό, υποστηρίζει πως θα αποφέρει στα ταμεία 28 δισ. δολάρια μέσα σε 5 χρόνια. Βέβαια την ίδια στιγμή, χτίζει στο Γκουάμ του Ειρηνικού, μία στρατιωτική βάση-μεγαθήριο, συνολικού κόστους, $12 δισ.
1
Η αμερικανική στρατιωτική βάση στο Γκουάμ, έτσι όπως φαίνεται από το Google Earth
Όσον αφορά την οικονομία όμως, αυτό για το οποίο θα μνημονεύεται το καθεστώς Ομπάμα, μάλλον θα είναι η TPP. To “Σύμφωνο Συνεργασίας των Δύο Πλευρών του Ειρηνικού”, όπως μεταφράζεται(;) η Trans-Pacific Partnership, που έχει χαρακτηριστεί ως “Η πιο βρώμικη συμφωνία που δεν έχεις ακούσει ποτέ”, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε και σχεδόν επιβλήθηκε στις δύο πλευρές του Ειρηνικού, από το καθεστώς Ομπάμα. Μία συμφωνία, που δίνει το ελεύθερο σε μεγάλες εταιρείες, να παρακάμπτουν νόμους των συμβαλλόμενων κρατών, είτε αυτοί έχουν να κάνουν με την προστασία του περιβάλλοντος, είτε με την προστασία των καταναλωτών, είτε φυσικά με εργασιακά δικαιώματα, όταν αυτοί οι νόμοι, εμποδίζουν την κερδοφορία των επιχειρήσεων. Αν είστε οπτικοί τύποι, μια γεύση μπορείτε να πάρετε στο παρακάτω βίντεο, και περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Τη λαμπρή κληρονομιά του Τζώρτζ Μπους Τζούνιορ όμως, συνεχίζει ο Μπαράκ Ομπάμα και στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συνεχίζοντας το πρόγραμμα απαγωγών που είχε καθιερώσει ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος, άνθρωποι «εξαφανίζονται» από διάφορα μέρη της γης χωρίς ένταλμα και βρίσκονται κρατούμενοι σε φυλακές διάσπαρτες στην υφήλιο, χωρίς να εκκρεμεί κάποια κατηγορία ή να αναμένεται κάποια δίκη. Ακόμα και υπεύθυνοι της CIA, που για ένα μικρό διάστημα είχαν κατηγορηθεί για διενέργεια βασανιστηρίων, την εποχή που δηλαδή που όλοι μάθαμε τι είναι το waterboarding, χαίρουν πλήρους ασυλίας και δεν τους απαγγέλεται καμία κατηγορία, παρά τις αναφορέςκαι τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί εναντίον τους.
2
Η κυβέρνηση Ομπάμα στο εσωτερικό, θα κάνει τα μηχανάκια παρακολούθησης της NSA να υπερφορτώσουν, επεκτείνοντας δραστικάτο ανάλογο πρόγραμμα της μυστικής υπηρεσίας, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να τσακίσει κάτι που οι «κουτόφραγκοι» αποκαλούν “net neutrality”, δηλαδή την υπονόμευση συνδέσεων ή ιστοσελίδων, από τους ίδιους τους παρόχους ίντερνετ, κάνοντας πιο αργή τη μεταφορά των δεδομένων από μερικές ή πιο γρήγορη από άλλες. Γενικότερα όμως, η κυβέρνηση Ομπάμα, δεν έχει καλή σχέση με το ίντερνετ, φτάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις και σε γραφικότητες, απαγορεύοντας για παράδειγμα στους δημόσιους υπαλλήλους να διαβάζουν τα wikileaksακόμα και από το σπίτι τους.
Βέβαια η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την κυβέρνηση Ομπάμα δε σταματάει σε τέτοια μικροπράγματα. Στο εσωτερικό επιδεικνύει μια τεράστια ανοχή σε περιστατικά αστυνομικής βίας σε βάρος μειονοτήτων, δημιουργώντας ένα ασύλληπτο ρεκόρ δολοφονιών, φτάνοντας να δολοφονούνται τρεις άνθρωποι κάθε μέρα από αστυνομικούς, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2015. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση ακυρώνει νόμο που απαγόρευε τη διάδοση κυβερνητικής προπαγάνδας στο Μέσα Ενημέρωσης, το λεγόμενο “Propaganda Ban”.
3
Αλλά και στο εξωτερικό τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Επί θητείας Ομπάμα, γίνεται γνωστή η ύπαρξη και λειτουργία μίας μυστικής φυλακής της CIA στη Ρουμανία, ψηφίζεται νόμος που επιτρέπει στις μυστικές υπηρεσίες να δολοφονούν αμερικανούς χωρίς δίκη, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, αν κρίνεται πως απειλούν την κυριαρχία των ΗΠΑ, και υλοποιείται σχετικά άμεσα ανατινάζοντας 4 αμερικανούς σε Πακιστάν και Υεμένη με drones. Ο ίδιος ο Μπαράκ μάλιστα, επιβλέπει προσωπικά, μία λίστα ανθρώπων, που χρήζουν άμεσης δολοφονίας.
Και αν ήταν τόσο εύκολο να καταπατηθούν τα δικαιώματα των “νόμιμων” αμερικανών πολιτών, τα πράγματα δε θα ήταν πιο δύσκολα για τους μετανάστες που βρίσκονται στη χώρα χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα. Η κυβέρνηση Ομπάμα, κατέχει ακόμα ένα ιστορικό ρεκόρ, παγκόσμιο μάλιστα αυτή τη φορά, όντας η κυβέρνηση που έχει απελάσει 2 εκατομύρια μετανάστες στη θητεία της. Άλλο ένα ρεκόρ, πετυχαίνει το 2012, όταν απελαύνει 400.000 μετανάστες, τους περισσότερους δηλαδή από κάθε άλλο έτος, στην ιστορία των ΗΠΑ. Όσοι δεν έχουν την τύχη να απελαθούν, στέλνονται στις φυλακές, με τις οποίες έχει γεμίσει η χώρα από άκρη σε άκρη, ενώ συνεχίζεται η κατασκευή ενός φράχτη στα σύνορα με το Μεξικό, κόστους $8 δισ. που είχε ξεκινήσει ο Τζώρτζ Μπους Τζούνιορ. Αν αναρωτιέστε, γτ ένας φράχτης μπορεί να κοστίζει $8 δισ. να σας ενημερώσουμε πως δεν έχει να κάνει τόσο με την απόσταση που καλύπτει, όσο με τον εξοπλισμό του, που περιλαμβάνει αισθητήρες και κάμερες παρακολούθησης πάνω σε πύργους σε όλη την έκταση των συνόρων.
4
Σύνορα ΗΠΑ-Μεξικό, στην περιοχή της Καλιφόρνια. John Moore / Getty Images
Και αν νομίζατε πως φτάσαμε σε κάποιο ζενίθ παρακμής, απατάσθε, καθότι ήμαστε ακόμα στην αρχή και τώρα θα ασχοληθούμε με το παραδοσιακά δυνατό σημείο των ΗΠΑ και της κυβέρνησης Ομπάμα. Δηλαδή τον εξωτερικό παρεμβατισμό.
Είναι λοιπόν, πολύ δύσκολο για κάποιον, να βρει μία δικτατορία στον πλανήτη, στην οποία η κυβέρνηση Ομπάμα να μην έχει πουλήσει όπλα. Συνέχισε τη συμφωνία που είχε συνάψει ο προκάτοχός του με τη Σαουδική Αραβία, για αγορά όπλων αξίας $60 δισ, τη μεγαλύτερη στην ιστορία των ΗΠΑ, πουλώντας ακόμα $30 δις. οπλισμό. Άλλα $200 εκατ οπλισμό πουλάει στο καθεστώς του Μπαχρέιν για την εκπληκτική του ικανότητα να πνίγει εξεγέρσεις στο αίμα την εποχή της αραβικής άνοιξης (ίσως να μην έχετε ακούσει σχετικά), διατηρεί τη συνεχή ροή χρήματος στη στρατιωτική δικτατορία της Αιγύπτου, προσφέρει $50 εκατ δολάρια οικονομική βοήθεια στη Γαλλία για τη στρατιωτική της επέμβαση στο Μαλί, ολοκληρώνει συμφωνία για $3.5 δισ όπλα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ πουλάει όπλα ακόμα και στο δικτάτορα του Ουζμπεκιστάν.
5
Δεν υπάρχει πρόεδρος, πρωθυπουργός, δικτάτορας, μονάρχης ή βασιλιάς εκεί έξω, που να μην έχει αγοράσει έστω μια σφεντόντα από τον Ομπάμα, κάνοντας έτσι τις ΗΠΑ το μεγαλύτερο προμηθευτή όπλων στον πλανήτη. Ο μόνος τρόπος να ευημερήσεις αν είσαι δικτάτορας πλέον, είναι να αγοράσεις όπλα από τις ΗΠΑ, ενώ ακόμα και αν δεν έχεις τα λεφτά να το κάνεις, οι ΗΠΑ θα σε βλέπουν με καλό μάτι, όπως στην περίπτωση της Αϊτής, όπου ο δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος, ανατράπηκε και εξορίστηκε από ένα πραξικόπημα που είναι πιο αρεστό στις ΗΠΑ. Ακόμα και αν απλά θες να ξεκινήσεις διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, πρέπει να πεις καλημέρα αγοράζοντας όπλα, όπως έκανε το Βιετνάμ.
Και αν νομίζατε πως εκεί εξαντλείται ο παρεμβατισμός των ΗΠΑ, γελιέστε, γιατί αυτές είναι απλά “καλές φιλικές σχέσεις”. Οι ΗΠΑ, επί Ομπάμα, επεκτείνουν τη στρατιωτική τους παρουσία στο εξωτερικό υπερδιπλασιάζοντας τις χώρες στις οποίες δρουν οι ειδικές τους δυνάμεις, από 60 που ήταν επί Μπους, σε 134. Ανοίγει καινούρια στρατιωτική βάση στη Χιλή, άλλες τρεις στην Ονδούρα, ενώ η Κολομβία, πιο τυχερή, καταλήγει να φιλοξενεί 7 καινούριες στρατιωτικές βάσεις. Συνεχίζεται και εντείνεται ο πόλεμος στη Σομαλία, όπου οι Αμερικάνοι έχουν διαλέξει ήδη πλευρά και τη στηρίζουν, ενώ η ανατολική Ευρώπηπλημμυρίζει με στρατιωτικό εξοπλισμό και προσωπικό. Στρατεύματα σε Πολωνία και Ρουμανία, αεροπλάνα στη Λιθουανία, και μία ένταση που θυμίζει εποχές ψυχρού πολέμου αφού σε όλα τα σύνορα της Ρωσίας, τοποθετούνται τακτικός στρατός αλλά και πυραυλικά συστήματα. Στη δε Ουκρανία, το φασιστικό καθεστώς που ακολουθεί την ανατροπή του προηγούμενο προέδρου, χαίρει κάθε εκτίμησης και βοήθειας από τις ΗΠΑ, ενισχύοντάς το να εξαπολύσει ένα πογκρόμ εναντίον ρωσόφωνων πληθυσμών, που καταλήγει σε έναν εμφύλιο ο οποίος κρατάει μέχρι σήμερα.
6
Αμερικανικά στρατεύματα και εξοπλισμός όμως στέλνονται και σε 35 (τριάντα πέντε) αφρικανικές χώρες, ενώ εκατομμύρια ξοδεύονται και για τον εξοπλισμό του στρατού του Νοτίου Σουδάν, παρόλη την ανησυχία για τα εγκλήματα που διαπράττει το καθεστώς. Όσον αφορά δε την Κούβα, η κυβέρνηση του Ομπάμα, έχει τη φαεινή ιδέα να στήσει ένα “κουβανικό τουίτερ”, προκειμένου να προωθήσει την υπονόμευση του κουβανικού καθεστώτος.
Ο παρεμβατισμός αυτός βέβαια, γνωρίζει καινούριες δόξες, όταν επί προεδρίας Ομπάμα, αυξάνεται η χρήση των drones για βομβαρδισμούς περιοχών σε όλο τον πλανήτη. Η χρήση τους μάλιστα γίνεται σε τόσο βιομηχανικό επίπεδο, που αρχίζει και γίνεται θέμα ακόμα και σε ταινίες του Hollywood. Αυτό που είχε ξεκινήσει ο Μπους στο Πακιστάν, σαν μια “βοήθεια” στη χώρα ώστε να αντιμετωπίσει τους τρομοκράτες, γίνεται τώρα ο κύριος τρόπος στρατιωτικής επέμβασης σε όλο τον πλανήτη. Βάσεις drones ξεφυτρώνουν παντού, από τη Σαουδική Αραβία μέχρι το Νίγηρα. Drones επίσης προμηθεύονται και όλοι οι στενοί σύμμαχοι της υπερδύναμης, άσχετα με το τι φήμη έχουν γύρω από το σεβασμό δημοκρατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Με drones προμηθεύεται ακόμα και η σύμμαχος Τουρκία για να αντιμετωπίσει τους Κούρδους μαχητές, οι οποίοι βέβαια είναι σύμμαχοι των Αμερικανών στη Συρία όταν πολεμάνε τους μαχητές τους Ισλαμικού Κράτους, το οποίο βέβαια είναι σύμμαχος της Σαουδικής Αραβίας, η οποία φυσικά είναι πάγιος σύμμαχος των ΗΠΑ.
7
168 παιδιά έχουν χάσει τη ζωή τους στο Πακιστάν από το 2006 από βομβαρδισμούς με drones, και άλλα 231 παιδιά σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν μόνο μέσα σε ένα χρόνο. Ήταν τόσο ευχαριστημένος ο Ομπάμα με το πόσο καλά τα πάνε αυτές οι μη επανδρωμένες μηχανές καταστροφής, ώστε να καμαρώνει στους συμβούλους του λέγοντας “είμαι πολύ καλός στο να σκοτώνω ανθρώπους” με drones. Όμως, ακόμα κάτι στο οποίο είναι πολύ καλός ο Ομπάμα όσο είναι πρόεδρος, φαίνεται πως είναι τα πυρηνικά όπλα. Παρόλες τις προεκλογικές υποσχέσεις να δημιουργήσει έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά, ο δημοκρατικός πρόεδρος δεσμεύει 1 τρισεκατομμύριο δολάρια σε βάθος 30 χρόνων, για την επέκταση και την ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου της χώρας.
8Και κάπου εδώ ίσως πρέπει να αναφερθούμε στους επίσημους πολέμους που διεξήγαγε το καθεστώς Ομπάμα στον πλανήτη, το οποίο έχει βομβαρδίσει 7 διαφορετικές μουσουλμανικές χώρες και μετά ο ίδιος ο πρόεδρος περηφανεύτηκε γι’ αυτό. Άξιο περηφάνιας όμως ίσως να είναι ακόμα ένα ρεκόρ που πέτυχε, όντας ο πρόεδρος που έχει διατάξει τους περισσότερους αεροπορικούς βομβαρδισμούς σε μία θητεία, με τον αριθμό να φτάνει τις 20.000. Στην πραγματικότητα, ο Ομπάμα αποδείχτηκε τόσο αποτελεσματικός στο να ανοίγει πόλεμο με χώρες, που τα κατορθώματά του έγιναν βιβλίο πριν καν τελειώσει η προεδρία του.
Το Αφγανιστάν είναι το μεγαλύτερο και πιο αιματοβαμμένο πολεμικό πεδίο αυτή τη στιγμή για τις ΗΠΑ. Ο Ομπάμα ανέβαλε την απόσυρση των στρατευμάτων από τη χώρα και η ένταση των επιχειρήσεων κορυφώθηκε επί προεδρίας του. Οι καθημερινοί βομβαρδισμοί της χώρας κέντρισαν την προσοχή της κοινής γνώμης, όταν βομβαρδίστηκε νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Και ενώ ακόμα δεν ξέρουμε σε ποια χώρα ανήκε το αεροπλάνο που το ανατίναξε, μάλλον δε θα μάθουμε και ποτέ, αφού την επόμενη μέρα του βομβαρδισμού το κτίριο ισοπεδώθηκε από ένα αμερικανικό τανκ, καταστρέφοντας όποια αποδεικτικά στοιχεία θα μας έδειχναν τον ένοχο. Η συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση στο Αφγανιστάν, ανάγκασε τον πρόεδρο της χώρας να ζητήσει την παύση των αεροπορικών επιθέσεων στη χώρα του, μόνο για να πάρει ένα λακωνικό “όχι” από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
9
Η Λιβυή από την άλλη είναι ένα καινούριο κέντρο πολεμικών επιχειρήσεων που άνοιξε μόνη της η κυβέρνηση του Ομπάμα. Μπορεί μερικοί που εξαντλούν τα αναγνώσματά τους στη Χρυσηίδα Δημουλίδου, να πιστεύουν πως οι ΗΠΑ είναι κάποιο κράτος δικαίου με θεσμούς που ελέγχουν ο ένας τον άλλο…
15
αλλά η στρατιωτική επέμβαση στη Λιβυή, έγινε χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου. Μία επέμβαση που οδήγησε στη βύθιση της χώρας σε έναν χαοτικό εμφύλιο που εξελίσσεται μέχρι σήμερα και επιπλέον προσφυγικά κύματα που προσπαθούν να σωθούν από τον όλεθρο.
Η Υεμένη, είναι μία ακόμα από τις 7 μουσουλμανικές χώρες που η κυβέρνηση Ομπάμα κατέστρεψε με άμεσες και έμμεσες μεθόδους. Μία μέχρι πρότινος χώρα-μοντέλο για το καθεστώς Ομπάμα, αφού στις εκλογές που γίνονταν κατέβαινε μόνο ένας υποψήφιος, ενώ ο μέχρι πρότινος δικτάτορας έχαιρε εκτίμησης και ιατρικής φροντίδας από τις ΗΠΑ. Όταν βέβαια δημιουργήθηκε κάποια δυσφορία γι αυτή την κατάσταση από μερίδα των πολιτών της χώρας, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τους βομβαρδισμούς στη χώρα, με αποκορύφωμα τη στρατιωτική επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας που εξελίσσεται αυτή τη στιγμή, με τη συνδρομή των ΗΠΑ και η οποία έχει γυρίσει τη χώρα στην εποχή του λίθου και το λαό να πεθαίνει από την πείνα χάρη στο ολικό εμπάργκο που επιβλήθηκε.
Τέλος, η Συρία, είναι μάλλον το μεγαλύτερο προπαγανδιστικό “κατόρθωμα” της κυβέρνησης Ομπάμα, αφού κατέληξε να χρηματοδοτεί την Αλ-Κάιντα για να ανατρέψει το καθεστώς Άσαντ. Κάνοντας συμμαχίες και χρηματοδοτώντας σχεδόν όποιον ήταν πρόθυμος να πολεμήσει τον Άσαντ, είδαμε όπλα της να φτάνουν ακόμα και στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους, αμερικανούς στρατιώτες να μπαίνουν σε μία ξένη χώρα χωρίς κάποια άδεια, ρωσικά και αμερικανικά μαχητικά να πετάνε στον ίδιο ουρανό και την ένταση ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες δυνάμεις του κόσμου να φτάνει πολύ κοντά στη γενικευμένη παγκόσμια σύρραξη. Το χάος που υπέθαλψε ο αμερικανικός παράγοντας, είχε ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση που γνώρισε η ανθρωπότητα και λύση ακόμα δε διακρίνεται στο κοντικό μέλλον.
Και η λίστα συνεχίζεται με το Ιράκ που μπήκε σε μία νέα εποχή πολέμου, επειδή μάλλον η προηγούμενη πήγε τόσο καλά. Αεροπορικοί βομβαρδισμοί γίνονται σε καθημερινή βάση για να νικηθεί το Ισλαμικό Κράτος, όμως ένα μεγάλο τίμημα το πληρώνουν όπως πάντα οι άμαχοι. Την Ουγκάντα και τη Σομαλία που βυθίζονται εδώ και καιρό στη δείνη του πολέμου και μια σειρά άλλων χωρών που με την ενίσχυση του αμερικανικού παράγοντα διεξάγουν τους πολέμους τους ενάντια στην τρομοκρατία, όποια και αν χαρακτηρίσουμε ως τέτοια…
Δεν είναι περίεργο λοιπόν, να ακούμε από το Νόαμ Τσόμσκυ πως ο “Ομπάμα λειτουργεί τη μεγαλύτερη τρομοκρατική οργάνωση που υπάρχει, ίσως σε όλη την ιστορία”. Ο πιο πολεμοχαρής πρόεδρος των ΗΠΑ, που σύμφωνα με κάποιους μετέτρεψε τη χώρα σε “ένα έθνος δολοφόνων”, οδήγησε τις ΗΠΑ στο να διεξάγουν κάποιου είδους πολεμική επιχείρηση σε 120 διαφορετικές χώρες τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές, με περίπου 70 αμερικανούς κομάντο να διεξάγουν μία επιχείρηση κάθε μέρα.
Και ενώ κάποιοι υποστηρίζουν πως ο απερχόμενος πρόεδρος θα έπρεπε να δικαστεί ακόμα και για εγκλήματα πολέμου, ή έστω για τη συγκάλυψή τους, η διεθνής κοινή γνώμη έχει λίγο διαφορετική άποψη. Για την ακρίβεια, αποφάσισε πως του αξίζει ένα Νόμπελ Ειρήνης, για λόγους που ούτε ο ίδιος δεν καταλαβαίνει.
Το “μικρότερο κακό” απέναντι στους ρεπουμπλικάνους υποψηφίους προέδρους, όπως χαρακτηριζόταν στις δύο προεκλογικές του εκστρατείες, αποδείχτηκε ένα από τα «μεγαλύτερα κακά» που πέρασε ποτέ από το θώκο της πλανητικής ηγεσίας. Και ενώ ο Τραμπ φαίνεται εξαιρετικά πρόθυμος και ικανός να τα πάει τόσο καλά, ή και καλύτερα, καλό να θυμόμαστε πως ο πήχης για το νεό πλανητάρχη είναι ήδη πολύ ψηλά.

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2016

Η ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα

της Φλώρας Παπαδέδε


   
* Ομιλία στο Γερμανικό Κοινοβούλιο στις 2.11.2015 που πραγματοποιήθηκε μετά από πρόσκληση του Die Linke. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν οι ιδιωτικοποιήσεις σε ηλεκτρική ενέργεια, λιμάνια και σιδηρόδρομο.


Αξιότιμα Μέλη της Μπούντεσταγκ, Αγαπητοί Φίλοι,

Ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση και την ευκαιρία που μας δίνετε να σας μιλήσουμε για την κατάσταση που αντιμετωπίζει ο Ελληνικός λαός.

Εργάζομαι στη ΔΕΗ από το 1991. Η ΔΕΗ είναι η δημόσια επιχείρηση που παράγει, μεταφέρει και διανέμει την ηλεκτρική ενέργεια στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1950 και αποτελεί μέχρι σήμερα τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας και τη μοναδική της βαριά βιομηχανία.

Μετά τη διάσπαση της ΔΕΗ, το 2012 και την υποβάθμιση των δραστηριοτήτων και των λειτουργιών της σε ξεχωριστές θυγατρικές, εργάζομαι στο Σύστημα Μεταφοράς (ΑΔΜΗΕ). Ο ΑΔΜΗΕ αποτελεί το κομμάτι εκείνο της ΔΕΗ που απειλείται άμεσα με απόσχιση και εκποίηση.

Το Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ηλεκτροδότησης σε κάθε χώρα, ένα στρατηγικό τομέα, όχι μόνο για την οικονομική ανάπτυξη μα και για την εθνική άμυνα και την εθνική κυριαρχία.

Ορθά, λοιπόν, ο δολοφόνος των κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Ελληνικού λαού, κος Ντάισελμπλουμ, αρνήθηκε να ιδιωτικοποιήσει έστω και κατά 1% την ΤΕΝΕΤ, το Σύστημα Μεταφοράς της χώρας του. Δηλώνοντας στο Ολλανδικό Κοινοβούλιο στις 18.10.2013 ότι «η Μεταφορά Ηλεκτρικής Ενέργειας αποτελεί στρατηγική ανάγκη για την Ολλανδία και η ιδιωτικοποίησή της θα επέφερε μεγάλη ζημία στο δημόσιο συμφέρον».

Δεν αποτελεί παράδοξο ότι ο κος Ντάισελμπλουμ απαιτεί την άμεση εκποίηση του Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας και φυσικά, ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας και των κρατικών υποδομών. Ούτε ότι η «πρώτη αριστερή» ελληνική κυβέρνηση είναι πρόθυμη να τα εκποιήσει.

Μερικές μέρες πριν, επισκέφθηκε την Ελλάδα ο Γάλλος πρόεδρος, κος Ολάντ. Τα Γαλλικά ΜΜΕ παρουσίασαν την επίσκεψη ως «Η Γαλλία πάει για ψώνια στην Ελλάδα», «Πωλείται Ελλάς», «Ο Πρόεδρος Ολάντ πήγε για να δρέψει δάφνες στην κατακτημένη περιοχή». Τα ελληνικά ΜΜΕ –ως συνήθως- απέκρυψαν τα Γαλλικά δημοσιεύματα και μας βομβάρδιζαν νυχθημερόν με εικόνες από τις παρελάσεις προς τιμή του κατακτητή. Παρελάσεις που οργανώθηκαν από την «πρώτη αριστερή» κυβέρνηση και που στους παλαιότερους από εμάς, θύμισαν τις παρελάσεις που οργάνωνε η Χούντα για τους Αμερικανούς πάτρωνές της, στις αρχές της δεκαετίας του ’70.

Δεν υπάρχει κανένα παράδοξο. Αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα της Ελλάδας και του Ελληνικού λαού, μετά την επιβολή του καθεστώτος αποικίας χρέους και την κατοχή της χώρας από τους δανειστές και την πολιτική ηγεσία της Γερμανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ.

Μετά το τρίτο, το «αριστερό Μνημόνιο» τον Αύγουστο του 2015, ολόκληρη η δημόσια και η προσωπική περιουσία των Ελλήνων, η Ελληνική Κρατική Υπόσταση μετατράπηκε σε ένα απλό χρεόγραφο στα χέρια ενός ιδιωτικού ιδρύματος, του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Ένα χρεόγραφο που ο ΕΣΜ μπορεί να διαθέσει όπως και όποτε αυτός επιθυμεί.

Ας μην ξεχνάμε ότι η Ρωσία ανασυγκροτήθηκε και έγινε μεγάλη δύναμη διατηρώντας ανέπαφα τα δημόσια και ιδιωτικά της περιουσιακά στοιχεία μετά τη χρεοκοπία του 1998, όπως συνέβη και με τη Γερμανία το 1953.

Είναι λοιπόν προφανές, ότι ούτε η πρώην τρόικα (ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΕΕ) και τώρα Κουαρτέτο (με την προσθήκη του ΕΣΜ), ούτε οι εγχώριοι συνεργάτες τους (κυβερνήσεις, ΜΜΕ, ΣΕΒ κ.ο.κ.) στοχεύουν ή στόχευσαν ποτέ στην ανάκαμψη της Ελλάδας από την κρίση, την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξή της. Κοινός τους στόχος ήταν και είναι η παραμονή της χώρας στα δεσμά του χρέους και της ύφεσης στο διηνεκές, η συνέχιση της κατοχής και η λεηλασία όλων όσων έφτιαξε ο Ελληνικός λαός μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε αυτό το πλαίσιο, θα προσπαθήσουμε να εστιάσουμε στην κατάσταση του ηλεκτρενεργειακού τομέα και την ιδιωτικοποίησή του.

Η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας αποτελεί βασικό δείκτη της κοινωνικής ευημερίας και της ανάπτυξης μιας χώρας. Η μείωση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας έφτασε το 6,7% στο ξεκίνημα της κρίσης το 2010 και πέντε χρόνια μετά, στα τέλη του 2014 βρίσκεται στο 18,2%. Αυτό αποκαλύπτει δυο πράγματα:

Τη συρρίκνωση της εσωτερικής αγοράς με όλα τις καταστροφικές συνέπειες που βιώνει ο Ελληνικός λαός (φτώχεια, ανεργία, μετανάστευση, μείωση του προσδόκιμου ζωής κ.λπ.) και ότι, όχι μόνο δεν υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης της Ελληνικής οικονομίας, μα ότι η κρίση βαθαίνει και αποτελεί πλέον μόνιμη κατάσταση.

Ποιες θα είναι οι συνέπειες στο ήδη συρρικνωμένο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας από τον διαμελισμό και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ;

Ο ετήσιος κύκλος εργασιών της ΔΕΗ ισούται με το 3% του ΑΕΠ της Ελλάδας. Η πραγματική αξία των παγίων της υπερβαίνει τα 30 δις ευρώ. Από μόνα τους αυτά τα μεγέθη αρκούν για να καταδείξουν τον στρατηγικό και καθοριστικό ρόλο της στην εθνική οικονομία.

Στη διάρκεια των πέντε χρόνων της κρίσης (2010-2014), η ΔΕΗ πραγματοποίησε επενδύσεις αξίας 4,3 δις ευρώ, που αντιστοιχούν στο 10% όλων των ιδιωτικών επενδύσεων και στο 51% των ξένων επενδύσεων την ίδια περίοδο. Οι συνολικές επενδύσεις στην εθνική οικονομία από τρεις Δημόσιες επιχειρήσεις, ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΟΣΕ ανέρχονται σε 7 δις ευρώ και αντιστοιχούν στο 12% και 74% όλων των ιδιωτικών και ξένων επενδύσεων την παραπάνω περίοδο.

Στην πραγματικότητα, στην Ελλάδα πραγματικές επενδύσεις πραγματοποιεί ένας και μόνο: οι Έλληνες φορολογούμενοι ή ο Ελληνικός λαός. Οι αριθμοί είναι επίμονα πράγματα. Αντίθετα με τα καθιερωμένα δόγματα των αγορών, οι αριθμοί επιμένουν ότι ο αναπτυξιακός μοχλός της χώρας ήταν και παραμένει ο Δημόσιος Τομέας, καταρρίπτοντας το επιχείρημα ότι η πολιτική των εκποιήσεων-ιδιωτικοποιήσεων φέρνει επενδύσεις!

Αν σε κάτι συνέβαλαν οι ιδιωτικοποιήσεις, αυτό ήταν η δημιουργία και η διόγκωση του δημόσιου χρέους. Από την ιδιωτικοποίηση του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ κατά 49%, το Ελληνικό Δημόσιο εισέπραξε σε μια δεκαετία 2,3 δις ευρώ. Την ίδια περίοδο (2001-2009) οι απώλειες του Δημοσίου από μερίσματα, κόστη απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και κρατικές επιδοτήσεις στους ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγούς έφτασαν τα 10,5 δις ευρώ!

Από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992 και τις πρώτες ιδιωτικοποιήσεις, διαπιστώνεται μια συνεχής οικονομική και παραγωγική συρρίκνωση που επέδρασε σημαντικά στην εκδήλωση της κρίσης. Τώρα μας ζητούν να ιδιωτικοποιήσουμε τα πάντα. Μπορεί όμως το φάρμακο που μας οδήγησε στην κρίση να φέρει τη θεραπεία; Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ΔΕΗ. Σύμφωνα με τα τρία μνημόνια, το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησής της περιλαμβάνει:

Άμεση ιδιωτικοποίηση της θυγατρικής της ΑΔΜΗΕ, του Εθνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (πραγματικής αξίας 8 δις ευρώ). Σαν ισοδύναμο, στη γλώσσα των μνημονίων, δίνεται η δυνατότητα απόσχισής του από τη ΔΕΗ και αγοράς του από το Ελληνικό κράτος. Μόνο που το Ελληνικό κράτος-όπως όλοι γνωρίζουμε- δεν έχει χρήματα. Άρα, σε κάθε περίπτωση θα πωληθεί, ίσως αργότερα, ίσως σε πολύ χαμηλότερο τίμημα. Είτε – όπως ακούγεται τις τελευταίες μέρες- θα παραμείνει η «ιδιοκτησία» στο Δημόσιο, αλλά το μάνατζμεντ θα δοθεί σε Ιδιώτη. Δηλαδή, οι Έλληνες φορολογούμενοι θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τις επενδύσεις και τη λειτουργία του, τα έσοδά του όμως θα τα ενθυλακώνει ο ιδιώτης «στρατηγικός εταίρος».

Αναγκαστική πώληση, σε τιμές κάτω του κόστους, του 30% της λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής της ΔΕΗ σε ιδιώτες μεσάζοντες-κερδοσκόπους. Δηλαδή, της παραγωγής των πιο ανταγωνιστικών Μονάδων της. Ταυτόχρονα, το 25% των πελατών της ΔΕΗ θα παραχωρηθεί αναγκαστικά στους ιδιώτες μεσάζοντες-παρόχους και θα του απαγορεύεται δια παντός να επιστρέψει ως πελάτης στη ΔΕΗ. Οι παραχωρούμενοι πελάτες θα φτάσουν το 50% το 2020. Τα προηγούμενα χρόνια η ΕΕ διαφήμιζε την πολιτική της απελευθέρωσης σαν την ελευθερία επιλογής παρόχου. Τώρα, όλα αυτά μοιάζουν ψιλά γράμματα σε μια χώρα που οι κάτοικοί της αντιμετωπίζονται από τους δανειστές σαν δουλοπάροικοι.

Το μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΗ βρίσκεται ήδη κατά 49% στα χέρια ιδιωτών. Ακόμα ένα 17% βρίσκεται από τον Σεπτέμβρη του 2013 στο χαρτοφυλάκιο του ΤΑΙΠΕΔ. Τι είναι το ΤΑΙΠΕΔ; Εδώ στη Γερμανία γίνεται εύκολα αντιληπτό τι σημαίνει ΤΑΙΠΕΔ. Σημαίνει TREUHAND (ΤΡΟΪΧΑΝΤ). Οι σκοποί του, η δομή και η λειτουργία του είναι πανομοιότυποι. Η διάλυση και η ρευστοποίηση της παραγωγικής βάσης της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας αποτέλεσε την πρώτη δοκιμή. Τώρα το μοντέλο εφαρμόζεται αυτούσιο σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Οι επιπτώσεις από την εφαρμογή αυτού του μοντέλου θα είναι συντριπτικές όχι μόνο για τη ΔΕΗ, μα συνολικά για την Ελληνική οικονομία και τον Ελληνικό πληθυσμό. Η ΔΕΗ έχει έλλειμμα 2,5 δις ευρώ από απλήρωτους λογαριασμούς. Η φτώχεια του πληθυσμού καθιστά βέβαιο ότι δεν θα πληρωθούν ποτέ. Χάνοντας το Δίκτυο Μεταφοράς της και το 25% της πελατείας της και πουλώντας αναγκαστικά το 30% της ανταγωνιστικότερης παραγωγής της σε κερδοσκόπους –και για την ακρίβεια σε προστατευόμενους από την τρόικα «επιχειρηματίες» που αποτελούν και τους μεγαλύτερους οφειλέτες της- πόσοι μήνες χρειάζονται για να χρεοκοπήσει; Οι ήδη πανάκριβες τιμές ρεύματος θα εκτοξευθούν εκ νέου, ενώ απειλείται πλέον και η ασφαλής τροφοδότηση της χώρας με ηλεκτρικό.

Η ΔΕΗ προμηθεύει αυτή τη στιγμή με ρεύμα το 94% της χώρας. Έχει 12.000 MW εγκατεστημένη ισχύ. 4.500 MW από λιγνίτη, 3.200 MW από υδροηλεκτρικά, 2.300 MW φυσικού αερίου και 2.000 MW από μικρούς πετρελαϊκούς σταθμούς που ηλεκτροδοτούν τα δεκάδες νησιά του Αιγαίου.

Υπάρχουν επίσης εγκατεστημένα 2.600 MW από ιδιωτικές μονάδες φυσικού αερίου. Οι ιδιοκτήτες αυτών των μονάδων είναι οι ίδιοι προστατευόμενοι της τρόικα, οφειλέτες στη ΔΕΗ και κύριοι υποψήφιοι μεταπράτες της ενέργειάς της.

Τέλος, έχουν εγκατασταθεί 7.350 MW από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας-ΑΠΕ (αιολικά και φωτοβολταϊκά), που ως γνωστόν δεν παράγουν, μα εγχέουν ρεύμα, όποτε μπορούν αυτά κι όχι όποτε τα χρειάζεται η χώρα και στα οποία κανένα ηλεκτρικό σύστημα δεν μπορεί να βασιστεί για ασφάλεια.

Σύνολο εγκατεστημένης ισχύος στην Ελλάδα 22.550 MW! Όπως όμως αναφέρθηκε, η ζήτηση ηλεκτρικού έχει μειωθεί δραματικά, με συνέπεια η μέση ημερήσια κατανάλωση να μην απαιτεί τη λειτουργία πάνω από 5.000 MW και η αιχμή 9.000 MW!!!

Παρατηρείται λοιπόν ένα φαινόμενο υπερπροσφοράς παραγωγής. Σύμφωνα με την οικονομική θεωρία της ελεύθερης αγοράς, τον πρωταρχικό της Νόμο Προσφοράς και Ζήτησης, σε μια τέτοια περίπτωση οι τιμές θα έπρεπε να είχαν πέσει δραματικά. Αντίθετα όμως, τα τελευταία έξι χρόνια στην Ελλάδα οι τιμές έχουν εκτοξευτεί. Στην πραγματική οικονομία της ελεύθερης αγοράς, οι τιμές αυξάνονται διαρκώς τα τελευταία 15 χρόνια που εφαρμόζεται η πολιτική της ΕΕ για απελευθερώσεις-ιδιωτικοποιήσεις.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Από το 2000, και προκειμένου να ανοίξει η αγορά ηλεκτρικού στην ιδιωτική κερδοσκοπία, άλλαξε δραματικά το μείγμα καυσίμου υπέρ του εισαγόμενου και πανάκριβου φυσικού αερίου. Σε συνδυασμό με την πολιτική της «πράσινης ανάπτυξης» και την ανεξέλεγτη εγκατάσταση ΑΠΕ από ιδιώτες διαμορφώθηκε το πιο ανορθολογικό, κοστοβόρο, αντιπαραγωγικό και αντιοικονομικό μοντέλο παραγωγής. Με έναν και μόνο κερδισμένο: τις αγορές.

Μεταξύ 2009 και 2014, τα χρόνια της ύφεσης και της φτωχοποίησης του λαού, οι ιδιωτικές μονάδες φ.α. εισέπραξαν κρατική επιδότηση 1,6 δις ευρώ. Όταν όμως τον Ιούνιο του 2014, καταργήθηκε η μία από τις δύο επιδοτήσεις που λάμβαναν, μείωσαν την παραγωγή τους στο μίνιμουμ. Δεν έγινε μπλακ άουτ. Η ΔΕΗ μπορεί και ηλεκτροδοτεί με ασφάλεια τη χώρα. Όμως, «οι θεσμοί», απαιτούν να επανέλθει η επιδότηση των ιδιωτικών μονάδων, κι ας μην χρειαζόμαστε το ρεύμα τους.

Η περιβόητη, διακοπτόμενη και επισφαλής, αδρά επιδοτούμενη και αναγκαστικά αγοραζόμενη ακόμα κι όταν δεν τη χρειαζόμαστε «πράσινη ενέργεια», οδήγησε ήδη σε τεράστια ελλείμματα τους δημόσιους φορείς (1,25 δις ευρώ) και συνεχή επιβάρυνση των νοικοκυριών με υπέρογκα τέλη και αυξήσεις. Το Τέλος υπέρ ΑΠΕ αυξήθηκε μεταξύ 2011 και 2014 κατά 4.400%!! Φτάνει σήμερα το ποσό των 200 ευρώ ετησίως για μια 4μελή οικογένεια, δηλ. όσο ο κατώτατος μισθός στη χώρα. Μεταξύ 2009 και 2014, οι ιδιώτες κερδοσκόποι με ΑΠΕ εισέπραξαν 6 δις ευρώ.

Στα έξι χρόνια της κρίσης, μόνο οι άμεσες επιδοτήσεις προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις ηλεκτρισμού (δηλ. χωρίς κίνητρα επένδυσης ,εγγυήσεις προς τράπεζες κ.λπ.) έφτασαν τα 7,6 δις ευρώ. Δηλ. όσο θα κοστίσει η κατασκευή και θα αποδώσει η εκμετάλλευση του αγωγού ΤΑΠ για 20 χρόνια. Ή αλλιώς, το 4% του ΑΕΠ της χώρας ή το2,5% του δημόσιου χρέους.

Η διάλυση και η πλήρης ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε νέα εκτίναξη των τιμών του ρεύματος. Για τα νοικοκυριά, το κόστος της απελευθέρωσης της αγοράς μεταφράζεται σε αυξήσεις 48% μεταξύ 2001-2009 και 75% μεταξύ 2009-2014. Συνολικά 110%! Οι αυξήσεις αυτές αναφέρονται μόνο στην τιμή πώλησης της ενέργειας και τα κόστη δικτύου. Δεν συμπεριλαμβάνονται οι διάφοροι φόροι και τέλη που συνιστούν το 55% της συνολικής δαπάνης ενός λογαριασμού. Έτσι, η χώρα με το φθηνότερο ρεύμα για τα νοικοκυριά στην ΕΕ των 27, μετατράπηκε σε μια από τις ακριβότερες. Οι συνέπειες; Σήμερα 360.000 νοικοκυριά δεν έχουν ρεύμα. 1.800.000 νοικοκυριά δυσκολεύονται να πληρώσουν το λογαριασμό, χρωστούν στη ΔΕΗ και κινδυνεύουν με διακοπή. 1,8 εκατομμύρια νοικοκυριά αντιστοιχούν σε περίπου 7,2 εκατομμύρια κατοίκους. Ο πληθυσμός της χώρας είναι 11,5 εκατομμύρια.

Ας δούμε τώρα το βιομηχανικό τιμολόγιο. Πόσο επηρεάστηκε η τιμή του βιομηχανικού ρεύματος από την πολιτική της απελευθέρωσης-ιδιωτικοποίησης, που πρώτος ο ΣΕΒ απαιτούσε; Το κόστος της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας επέφερε αύξηση 76% στο βιομηχανικό ρεύμα. Έχει πράγματι ενδιαφέρον, να παρακολουθήσει κανείς τις θέσεις του ΣΕΒ για την ηλεκτρική ενέργεια διαχρονικά. Στο βαθμό που οι θέσεις του νομοθετούνταν και υλοποιούνταν, καταστρεφόταν η ελληνική βιομηχανία.

Οι συνέπειες είναι βαριές και για τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ. Όταν ξεκίνησε η απελευθέρωση και η ιδιωτικοποίηση, στη ΔΕΗ εργάζονταν 36.000 εργαζόμενοι με πλήρη απασχόληση και εργασιακά δικαιώματα. Το 2010, στις αρχές της κρίσης είχαν μείνει 22.000 και σήμερα είναι 18.000. Η εντατικοποίηση αυξάνεται συνεχώς και μαζί με αυτήν τα εργατικά ατυχήματα και οι θάνατοι. Το outsourcing και οι εργολάβοι αποτελούν πια τον κανόνα και όχι την εξαίρεση, χρησιμοποιώντας ανασφάλιστη, κακοπληρωμένη και επισφαλή εργασία.

Το 2010, οι μισθοί περικόπηκαν κατά 50%, όπως και σε όλους τους εργαζόμενους και συνταξιούχους της χώρας. Αυξήσεις δεν επιτρέπονται και το εισόδημα περιορίζεται συνεχώς από νέους φόρους και κρατήσεις. Οι αγώνες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ συνάντησαν μόνο απειλές, καταστολή έως και επιστράτευση.

Από τη διάλυση και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, οι εργαζόμενοι μπορούν να περιμένουν φυσικά μόνο μαζικές απολύσεις, μισθούς πείνας και κατασχέσεις των σπιτιών τους. Είναι ήδη πολλοί οι συνάδελφοι που αδυνατούν να πληρώσουν το στεγαστικό τους δάνειο και κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι.

Τέλος, θα πρέπει να μιλήσουμε για τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ). Η ΡΑΕ, όπως όλες οι ρυθμιστικές αρχές, αποκαλείται «ανεξάρτητη». Όμως, όλες αυτές οι «Ανεξάρτητες Αρχές» από ποιον είναι ανεξάρτητες; Αποκλειστικά και μόνο από τις λαϊκές ανάγκες και κάθε δημοκρατικό θεσμό, δημοκρατική διαδικασία και έλεγχο. Σύμφωνα με τα τρία μνημόνια, η ΡΑΕ έχει περισσότερη εξουσία από το Ελληνικό Υπουργείο Ενέργειας. Η ενεργειακή πολιτική της χώρας αποφασίζεται, νομοθετείται και εφαρμόζεται από τη ΡΑΕ, η οποία δικάζει επίσης τις διαφορές. Οι Αρχές αυτές συνιστούν την απευθείας διακυβέρνηση της χώρας από τις αγορές, τα οικονομικά μονοπώλια. Συνιστούν ουσιαστικά την ιδιωτικοποίηση της Δημοκρατίας.

Η ΡΑΕ είναι και ενεργεί σαν λόμπυ ιδιωτικών επιχειρήσεων. Δεν υπάρχει ενεργειακή στρατηγική και σχεδιασμός, εκτός από αυτόν που προωθούν γενικά οι μονοπωλιακοί κολοσσοί και ειδικά σε μια εξαρτημένη χώρα, όπως η Ελλάδα. Αυτό σημαίνει την ανάδειξη και κυρίως τη δημιουργία κερδοσκοπικών ευκαιριών στον ενεργειακό τομέα, όπως την πώληση κάτω του κόστους της παραγωγής της ΔΕΗ σε μεταπράτες, μια ευκαιρία που σχεδιάστηκε και εφαρμόζεται εξολοκλήρου από τη ΡΑΕ.

Τα φαινόμενα αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Όπου επιβλήθηκαν οι πολιτικές των απελευθερώσεων των αγορών και των ιδιωτικοποιήσεων, οι συνέπειες ήταν αντίστοιχες, συμπεριλαμβανομένων όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά τις δηλώσεις περί του αντιθέτου, οι απελευθερώσεις των αγορών και υποβάθμισαν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και εκτίναξαν τις τιμές.

Το βεβαιώνουν ακόμα και οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι των δέκα ευρωπαϊκών ενεργειακών κολοσσών (RWE, EON, Wattenfall, ENEL, ENI, EdF, GdF-Suez, Iberdrola, Gas Natural, CEZ). Σε κοινή δήλωσή τους στις Βρυξέλλες, στις 11 Οκτώβρη 2013, προειδοποιούν ότι η ευρωενωσιακή αγορά ηλεκτρισμού απειλείται από δύο μεγάλα προβλήματα: τις υψηλές τιμές και τη μείωση της ασφάλειας εφοδιασμού.

Η ηλεκτρική ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό και γι’ αυτό δεν μπορεί παρά να είναι μόνο δημόσιο.

Ο όρος δημόσιο και κοινωνικό αγαθό εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στα λαϊκά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα της κατεχόμενης Ευρώπης και καθιερώνεται μετά τη νίκη τους κατά του φασισμού. Η παροχή τους εξασφαλίζεται –στον ένα ή στον άλλο βαθμό σε κάθε χώρα- με τις εκτεταμένες εθνικοποιήσεις που επιβλήθηκαν μετά την Απελευθέρωση.

Τα Δημόσια Κοινωνικά Αγαθά είναι η κοινωνική και οικονομική βάση της Δημοκρατίας. Είναι Δικαιώματα στη ζωή, στην αξιοπρέπεια. Δικαιώματα που κατακτήθηκαν με την αντιφασιστική πάλη των λαών. Θεμέλια για μια αξιοβίωτη ζωή που κληροδότησε στις επόμενες γενιές, η μαζική είσοδος των αγωνιζόμενων λαών στο προσκήνιο της Ιστορίας. Κατακτήθηκαν με το αίμα, τα νιάτα και τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Μέχρι το 1950 στην Ελλάδα η αγορά ηλεκτρισμού ήταν πλήρως απελευθερωμένη. Υπήρχαν 385 εταιρείες. Ένα πράγμα δεν υπήρχε τότε στην Ελλάδα: Ηλεκτρισμός. Η ίδρυση της ΔΕΗ το 1950 σηματοδότησε τον εξηλεκτρισμό της χώρας και υπήρξε το βασικό εργαλείο οικονομικής ανάκαμψης και ανάπτυξης μετά τις λεηλασίες και τις καταστροφές που υπέστη από τη Γερμανική κατοχή και τον Εμφύλιο.

Αντιτασσόμαστε στη διάλυση και την ιδιωτικοποίησή της ΔΕΗ. Η ΔΕΗ πρέπει να επανεθνικοποιηθεί, ώστε να παίξει τον ίδιο ρόλο για την ανοικοδόμηση της Ελλάδας μετά τον σημερινό οικονομικό και κοινωνικό πόλεμο που υφίσταται από το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, τους δανειστές, στους οποίους η Γερμανία διαδραματίζει ηγετικό ρόλο.

Έναν πόλεμο που θα τελειώσει όταν ο λαός μας αποφασίσει, παλέψει και ξανακερδίσει τη χώρα του και την εθνική του κυριαρχία. Κι αυτό καταρχήν σημαίνει: Την εκδίωξη των δανειστών και τη μονομερή διαγραφή του απεχθούς και παράνομου χρέους. Την έξοδο από ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος για άσκηση κυρίαρχης δημοσιονομικής πολιτικής. Την έξοδο από την ΕΕ και την ανάπτυξη αμοιβαία επωφελών σχέσεων με όλες τις χώρες του κόσμου.

Σε αυτά τα 6 χρόνια ο Ελληνικός λαός ξεσηκώθηκε πολλές φορές και διεκδίκησε τη χώρα του. Τρεις φορές μάλιστα έφτασε κοντά να τα καταφέρει. Τις δυο πρώτες χτυπήθηκε με άγρια καταστολή, την τρίτη με προδοσία. Τώρα υποφέρει την ήττα του. Είναι μουδιασμένος και απογοητευμένος.

Όμως έχω εμπιστοσύνη στον ελληνικό λαό και την εργατική τάξη του. Όπως κάθε φορά στην ιστορία του, θα βρει τη δύναμη, θα οργανωθεί και θα επιτελέσει το πατριωτικό και διεθνιστικό του καθήκον: θα ελευθερώσει τη χώρα του από το σύγχρονο φασισμό, τη δικτατορία του χρηματιστικού κεφαλαίου ή των αγορών-όπως αποκαλείται σήμερα.

Από τους φίλους και τους αγωνιστές του Γερμανικού λαού, δεν μπορώ παρά να σας ζητήσω να πράξετε το δικό σας πατριωτικό και διεθνιστικό καθήκον. Όπως έλεγε ο Μαρξ: «Η Αγγλική εργατική τάξη δεν θα ελευθερωθεί ποτέ, αν δεν ελευθερωθεί η Ιρλανδία από τον Αγγλικό ζυγό». Βάλτε τις λέξεις Γερμανία και Ελλάδα στις αντίστοιχες θέσεις και έχετε μπροστά σας την πραγματική σημασία της διεθνούς αλληλεγγύης.

Ευχαριστώ για την υπομονή σας,


Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016

Οι κοινωνίες δεν πέθαναν ακόμα. Εγκυμονούν !

του Κώστα Γιαννιώτη 



Είναι πασιφανές ότι για να είσαι υποψήφιος σε προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, πρέπει το γενεαλογικό σου δένδρο να είναι ελεγμένο μέχρι τα βάθη των ριζών του. Μέχρι την εποχή που οι αυτόχθονες Ινδιάνοι κυνηγούσαν αγριοβούβαλους, στα ελεύθερα, ακόμα, από τον ‘’πολιτισμό’’ των λευκών βοσκοτόπια.

Άνθρωπος από του οποίου τον εγκέφαλο να έχει περάσει, έστω και σε όνειρο - η ιδέα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της δημοκρατίας, της ισότητας, της αυτοδιάθεσης των λαών και όποιος άλλος ‘’εφιάλτης’’ ή ‘’νυχτερινός πειρασμός’’, είναι κλειδωμένος έξω από το σύστημα, το οποίο φυλάσσεται πίσω από βαριές ατσαλόφραχτες πύλες!

Αντίθετα, πίσω από τις βαριές πόρτες, στα σπλάχνα του οικοδομήματος, οι γόνοι του συστήματος, με ξεπλυμένους εγκεφάλους, αναπαράγονται με πυρετώδεις ρυθμούς, μέσα από συνεχείς τερατογενέσεις, έτοιμοι να πιάσουν τα... εμφανή πόστα διοίκησής του! Αυτοί οι γόνοι είναι τα καλόπαιδα που θα προωθηθούν για να διεκδικήσουν την ψήφο του λαού!

Άνθρωποι μαριονέτες της πραγματικής διοίκησης: του αφανούς συστήματος που τους εξέθρεψε!

Για το βιογραφικό τους έχουν φροντίσει τα ισχυρά κέντρα! Ένα βιογραφικό, έμπλεο σκανδάλων, και αδικημάτων που κρέμεται σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι τους, για την περίπτωση που θα περάσει έστω και φευγαλέα από το μυαλό τους η σκέψη να κουνήσουν έστω και το δαχτυλάκι τους χωρίς να συγκατανεύσει το σύστημα-μητέρα!

Σε περίπτωση που κάποιος από τους γόνους ξεφύγει έστω και για λίγο, έστω και ελάχιστα από τις προδιαγραφές..... έ τότε υπάρχει και η άμεση λύση: η δολοφονία!

Γεμάτη η ιστορία από τέτοιες... λύσεις!

Μέσα σ` αυτό το δαντικό σκηνικό έγιναν και οι τελευταίες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ.

Από τη μια η Κλίντον, δοκιμασμένη αιμοσταγής και απροκάλυπτα φιλοπόλεμη, φανερή εκπρόσωπος του χρηματοπιστωτικού κυκλώματος κι από την άλλη ο μικρόνους, δισεκατομμυριούχος, τσαρλατάνος επιχειρηματίας με το προσωπείο του ειρηνόφιλου και πολέμιου της παγκοσμιοποίησης... πατριώτη!

Τους έριξαν στην αρένα της ‘’προεκλογικής εκστρατείας’’, με τη λάσπη για όπλο τους, χυδαίο θέαμα για τα αλαλάζοντα πλήθη!

Παιγνίδι στημένο έξυπνα από το σύστημα, που προσδοκούσε πολλαπλά κέρδη από τη ‘’μάχη’’ αυτή.

Η πρώτη, ακραιφνής εκπρόσωπος των πολεμοκάπηλων και των κερδοσκοπικών κέντρων, δεν φτιασίδωσε ούτε στιγμή την ωμότητά της, κουνώντας το πυρηνικό οπλοστάσιο του συστήματος σαν παντιέρα πάνω από τα κεφάλια της ανθρωπότητας!

Εκπροσωπούσε τη ‘’σοβαρή κυρία’’, αντίγραφο της επίπλαστης ηθικής της αμερικάνικης κοινωνίας, αλλά σκληρή και αδίστακτη!

Εκπροσωπούσε την πακοσμιοποίηση, το χρηματοπιστωτικό κατεστημένο, την πολεμοκαπηλεία και ό, τι πιο σκληρό και αματοβαμμένο είχε να επιδείξει μέχρι τώρα η αμερικάνικη πολιτική!

Ο δεύτερος, ανέλαβε το ρόλο του... φίλου των δεινοπαθούντων και παραγκωνισμένων και προέταξε το πρόσωπο του διαλλακτικού και ειρηνόφιλου πατριώτη που θα ασχολούνταν με τα προβλήματα της πατρίδας του! Δεν παρέλειψε βέβαια να ρίξει την ευθύνη της... ‘’κακοδαιμονίας’’ της χώρας στους ...’’αλλόφυλους’’ και τους ‘’μιαρούς’’ μετανάστες! Την ίδια στιγμή έκανε ό,τι μπορούσε για να αυτογελοιοποιηθεί!

Καρικατούρα της αμερικάνικης κοινωνίας, έβαλε τα δυνατά του να ξυπνήσει κάθε φασιστικό και ρατσιστικό ένστικτο του μέσου Αμερικανού! Για να γίνει πιο αρεστός πασπάλισε τη ρητορική του με καθετί που θα ικανοποιούσε τον αδικημένο και παραγκωνισμένο, από το σύστημα, μέσο Αμερικανό! 
Ένα τέτοιο πρόσωπο όμως σαν του Τραμπ, φυσιολογικά, θα έπρεπε να προκαλεί μόνο θυμηδία! Αυτό ήθελε και το σύστημα! Να διαπομπευτεί ο ίδιος, προς όφελος της Κλίντον, και μαζί του να διαπομπευτούν και οι υποσχέσεις του για ειρήνη, και αναστροφή της πορείας παγκοσμιοποίησης και επιστροφή σε εσωστρεφή πολιτική και την αντιμετώπιση των προβλημάτων του παραμελημένου και παραγκωνισμένου μέσου Αμερικανού!

Παγίδεψαν τις επιλογές της αμερικανικής κοινωνίας ανάμεσα σε συμπληγάδες παρακμής!

Τα συστημικά ΜΜΕ και οι γνωστοί δημοσκόποι έπιασαν δουλειά! Έσπρωχναν την κοινή γνώμη να αποστρέψει το πρόσωπό της από τη γελοία καρικατούρα που λεγόταν Τραμπ!

Έτσι που να φαινεί ότι .... απέστρεφε το πρόσωπό της κι από όλα αυτά που ευαγγελιζόταν ο Τραμπ για την ‘’αναδόμηση’’ και ‘’ανάταξη’’ της ζωής του μέσου Αμερικανού!

Έτσι που να φανεί ότι ο ίδιος ο Αμερικανός απέρριπτε αυτήν την ανάταξη!

Έτσι που να φανεί ότι η πλειοψηφία της αμερικανικής κοινωνίας επικροτούσε την επεμβατική και εγκληματική πολιτική των ΗΠΑ – όπως την εξέφραζε η Κλίντον.

Έπαιζαν το παιγνίδι τους σίγουροι, έχοντας στο πλευρό τους όλα τα καθοδηγούμενα ΜΜΕ!

Κι έχασαν το παιγνίδι!

Δεν έλαβαν υπόψη τους αφανείς και κατατρεγμένους, οι οποίοι, για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, έτρεξαν να ψηφίσουν!

Δεν υπολόγισαν αυτούς που δεκαετίες τώρα τους είχαν πετάξει έξω από το περίφημο ‘’αμερικάνικο όνειρο’’, οδηγώντας τους στη σιωπή, την αφάνεια, την εγκατάλειψη και τη μιζέρια και την απόγνωση. Αδιαφόρησαν για τους ‘’σιωπηλούς’’!

Εκεί τους πήγε στραβά!

Ο μέσος αμερικανός απέρριψε τη σκληρή εκπρόσωπο του στρατιωτικοβιμηχανικού συμπλέγματος και έδωσε περισσότερη σημασία στις υποσχέσεις του Τραμπ! 
Πόνταρε στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, μακριά από το κυνήγι των εξοπλισμών, της επεμβατικής εξωτερικής πολιτικής, της παγκοσμιοποίησης! Πόνταρε κόντρα στο ρεύμα, ελπίζοντας στο νοικοκύρεμα της χώρας του και της ζωής του !

Θα κάνει αυτήν την ελπίδα, του μέσου Αμερικανού, πραγματικότητα ο Τράμπ;
Αμφιβάλλω!
Γόνος του συστήματος είναι!

Σίγουρα θα αποδειχθεί - και μάλιστα σύντομα - ότι έχουν μπλέξει με έναν Αμερικανό Τσίπρα, που το μόνο που θα κρατήσει από τις ‘’υποσχέσεις’’ του θα είναι η ξενοφοβία και ο ρατσισμός, κάτω από τα χειροκροτήματα της Κου-Κλουξ- Κλαν!

Παρ`όλα αυτά όμως, η ετυμηγορία ενός πολύ μεγάλου μέρους της αμερικανικής κοινωνίας δεν πήγε στο βρόντο. Δείχνει ότι ήρθε σε κόντρα με τη σαφή θέληση του συστήματος, το οποίο επιθυμούσε διακαώς την προώθηση της αγαπημένης του Χίλαρι!

Ήταν μια αρχή αμφισβήτησης της παντοδυναμίας του συστήματος και σαν τέτοιο πρέπει να το κρατήσουμε!


Άλλωστε, αυτό είναι που κάνει τους εκπροσώπους της αμερικανόδουλης και ναζιστικής ΕΕ – μαζί με το θλιβερό ‘’ελληνικό’’ πολιτικό και οικονομικό καταστημένο - να δείχνουν ότι τα` χουν χαμένα με το απρόσμενο, γι` αυτούς αποτέλεσμα !

Ο καιρός είναι μπροστά μας και ο χρόνος θα δείξει!

Η ελπίδα ότι οι λαοί αρχίζουν να κινούνται – έστω και ανοργάνωτα και λαθεμένα στην αρχή - παραμένει ζωντανή!

Αν, έστω και βασανιστικά αργά, αντιληφθούν ότι μέσα από την αυτοοργάνωσή τους περνά η λύση του προβλήματος, τότε κάτι άλλο θα αρχίσει να χαράζει για την ανθρωπότητα!

Ίδωμεν!