Ακόμα μια μέρα υπομονής

της Κατερίνας Γκαράνη

  

Είμαστε τραγικά ανυπόφοροι ακόμη και για τους ίδιους τους εαυτούς μας. Σέρνουμε τα πόδια μας, όπως σέρνουμε το σαρκίο μας, όπως σέρνουμε τις ζωές μας έχοντας αποδεχτεί ότι είμαστε το πιο άχρηστο υλικό μιας χώρας που πρέπει να χωθεί σε φούρνους εξόντωσης. 2,294 ημέρες διανύσαμε μέχρι σήμερα από την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι μπαίνουμε σε κατάσταση κηδεμονίας, επιτήρησης και αφαίρεσης των δικαιωμάτων. Και εμείς στην ουρά χωρίς να μάς νοιάζει ότι χάσαμε χιλιάδες ημέρες ζωής και γνωρίζοντας ότι έτσι θα συνεχιστεί μέχρι τέλους αν δεν τολμήσουμε να σκάψουμε τούνελ κάτω από το κολαστήριο, αν δεν σύρουμε κρυφά τα κασόνια με τόνους δυναμίτιδας για να τινάξουμε στον αέρα το "Ίδρυμα Ελλάδα".
Ή είχαμε πάρει τους εαυτούς μας πολύ σοβαρά μέχρι το 2010 ή ξέραμε από την ώρα που διαμορφώσαμε χαρακτήρα ότι περιττοί ήμαστε και έτσι όλα αυτά που ζούμε σήμερα μάς ταιριάζουν απόλυτα. Από την άλλη, γιατί τα 2,294 πρωινά είναι τόσο φρικτά που δεν θέλεις να τα βλέπεις και οι 2,294 νύχτες είναι τόσο ασφυκτικές που δεν θέλεις να τις διανύσεις; Γιατί υπάρχει κάτι που εκεί μέσα βαθιά που σε κουρδίζει συνεχώς να είσαι σε επιφυλακή;
Ακούς και αυτές τις τρελές χαρές και τα πανηγύρια στην αυλή του κρεματορίου από δουλάκια που ξεφαντώνουν πάνω σε τάφους γειτόνων -γνωστών και αγνώστων- και η τρέλα γεμίζει το κελί ασφυκτικά. Φορούν τα σινιέ τους ρούχα, τα ψηλά τους τακούνια, φτιάχνουν τις μούρες και τα μαλλιά τους και βάζουν τέρμα την μουσική διαλαλώντας ότι τίποτε δεν άλλαξε και ότι όλα είναι όπως και παλιά, πριν καταδικαστούμε σε ανεργία, σε φοροτρομοκρατία, σε ανελευθερία, σε καταδίκη εις ζωντανό θάνατο.
Τα σουρεαλιστικά μεγάφωνα όλη την ημέρα να διατυμπανίζουν από τις ηλεκτρονικές χοάνες τους ότι "πάμε καλά", "ανοίγει η νέα εποχή", "αναπτυσσόμαστε" ενώ στο ενδιάμεσο να πετάγονται και ειρωνικά μηνύματα "τα ήθελε ο κώλος σας", "για αυτό είσαστε μόνο φτιαγμένοι", "φάτε σκατά", "τι ωραία θα είναι χωρίς εσάς αυτός ο τόπος". Μετά αφιερώσεις μουσικές, στιχάκια ερωτικά και ό,τι άλλο που μπορεί να σε πείσει ότι η κατάθλιψη είναι το μικρότερο κακό που έχεις πάθει. Υπάρχουν και χειρότερα.
Περιμένοντας το ξημέρωμα της 2,295ης ημέρας εθνικής και προσωπικής φυλάκισης ακούγοντας το συνεχές καταθλιπτικό μουρμουρητό από τα διπλανά κελιά, τα χτυπήματα κεφαλιών στον τοίχο σε κάποια άλλα και το τρίξιμο ενός σχοινιού που έσπασε κάποιον αυχένα μοναχικού που άλλο ξημέρωμα δεν ήθελε να δει, συνειδητοποιείς ότι η υπομονή είναι η χειρότερη συμβουλή που μπορείς να δώσεις ή να πάρεις.
Ελευθερία ή υπομονή, ήταν πάντα το κρυφό μήνυμα.

πηγη: stontoixo.com

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΤΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*

   

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ PCA ΤΗΣ (12/7/2016)

 

Τα γεγονότα της Τουρκίας «παρέσυραν» (και δικαίως) την επικαιρότητα στο μείζον αυτό ζήτημα. Τούτη όμως η «κατάσταση» δεν επιτρέπει να αγνοούνται και άλλες μείζονος σημασίας εξελίξεις που αφορούν ζωτικά (και δίκαια) συμφέροντα της χώρας, όπως είναι ηπρόσφατη απόφαση του Μόνιμου Διαιτητικού Δικαστηρίου με έδρα τις Κάτω Χώρες (PermanentCourt of Arbitration –PCA) επί της από 22 Ιανουαρίου 2013 προσφυγής των Φιλιππίνων κατά της Κίνας που αφορά στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (στο εξής: Δίκαιο της Θάλασσας).

Αναφέρομαι στην υπόθεση «The Republic of Pilippines v. The People’s Republic of Chine», με Case Number: 2013-9 και Πρόεδρο τον Thomas A.Mensah. Η απόφαση δε αυτή που δημοσιεύθηκε στις12/7/2016 αν και «δεν άπτεται» αμέσως των ελληνοτουρκικών διαφορών, εν τούτοις επιβάλλει το «σχολιασμό» της. Άλλωστε η αξιοποίηση των παραδοχών που προκύπτουν, από την πρόσφατη αυτή απόφαση συνηγορεί υπέρ των ελληνικών θέσεων.

Για πρώτη φορά ένα ad hoc Δικαστήριο ερμήνευσε το άρθρο 121 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του Μantego Bay της Ιαμαϊκής που υπογράφηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1982. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, ένα νησί έχει χωρικά ύδατα, συνορεύουσα ζώνη, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Εξαιρούνται, όμως, οι βράχοι εφόσον δεν μπορούν να συντηρήσουν ανθρώπινη διαβίωση ή δεν μπορούν να έχουν αυτοτελώς οικονομική ζωή.

Το Δικαστήριο εκείνο δέχθηκε ως απόλυτο κανόνα του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου ότι όλοι οι γεωγραφικοί σχηματισμοί (ασχέτως του εάν χαρακτηρισθούν νησιά ή βράχοι και ασχέτως του μεγέθους αυτών), έχουν υποχρεωτικώς χωρικά ύδατα έκτασης 12 μιλίων. 

Αυτό επιβεβαιώνει ότι το ζήτημα της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο πέραν των 6 μιλίων στα 12 μίλια, αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας. Με χωρικά ύδατα 12 μιλίων, το 72% των θαλασσίων περιοχών του Αιγαίου περιέρχεται κυριαρχικώς στην Ελλάδα και το 8,5% στην Τουρκία. Το 19,5% δε που απομένει προς οριοθέτηση, μπορεί να διευθετηθεί. 

Η παραδοχή δε αυτή του PCA εκθέτει στην παγκόσμια κοινή γνώμη και ενώπιον του διεθνούς νομικού πολιτισμού την Τουρκία με το «περίφημο» Casus belli, εάν η Ελλάδα αποφασίσει να εφαρμόσει το Διεθνές Δίκαιο!.. Σε κάθε περίπτωση όμως και στο Αιγαίο ισχύσει η Αρχή της Αβλαβούς Διέλευσης και θα πρέπει να λεχθούν τα εξής:

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΒΛΑΒΟΥΣ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ (ΙΝΝΟCENT PASSAGE) 

Η Αρχή της Αβλαβούς Διέλευσης έχει μακρά εθιμική παράδοση και καθιερώθηκε προς το συμφέρον της ναυσιπλοΐας. Αποτελεί δε τη μόνη εξαίρεση της κυριαρχίας του παράκτιου κράτους στη χωρική του θάλασσα. Σύμφωνα με την Αρχή αυτή, κάθε ξένο πλοίο, εμπορικό ή πολεμικό, έχει το δικαίωμα να διέρχεται «αβλαβώς» από τα χωρικά ύδατα άλλου κράτους. Αυτή είναι η παγίως κρατούσα άποψη. Πρέπει, όμως, να καταστεί σαφές ότι η αβλαβής διέλευση προϋποθέτει και σεβασμό στην Αρχή της Αμοιβαιότητας.

Επίσης, για τη διέλευση μέσα από τη χωρική θάλασσα άλλης χώρας πρέπει να ακολουθείται η συντομότερη οδός, χωρίς διακοπές ή περιπλανήσεις. Το διερχόμενο πλοίο έχει την υποχρέωση να αποφεύγει κάθε ενέργεια που θα μπορούσε να προσβάλλει τα συμφέροντα του παράκτιου κράτους, ενώ τα πολεμικά πλοία επιφάνειας πρέπει να φέρουν τη σημαία τους κατά τρόπο εμφανή, τα υποβρύχια δε υποχρεούνται να διέρχονται εν αναδύσει.

ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΗΜΙΚΛΕΙΣΤΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ

Ενταύθα πρέπει να επισημειωθεί ότι η νέα Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας καθιέρωσε ορισμένες νέες διατάξεις για τις κλειστές και ημίκλειστες θάλασσες (άρθρα 122 και 123). Ενόψει των ρυθμίσεων αυτών, ιδιαίτερες «παρεμβάσεις» άσκησε η Τουρκία, της οποίας απώτερος σκοπός ήταν να επιτύχει αναίρεση των γενικών και κλασικών λύσεων του Δικαίου της Θάλασσας, ώστε προκειμένου για κλειστές και ημίκλειστες θάλασσες, όλες οι ρυθμίσεις να αποφασίζονται κατόπιν «συμφωνίας» των ενδιαφερομένων μερών. Τελικώς, η τουρκική άποψη κρίθηκε αβάσιμη και δεν επικράτησε.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΙΕΝΕΞΗ ΚΙΝΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΠΠΙΝΩΝ, ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ ΤΟΥ PCA

Η απόφαση του PCA που προβλέπεται ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών αναφορικώς με το Δίκαιο της Θάλασσας, αφορούσε την εξέταση της νομιμότητας των αξιώσεων και δραστηριοτήτων της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα επί των πόρων των νησιωτικών σχηματισμών που περικλείονται από τη γραμμή των εννέα σημείων (nine-dash line). Η προσφυγή υπεβλήθη μονομερώς από τις Φιλιππίνες.

Για τις παραδοχές του PCA αναφορικώς με τις αξιώσεις της Κίνας ως προς την περικλειόμενη περιοχή (nine-dash line) εντός της ΑΟΖ των Φιλιππίνων (και όσο το παρόν περίγραμμα επιτρέπει), υπ’ όψιν τα εξής:

1) Κρίθηκε ότι δεν υφίστανται ιστορικά δικαιώματα αλιείας και εξόρυξης υδρογονανθράκων που επικαλέσθηκε η Κίνα, εφόσον δεν ήταν αποκλειστικά, ούτε είχαν τη συναίνεση άλλων κρατών, ενώ οι διεκδικήσεις νησιωτικών σχηματισμών που βρίσκονται κάτω από τη στάθμη της θάλασσας (π.χ. ύφαλοι, σκόπελοι) δεν συνεπάγονται κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά ούτε και είναι δυνατόν μέσω αυτών να διεκδικούνται θαλάσσιες ζώνες. (Εξαιρούνται όμως φυσικοί σκόπελοι οι οποίοι εντός των χωρικών υδάτων αποτελούν σημεία βάσης μέτρησης των ζωνών.)

2) Προσδιορίστηκε η έκταση των δικαιωμάτων της Κίνας σε θαλάσσιες ζώνες έως το προβλεπόμενο από το Δίκαιο Θάλασσας όριο από τις ακτές της, στα 200 ν.μ. (υφαλοκρηπίδα /ορθότερα βλ. ΑΟΖ), ενώ αποφασίσθηκε ότι οι κατασκευές τεχνητών νησιών δεν νομιμοποιούνται. Διαπιστώθηκε δε ότι οι κατασκευές αυτές προκαλούν σοβαρή βλάβη στο περιβάλλον των κοραλλιογενών υφάλων με συνέπεια την προσβολή του οικοσυστήματος. Επίσης διαπιστώθηκε ότι η Κίνα δεν ενήργησε με καλή πίστη ενόψει της διαδικασίας επίλυσης της διαφοράς.

3) Ερμηνεύθηκε για πρώτη φορά η «διάταξη περί βράχων» με βάση τις πρόνοιες του Δικαίου της Θάλασσας με θετικά μάλιστα συμπεράσματα ως προς τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδας για τα μικρά νησιά-βράχους (βραχονησίδες). Για να αναγνωρίζονται δε σ’ ένα βράχο-νησί δικαιώματα υφαλοκρηπίδας -ΑΟΖ, απαιτείται αντικειμενική δυνατότητα μόνιμης ανθρώπινης διαβίωσης ή οικονομικής ζωής, ενώ είναι ανεπίτρεπτη η ύπαρξη εντεταλμένου προσωπικού, ώστε να γίνεται επίκληση ύπαρξης μόνιμης ανθρώπινης διαβίωσης. Επίσης ένας νησιωτικός σχηματισμός που δεν κατοικείται, κρίθηκε ότι εξ αυτού του λόγου δεν αναιρείται η δυνατότητα κατοίκησης, όταν αντικειμενικώς ο σχηματισμός αυτός μπορεί να κατοικηθεί. Επίσης κάτοικοι γειτονικών νησιών με οικονομική δραστηριότητα σε βράχο δεν απαιτείται να κατοικούν εκεί οπωσδήποτε, ώστε να εκπληρώνεται η προϋπόθεση της δυνατότητας οικονομικής ζωής επί του βράχου. Στην περίπτωση αυτή αρκεί η διαβίωση επί του βράχου να μην εξαρτάται από εξωτερική υποστήριξη. Επέμβαση δε με τεχνητά μέσα, ώστε ένας βράχος να γίνει κατοικήσιμος, αφορά εξωνομική ενέργεια που δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.Τέλος:

4) Καταδικάστηκαν δραστηριότητες της Κίνας που αφορούσαν στη συστηματική παρενόχληση πλοίων που διεξήγαγαν έρευνες για υδρογονάνθρακες εντός της ΑΟΖ των Φιλιππίνων.

Τα προαναφερόμενα αφορούν καταλυτικές απαντήσεις για τις «γνωστές» συμπεριφορές της Τουρκίας καθώς και αποφασιστική ενίσχυση των βάσιμων θέσεων της Ελλάδας.

H ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΜΙΚΤΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Με την ευκαιρία των προηγουμένων επισημάνσεων, χρήσιμο είναι να λεχθούν τα εξής:

Η έννοια του Αρχιπελάγους καθιερώθηκε για πρώτη φορά στο Montego Bay της Ιαμαϊκής και αυτό εισάγει οπωσδήποτε θετικό πρόκριμα για την Ελλάδα, γιατί οφείλουμε να διεκδικούμε με ενεργητικές παρεμβάσεις να επεκταθεί η έννοια αυτή, με όλα βεβαίως τα επιμέρους αποτελέσματά της, και στα μικτά Αρχιπελαγικά κράτη, όπως είναι η χώρα μας. 

Η νέα Σύμβαση προσφέρει μια επαρκή βάση για το σκοπό αυτό. Άλλωστε η αρχιπελαγική δομή καθεαυτή απαιτεί εκ των πραγμάτων για όλα τα αρχιπελαγικά κράτη, (αμιγή ή μικτά) την ειδική πρόνοια της μη «διάσπασης» του ενιαίου της αρχιπελαγικής δομής.
Αυτή η πρόνοια πρέπει να καθορίζει την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ και όλα τα εκ του Δικαίου της Θάλασσας απορρέοντα δικαιώματα.

Συνεπώς, επιβάλλεται επαναπροσδιορισμός της όλης «τακτικής» της Αθήνας, με βάση το ό,τι η Ελλάδα αφορά Μικτό Αρχπελαγικό Κράτος του οποίου η δομή είναι αδιάσπαστη!

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC - EU).

πηγή: iskra.gr

Μην ντρέπεστε... λέγονται Eurobank, Λάτσης και Wind

Η παγκόσμια δημοσιογραφία συγκλονίζεται από μια σημαντική διαρροή: η Διεθνής Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) έδωσε στη δημοσιότητα μέρος των 28.000 εγγράφων που αποδεικνύουν τη συστηματική φοροαποφυγή δισ. ευρώ από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου. Ανάμεσά τους η EFG Eurobank (της οικογένειας Λάτση) και η Wind… αλλά αυτό δεν θα το διαβάσετε σχεδόν πουθενά
Εδώ και καιρό συζητάμε για την ποιότητα της ελληνικής δημοσιογραφίας αλλά η κατάσταση που παρουσιάσαμε σήμερα, Τετάρτη 6 Νοεμβρίου, κάποια στιγμή θα μελετάται ως case study για το πώς μοιάζει ο πάτος της.

Υπάρχει ήδη ένα άρθρο που εξηγεί με κάποια στοιχεία την υπόθεση LuxLeaks (εδώlink για το άρθρο από το διεθνές TPP) αλλά έτσι και αλλιώς η συντακτική ομάδα του TPP ετοιμάζει ένα ουσιαστικό αφιέρωμα που αξίζει να διαβάσετε. Μέχρι τότε όμως διαβάστε αυτό:

Το σκάνδαλο σε μια παράγραφο

Αυτό που αποκαλύπτει σήμερα το ICIJ μέσω των συνεργαζόμενων με αυτό ΜΜΕ ανά τον κόσμο (δυστυχώς το TPP δεν έχει το status των ΝΕΩΝ, τα οποία ανέλαβαν τη διερεύνηση του ελληνικού τμήματος) είναι μια τεράστια υπόθεση φοροαποφυγής, στην οποία ενέχονται εκτός από πολυεθνικές και ισχυρά πολιτικά συμφέροντα. Πρόκειται για ένα νόμιμο σύστημα, σύμφωνα με το οποίο οι εταιρείες μπορούν να πετυχαίνουν ξεχωριστές συμφωνίες με κράτη προκειμένου να έχουν ειδική φορολόγηση. Το ICIJ σήμερα αποκάλυψε ότι οι αρχές του Λουξεμβούργου μέσω ελεγκτικών εταιριών έκαναν συμφωνίες με μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο προκειμένου να μεταφέρεται στο Δουκάτο η φορολόγηση των κερδών των εταιριών, νόμιμα, απλά... και εντελώς ανήθικα, αφού ουσιαστικά οι μεγάλες εταιρείες με αυτό τον τρόπο δεν φορολογούνται στις χώρες που δραστηριοποιούνται.

Πόσο μεγάλο είναι το σκάνδαλο

Σύμφωνα με τους ερευνητές του ICIJ, το σκάνδαλο είναι τεράστιο αφού τα ποσά για τα οποία μιλάμε είναι σχεδόν 2 φορές όσο το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της Ελλάδας, ενώ η φοροαποφυγή υπολογίζεται σε μερικά δισεκατομμύρια ευρώ.

Ποιες εταιρείες αφορά το σκάνδαλο στην Ελλάδα

Μέχρι στιγμής από τη δημοσίευση των εγγράφων έχουν αποκαλυφθεί οι συναλλαγές 5 εταιρειών ενώ έχει προγραμματιστεί η δημοσίευση για άλλες 4 (7,10,12 και 30 Νοεμβρίου). Οι εταιρείες που εμπλέκονται είναι:

1. Badcock & Brown
2. EFG Group
3. Macquarie Group
4. Olayan Investments Company Establishment
5. Weather Investments

Η EFG Group είναι ένα διεθνές ιδιωτικό τραπεζικό ίδρυμα με έδρα τη Ζυρίχη που ελέγχεται από την οικογένεια Λάτση ενώ η Weather Investments έχει τον έλεγχο της Wind Hellas. Η Olayan ήταν υποψήφια στις ελληνικές ιδιωτικοποιήσεις ενώ έχει ποσοστό και στην Chipita. Είχε πάρει μέρος στο διαγωνισμό για τον Αστέρα Βουλιαγμένης με συνεργάτη τον Κωνσταντακόπουλο αλλά δεν επιλέχθηκε τελικά. Η Badcock & Brown έχει επενδύσει στην Ελλάδα σε αιολικά πάρκα.

Είναι δηλαδή σαφές ότι μιλάμε για εταιρείες με τεράστιο κύκλο εργασιών που παίζουν στα υψηλότερα κλιμάκια της οικονομίας της χώρας.

Ποιες άλλες εταιρείες έχουν αποκαλυφθεί παγκόσμια

Μέχρι στιγμής από τα συνεργαζόμενα με το ινστιτούτο ICIJ μέσα έχει αποκαλυφθεί ότι:

• Οι Pepsi, IKEA, AIG, Coach, Deutsche Bank, Abbott Laboratiories και περίπου ακόμα 340 εταιρίες έχουν κάνει κρυφές συμφωνίες με τις αρχές του Λουξεμβούργου που τους επιτρέπουν να φοροαποφεύγουν στις χώρες όπου δραστηριοποιούνται.

• Η PriceWaterHouseCoopers έχει βοηθήσει πολυεθνικές εταιρείες να ολοκληρώσουν τουλάχιστον 548 συμφωνίες με τις αρχές του Λουξεμβούργου από το 2002 μέχρι το 2010. Αυτό το κρυφό σύστημα έχει βοηθήσει τις εταιρείες μέσω ενός πολύπλοκου φορολογικού συστήματος να γλιτώσουν δισεκατομμύρια φόρων. Οι οικονομικές αρχές του Λουξεμβούργου έκλειναν γραπτές συμφωνίες με τις επιχειρήσεις.

• Πολλές από τις κρυφές συμφωνίες εκμεταλλεύονται διεθνείς συμφωνίες μεταξύ κρατών που επιτρέπουν τα ειδικά φορολογικά καθεστώτα, όπως αυτό που ισχύει για το Λουξεμβούργο.

Που πήγε η είδηση, οεο;

Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο ακόμα ουρές του σκανδάλου, καθόλου αμελητέες. Την πρώτη και σημαντικότερη θα μας επιτρέψετε να την κρατήσουμε για λίγο ακόμα μέχρι να δημοσιεύσουμε τις αμέσως επόμενες ημέρες το μεγάλο μας αφιέρωμα. Η δεύτερη λέγεται ελληνική δημοσιογραφία... ή μάλλον η έλλειψή της.


 

Την αποκάλυψη έκαναν τα ΝΕΑ. Στην ένθετη φωτογραφία αριστερά μπορείτε να δείτε τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε η εφημερίδα του κυρίου Ψυχάρη να δημοσιεύσει αυτή την παγκόσμια αποκλειστική είδηση (είναι το κουτάκι πάνω αριστερά). Δεν θα βρείτε φυσικά ονόματα εταιριών. Ωστόσο να δώσουμε έναν πόντο στην εφημερίδα που πήρε μέρος στην έρευνα και τελικά έπαιξε το θέμα. Ας πάμε όμως παρακάτω και ας επιλέξουμε το εντελώς ανακριβές σύστημα της Alexa για να δούμε πώς έπαιξαν το θέμα στις πρώτες τους σελίδες οι 10 πρώτες ιστοσελίδες* της χώρας μας:

1. Το Zougla.gr έχει την είδηση των Luxemburg Leaks και ρεπορτάζ 900 λέξεων αλλά αναφέρει μόνο τις εταιρείες που δεν δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Καμία αναφορά σε Eurobank, Λάτση ή Wind.

2. Το Protothema.gr δεν έχει καμία αναφορά στο σκάνδαλο. Έχει όμως διαφήμιση της Wind.

3. Το Newsit.gr δεν έχει επίσης καμία αναφορά στο LuxLeaks. Έχει επίσης διαφήμιση της Wind.

4. Το tro-ma-ktiko.blogspot.gr δεν έχει επίσης καμία αναφορά. Περιέργως όμως έχει μια τεράστια διαφήμιση της Eurobank (Να υποθέσουμε δηλαδή ότι δεν είναι ανώνυμο το blog και μπορεί να κόβει τιμολόγια;)

5. Το κραταιό και έγκυρο in.gr... Επίσης ούτε μία λέξη στην πρώτη το σελίδα για το LuxLeaks. Διαφήμιση Wind: Παρούσα!

6. News247.gr... καμία αναφορά, καμία διαφήμιση (πώς θα τη βγάλει την HuffPost;)

7. Το NewsBomb.gr επίσης δεν έχει καμία απολύτως αναφορά και επίσης σχεδόν καμία διαφήμιση (όλοι σαν το TPP έχουν καταντήσει).

8. To iefimerida.gr δεν έχει καμία αναφορά στο θέμα και έχει διαφήμιση Wind και Eurobank στις δύο πρώτες θέσεις.

9. To NewsBeast.gr επίσης χωρίς καμία αναφορά και επίσης με διαφημίσεις Wind και Eurobank.

10. Capital.gr δεν έχει καμία απολύτως αναφορά στο σκάνδαλο και έχει διαφήμιση Eurobank.

Χωρίς κανένα ακόμα σχόλιο.

* Υ.Γ.1: Μπορεί να συμβαίνει μόνο ένα από τα δύο: Ή οι Έλληνες είναι τρελοί και άλλα site διαβάζουν από αυτά που λένε ότι διαβάζουν ή οι Έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στο internet αγοράζουν αφειδώς ψεύτικη επισκεψιμότητα. Η απάντηση σε λίγες ημέρες.

Υ.Γ.2: Κρατήστε την παραπάνω λίστα και επισκεφτείτε τα site που σας ανέφερα παραπάνω και φαίνεται ότι δεν έχουν διαφήμιση της μίας ή της άλλης εταιρίας. Προσωπικά πιστεύω ότι στις επόμενες 2-3 ημέρες οι Eurobank και Wind θα αυξήσουν «απότομα» την διαφημιστική τους δαπάνη.

Υ.Γ.3: Με την κατάσταση στα media όπως περιγράφεται παραπάνω, εξαρτάται από εσάς να διαδοθεί η είδηση. Είναι η σειρά σας δηλαδή, που λέγαμε και μικροί...

πηγή: The Press Project

POKEMON GO, ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ !!!

του Κώστα Γιαννιώτη
 

 

Θυμάμαι, παλιά, στα χωριά κάτι πλαστικές λωρίδες, αλειμμένες με κόλλα και κάποιο εντομοκτόνο, κρεμασμένες από τα ταβάνια των σπιτιών, που πάνω τους ήταν κολλημένες, και νεκρές, εκατοντάδες μύγες !
Ήταν ένας .... ‘’πρωτόγονος’’ τρόπος προστασίας από τις ενοχλητικές μύγες που πολιορκούσαν τα σπίτια !
Και ξαφνικά, μέσα στο κατακαλόκαιρο του 2016, ξανάδα την εικόνα ολοζώντανη μπροστά μου, στην πλατεία Συντάγματος !!
Άνθρωποι-μύγες, αραδιασμένοι και αμίλητοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, σκυμμένοι πάνω από ένα κινητό, να παραμιλούν !
Όχι να συνομιλούν ! Να παραμιλούν !
Το μόνο που έλειπε από το σκηνικό ήταν οι κρεμασμένες πλαστικές λωρίδες !
Μετά από ώρες έφτασα στο σπίτι μου αλλά ο κόμπος που είχε σταθεί στο λαιμό μου δεν έλεγε να λυθεί ! Δεν έλεγε να φύγει !
Νέα παιδιά, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, αποξενωμένα από τον περίγυρο, αποξενωμένα από τον ίδιο τους τον εαυτό !
Κανένας προβληματισμός για το μέλλον τους, καμιά απορία, καμιά άλλη αγωνία, πάρεξ εκείνης της ανεύρεσης και της εξόντωσης του ....... Pokemon !! Βούιζε το κεφάλι μου, στην προσπάθεια να διακρίνω τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς αυτού του, κατά συρροήν, εγλήματος που διαπράττεται μπροστά στα αδιάφορα μάτια γονιών, δασκάλων και ειδημόνων!
Αλλά ..... τρόμαξα όταν διαπίστωσα ότι αυτοί οι ταλευταίοι ανήκουν σ` εκείνη την ομάδα των ..... ηθικών αυτουργών !
Οι γονείς, που χρόνια τώρα εξαγόραζαν την απουσία τους, την αδιαφορία τους και το κυνήγι της λαμπρής γκλαμουριάς, με ακριβά δώρα – γκάτζετ – στα παιδιά τους, κρατώντας ήσυχη τη συνείδησή τους και καμαρώνοντας ότι έκαναν το γονικό τους καθήκον !!
Οι δάσκαλοι, - στη μεγάλη τους πλειοψηφία - που αφού εκπαίδευαν ( δεν λέω παίδευαν ) τους μαθητές τους να ξεχωρίζουν το ....... λ από το ...... φ και το ........3 από το ........ 7, έφευγαν για το σπίτι τους βέβαιοι ότι έκαναν το καθήκον τους ! Ότι πρόσφεραν υπηρεσίες προς την κοινωνία, παρέχοντάς της χρηστικούς, υπάκουους και πειθήνιους αυριανούς ‘’πολίτες’’ , κατ` εικόνα και ομοίωση δική τους !

Αυτοί οι δυο παρέδωσαν αυτά τα παιδιά, αυτούς τους ανθρώπους, σε ένα κράτος που το πρώτο του μέλημα ήταν να δολοφονήσει όποιο όνειρο είχε απομείνει να αναδεύεται στο βάθος τής ύπαρξης αυτών των παιδιών! Σε ένα κράτος που έμαθε να απαιτεί, να κλέβει, να διασύρει και να διδάσκει ότι η υποταγή και η υποτέλεια είναι αναπόφευκτη και, γιατί όχι, αναγκαίο προσόν για την επιτυχία !

Δεν θα κατηγορήσω, λοιπόν, και ούτε πρόκειται να βρίσω αυτό τα παιδιά!
Απλά, θλίβομαι και τα λυπάμαι! Γιατί το κενό που άφησαν γονείς και δάσκαλοι έτρεξε να το καταλάβει το σύστημα του...... Μεγάλου Αδερφού, με ‘’παιγνίδια’’ που μπορεί κάποιοι να τα θεωρούν αθώα ή ......’’χαζά’’, αλλά που κρύβουν πίσω τους μύχιους στόχους του συστήματος της Νέας Τάξης Πραγμάτων, εφαρμόζοντας την Κοινωνική Μηχανική και αποσκοπώντας σε Επιβεβλημένες Συμπεριφορές σε Επίπεδο Πλειοψηφίας!!
Όλοι αυτοί κινδυνεύουν να δουν τα παιδιά τους εντολοδόχους και αθύρματα κέντρων, που αποσκοπούν στην υποδούλωση και τον εξανδραποδισμό ολόκληρων λαών!
Φοβούνται την αντίδραση της νεολαίας και πασχίζουν να την κάνουνν υποχείριο ....... ζόμπι τους !!

Επιστημονικά ελεγμένη και προσαρμοσμένη στις αποπροσανατολισμένες μάζες νέων, τα προγράμματά τους, οδηγούν κατ` αρχήν στην αποξένωση του ατόμου ακόμα κι από το διπλανό του, ακόμα κι από τον εαυτό του, από τις σκέψεις και τα ενδιαφέροντά του !
Οδηγούν το νέο στο δικό του ερημονήσι, σε αναμονή εντολών για την ....... ‘’αποστολή του’’ !!
Έβαλαν τους νέους ανθρώπους να κυνηγούν ηλεκτρονικές σκιές και φαντάσματα τρεχοβολώντας όπου του δείχνουν και όπου του τοποθετούν τα pokemons, για να πάψει να βλέπει τους πραγματικούς εχθρούς, που δεν είναι άλλοι από τους εντολείς του !
Για να αποφύγουν τον κίνδυνο να δουν αυτόν το νέο να τρεχοβολά να συναντήσει τους φίλους του για να συζητήσουν ........ ‘’επικίνδυνες – για το σύστημα - παρεκκλίσεις’’!
Μην ξανοιχτούν σε θέματα για το μέλλον τους και τις τύχες τους !

Τους οδηγούν στην εδραίωση της άποψης - σαν δεδομένου - ότι το status quo είναι ανίκητο!!
Τους οδηγούν στην παραίτηση από τη ....... σκληρή πραγματικότητα και τη βίωση μιας εικονικής πραγματικότητας, που μπορεί να τη βιώνει μέσα από το iphone του και το smartphone του ! Μακριά από την πραγματική ζωή του και τα προβλήματά της !

Οδηγούν το νέο να ‘’απολαμβάνει’’ το ...... ηλεκτρονικό ‘’κελάηδημα’’ του κότσυφα και του φλώρου !
Να ‘’απολαμβάνει’’ τον ....... ηλεκτρονικό ‘’παφλασμό’’ των κυμάτων και τον ήρεμο φλοίσβο τους !!
Να ‘’απολαμβάνει’’ το .......ηλεκτρονικό ‘’γέλιο’’ !!

Αφού τον φτάσουν στα κρίσιμα άκρα της υπακοής και της υποταγής, στα κελεύσματα του Μεγάλου Αδερφού, θα του δώσουν την κρίσιμη εντολή που θα μοιάζει με το ........... « Τα pokemons είναι στο σπίτι σου»!! «Ονομάζονται ‘’παππούς’’ και ‘’γιαγιά’’ και έχουν κρύψει τα κειμήλια του πατέρα τους και της μάνας τους φυλαγμένα κάπου! Βρές τα και ειδοποίησε τις αρχές ! » .

Θα του μετατρέψουν τις επιθυμίες και τα όνειρα, τις ελπίδες και τις προσμονές σε ηλεκτονικά μηνύματα, μέχρι τη στιγμή που θα υποψιαστεί ότι πρόδωσε τη ζωή του ! Τον παππού του, τη γιαγιά του, τον πατέρα του, τη μάνα του, τους φίλους και τους γείτονές του!!
Τότε θα είναι αργά !
Θα τον αφήσουν μόνο του ! Με το κλάμα του ! Το δικό του κλάμα ! Όχι το ηλεκτρονικό !
Γιατί το κλάμα τού κάθε ανθρώπου είναι ξεχωριστό και ανεπανάληπτο ! Μη αντιγράψιμο !
Εκεί θα τον αφήσουν να το διαχειριστεί μόνος και ανήμπορος, γιατί όλοι αυτοί που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν και να τον απεγκλωβίσουν από την κόλαση θα είναι ήδη κρατούμενοι !
Μόνο τότε θα καταλάβει ότι είναι, ήδη, διαγραμμένος από το ...... ‘’παιγνίδι’’ !
‘Οτι είναι πια άχρηστος !
Ότι είναι πια ...... νεκρός !!

Στήνονται ημέρες φρίκης για τα παιδιά μας!
Κι εμείς χαζογελάμε ή βρίζουμε!!

«Ο Μπέρνι Σάντερς άρχισε μια πολιτική επανάσταση. Τώρα, δεν μπορεί να την σταματήσει»!

του Γιώργου Μητραλιά

Ο παραπάνω τίτλος δεν είναι δικός μας, είναι της μεγάλης αμερικανικής εφημερίδας Γουάσινγκτον Ποστ, αλλά τον υιοθετούμε χωρίς κανένα δισταγμό επειδή αποτυπώνει πιστά τη δραματική πραγματικότητα των υπό εξέλιξη ιστορικών γεγονότων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μάλιστα, ο τίτλος/διαπίστωση της Γουάσινγκτον Ποστ αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι προέρχεται από μια εφημερίδα που μαζί με τους Τάϊμς της Νέας Υόρκης αποτελούν το δίδυμο των πιο φανατικών υπερμάχων της Χίλαρι Κλίντον –και αντιπάλων του Μπέρνι Σάντερς- στον αμερικανικό γραπτό τύπο. Εξάλλου, για όποιον έχει την παραμικρή αμφιβολία, ιδού οι χτεσινοί εύγλωττοι τίτλοι τόσο των Τάϊμς της Νέας Υόρκης («Ο Σάντερς μπροστά στο καθήκον να χαλιναγωγήσει την εξέγερση που ο ίδιος άρχισε»), όσο και του ιστορικού περιοδικού Τάϊμ («Ο Σάντερς έχασε τον έλεγχο της Πολιτικής του Επανάστασης»)!...

Σε τι όμως αναφέρονται οι πηχυαίοι τίτλοι των καλών αμερικανικών εντύπων; Μα, προφανώς σε όσα μας αποκρύπτουν επιμελώς τα ελληνικά ΜΜΕ, στα γεγονότα που κυριάρχησαν στις πρώτες ώρες του –όσο ποτέ άλλοτε- κρίσιμου Συνεδρίου (Convention) του Δημοκρατικού κόμματος στη Φιλαδέλφεια. Γεγονότα που το έχουν μετατρέψει από ανώδυνο πολιτικό τσίρκο, που θα έπρεπε να είναι σύμφωνα με τις αμερικανικές πολιτικές παραδόσεις, σε αληθινή αρένα πρωτοφανών για τις ΗΠΑ άγριων πολιτικών και ταξικών συγκρούσεων! Και ακόμα πιο συγκεκριμένα, αναφέρονται τόσο στο αποκαλυπτικό γιουχάισμα διαρκείας που επιφύλαξαν οι 1.900 εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του Μπέρνι Σάντερς στον λατρευτό τους ηγέτη όταν αυτός τους κάλεσε να ψηφίσουν την Χίλαρι Κλίντον, όσο και στα όσα συνταρακτικά και συνάμα εύγλωττα (διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, καταλήψεις,…) επακολούθησαν μέσα στην αίθουσα του Συνεδρίου αλλά και έξω από αυτήν, στους δρόμους της Φιλαδέλφειας. 

Και τα οποία με λίγα λόγια, σηματοδοτούν δυο εξελίξεις ιστορικών διαστάσεων για τις ΗΠΑ αλλά και για ολάκερη την οικουμένη: 

Τα δημόσια αποκαλυπτήρια της βαθύτερης κρίσης που έχει γνωρίσει το αμερικανικό πολιτικό σύστημα, και το πέρασμα στην περίφημη «δεύτερη φάση» του γιγάντιου ριζοσπαστικού κινήματος που δημιούργησε η καμπάνια του Μπέρνι Σάντερς, και την οποία αναγγέλλαμε ήδη στο προηγούμενο άρθρο μας.

Με απλά λόγια, τουλάχιστον ένα σημαντικό μέρος αυτού του κινήματος που –ας μην το ξεχνάμε- συσπειρώνει ή υποστηρίζεται από αρκετές δεκάδες εκατομμύρια πολίτες (!) αρνείται κατηγορηματικά να υπακούσει στις νουθεσίες του μέντορά του Μπέρνι Σάντερς που το καλεί να «ηρεμήσει», να φρενάρει τις φιλοδοξίες του και να αναπαυθεί στις δάφνες του, και αποφασίζει δυο πράγματα:

α) Να κηρύξει την πλήρη ανεξαρτησία του από το Δημοκρατικό κόμμα και τον αμερικανικό κυρίαρχο δικομματισμό, και 

β) Να πάρει το δικό του δρόμο και να έλθει από εδώ και πέρα σε ευθεία σύγκρουση με το αμερικανικό κατεστημένο! 

Αν και τα ακριβή ποιοτικά χαρακτηριστικά και οι τελικές διαστάσεις που θα πάρει αυτό το κίνημα δεν μπορούν ακόμα να προσδιοριστούν καθώς τα πάντα απομένουν να γίνουν, πρόκειται πάντως για μια εξέλιξη που ξεπερνάει κάθε προσδοκία και που θα ήταν απλώς αδιανόητη μέχρι πριν μερικούς μήνες: Ένα ανεξάρτητο μαζικό ριζοσπαστικό κίνημα στην καρδιά του πλανητικού καπιταλιστικού γίγαντα!...

Σταματάμε εδώ αυτό το –ηθελημένα πολύ σύντομο- κείμενο που δεν έχει άλλο στόχο από το να προσπαθήσει να ανοίξει μια μικρή ρωγμή στον τοίχο σιωπής και παραπληροφόρησης που περιβάλλει στην Ελλάδα και στην Ευρώπη (με εξαίρεση τη Βρετανία) τα πρωτόγνωρα δραματικά γεγονότα που συγκλονίζουν αυτές τις μέρες την παγκόσμια υπερδύναμη των 335 εκατομμυρίων κατοίκων. 

Πριν όμως δώσουμε στους αναγνώστες ραντεβού στις επόμενες μέρες για μια λεπτομερέστερη παρουσίαση και εκτίμηση αυτών των γεγονότων, μερικά λόγια για δυο, από πρώτη άποψη άσχετα μεταξύ τους, γεγονότα που είναι όμως και τα δυο προάγγελοι ενός ακραία εφιαλτικού μέλλοντος. 

Καταρχήν, το γεγονός ότι όχι μια ή δυο, αλλά οι 9 στις 12 τελευταίες δημοσκοπήσεις της αμερικανικής κοινής γνώμης, φέρουν τον Ντόναλντ Τράμπ να προηγείται όλο και πιο καθαρά της Χίλαρι Κλίντον στη πρόθεση ψήφου. 

Δηλαδή, ότι ο Τραμπ έχει πια όλο και μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, καθώς επωφελείται της συνειδητής –και τόσο ταξικής- επιλογής του κατεστημένου των Δημοκρατικών να μην του αντιτάξει τον μόνο πολιτικό που, σύμφωνα με όλες χωρίς εξαίρεση τις δημοσκοπήσεις, μπορεί να τον συντρίψει, τον Μπέρνι Σάντερς! 

Και κατόπιν, ότι γινόμαστε μάρτυρες αλλά και θύματα μιας συνωμοσίας σιωπής και παραπληροφόρησης που αποσκοπεί, και προς το παρόν πετυχαίνει, να αποκρύψει από τη διεθνή και ειδικότερα την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ότι στη Μέκκα του ιμπεριαλισμού γεννιέται, αναπτύσσεται και ωριμάζει το μαζικότερο ριζοσπαστικό κίνημα αμφισβήτησης της αστικής δημοκρατίας και του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού που έχουμε γνωρίσει τουλάχιστον μετά από το 1968! 

Δηλαδή, από τη μια το φάσμα ενός ακραίου ρατσιστή ακροδεξιού και τυχοδιώκτη στην προεδρία των ΗΠΑ και από την άλλη, η όλο και πιο χειροπιαστή πραγματικότητα ενός πλανητικού «Μεγάλου Αδελφού» που δεν αφήνει ανοιχτή την παραμικρή χαραμάδα αντικειμενικής πληροφόρησης της παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Μήπως άραγε έχει έλθει η ώρα να ενδιαφερθούμε, να ξυπνήσουμε και να βγούμε από τη νάρκη μας;

πηγή: Ελληνική επιτροπή ενάντια στο χρέος

Το σπίτι της Μαρίας* το έβγαλε η τράπεζα σε πλειστηριασμό.

 του Γιάννη Αθανασιάδη

Αγωνία, φόβος, αναίτια αίσθηση ενοχής για κάτι που μόνο η ίδια δεν φταίει....

Προσπάθησε να το πουλήσει μόνη της, μην της το ξεπουλήσουν οι τράπεζες κοψοχρονιά (κάτω από την μισή τιμή της πραγματικής του αξίας).

Ξαφνικά αναπτερώθηκε το ηθικό της! Μια κυρία ενδιαφέρεται να το πάρει στην τιμή που το δίνει. (κάτι θα μείνει και για την ίδια να τα βγάλει πέρα ώσπου να δει τι μπορεί να κάνει).

Ρωτήσανε για την κατάσταση του σπιτιού, το είδαν , είδαν τα σχέδια, τη στατική μελέτη, ρώτησαν για τους γείτονες, ενημερώθηκαν για την τιμή κλπ..

Φαινόταν πραγματικό το ενδιαφέρον τους! Η Μαρία αρχισε να ελπίζει...

Περίμενε στο τηλέφωνο μια βδομάδα αλλά ...μάταια.

Η Μαρία πήγε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών σφιγμένη σαν τον κατάδικο που τον πάνε για εκτέλεση...

Εκεί είδε ξανά την υποψήφια αγοράστρια με την δικηγόρο της!

Μονο που τώρα κατάλαβε ότι ήταν κοράκι, που αφού κατασκόπευσε το θύμα του κάνοντας τάχα πως ενδιαφέρεται, ήρθε στο σφαγείο του πλειστηριασμού να το πάρει κοψοχρονιά! Μπερκέτι πράμα.

ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ !

Όπως και 20 περίπου άλλοι άνθρωποι γλίτωσαν τα σπίτια τους,

γιατί κάποιοι "άσχετοι" αψηφώντας τον μεσημεριανό καύσωνα, την γλυκιά τους σιέστα, το μπανάκι στην παραλία, το όποιο κόστος μετακίνησης, χωρίς κανένα προσωπικό όφελος, δώσαμε την μάχη και αποτρέψαμε τον κατοχικό μαυραγοριτισμό υπό μορφή πλειστηριασμού.

Η ιστορία είναι πραγματική και συνέβει σήμερα στο Ειρηνοδικείο Αθηνών απ' όπου μόλις επέστρεψα.

Κανένα σπίτι στα χέρια των κορακιών!!!

Συγχαρητήρια στους συναγωνιστές και τις συναγωνίστριες που με την συγκινητική πράξη αλληλεγγύης και με το προσωπικό τους ρίσκο , για μία ακόμα φορά απέτρεψαν την λεηλασία των κατοικιών των συμπολιτών μας.

* Το όνομα ειναι πλασματικό για ευνόητους λόγους

Πηγή: http://anemosantistasis.blogspot.com/2016/07/blog-post_218.html#ixzz4FeMuejcw

Τα πλεονεκτήματα της συνύπαρξης

του Γιώργου Κολέμπα
 

Η ανθρώπινη ομάδα ξεκινά από την απαρχή της ανθρώπινης ιστορίας. Μαζί με την αντίληψη για τη «μάνα θεά φύση», κυριάρχησε και η αντίληψη για τη «μάνα κοινότητα».
Στη βάση αυτών των δύο βασικών αντιλήψεων για τις δύο «μαμάδες» ενηλικιώθηκε ο άνθρωπος σαν όν και είδος, περνώντας από τις πρωτόγονες εξισωτικές κοινωνίες στις πιο σύνθετες, στις οποίες υπήρξαν ταξικές διαφοροποιήσεις, λόγω της ανισοκατανομής της εξουσίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κοινοτισμός υπαγορεύεται και από την βιολογία του ανθρώπινου είδους, σαν λογικού όντος, που έβλεπε πάντα τα πλεονεκτήματα του «συνυπάρχειν», «συμβιώνειν», «συμπράττειν», «συναποφασίζειν».
Όσο η ηθική του ανθρώπου κατάγεται από τη ζωική του φύση, άλλο τόσο εξελίχθηκε στην πορεία κοινωνικοποίησής του στα πλαίσια των ιστορικών κοινωνιών όπου διαμορφωνόταν οι νέες γενιές του.

Υπάρχει σίγουρα σαν βιολογική καταβολή από το ζωικό βασίλειο η επιδίωξη της συνεργασίας με τους άλλους. Η τάση για συνεργασία είναι βαθειά ριζωμένη μέσα μας.

Το ίδιο όμως συνυπάρχει η προκατατάληψη ή η δυσπιστία προς τους άλλους.

Έχουμε και συναισθηματική νοημοσύνη και ξέρουμε ότι «αξίζει να είμαστε καλοί», το συναίσθημα του «συμπάσχειν» π.χ. έχει βιολογικές ρίζες, όπως ακριβώς και το συναίσθημα που μας καταλαμβάνει όταν δεν αντιμετωπιζόμαστε δίκαια από τους άλλους και συχνά έχουμε αισθήματα μίσους και επιθετικότητας. Όσο λαχταρούμε την αγάπη, την αρμονική σχέση και ειρήνη μεταξύ μας, άλλο τόσο πονάμε και σωματικά από τη στέρησή της (σωματική νοημοσύνη). Η νόησή μας βέβαια δεν μας βγάζει απαραίτητα και πάντα στον δρόμο της «αρετής» (έλλειψη ολιστικής-ολοκληρωμένης νοημοσύνης ).

Τις μεταξύ μας σχέσεις τις καθορίζει η απόσταση μεταξύ της βιολογικής έκφρασης του ενστίκτου για συλλογικότητα και του τρόπου σκέψης του καθένα πάνω στην ανάγκη για συλλογικότητα. Για αυτό είναι απαραίτητη και η δράση της συλλογικότητας και της κοινότητας στη διαμόρφωση της ατομικής ηθικής μας, με προσπάθεια να μικρύνει η απόσταση μεταξύ του «κοινού θέλω» και του «κοινού πράττειν», ώστε ταυτόχρονα να επιτυγχάνεται το ίδιο και με το «προσωπικό θέλω» και το «προσωπικό πράττειν».

Και πρώτα από όλα να εξασκεί τα μέλη της στην «τέχνη του να μην είναι εγωιστικά». Να τα διαπαιδαγωγεί στη συνεργατικότητα και αλληλεγγύη και να κριτικάρει την ιδιοτέλεια και τον εγωισμό, με σύνθημα: «όποιος φροντίζει για όλους και την κοινότητα, φροντίζει και για τον εαυτό του. Το αντίστροφο δεν ισχύει».

Η γλώσσα βέβαια είναι το πιο σημαντικό εργαλείο στη μεταξύ μας επικοινωνία. Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν (π.χ. ο Noah Harari) ότι ο άνθρωπος εξαπλώθηκε και επικράτησε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, λόγω της ανάπτυξης των γλωσσικών δυνατοτήτων επικοινωνίας στα πλαίσια της ομάδας του. Η ανάγκη για επικοινωνία μεταξύ των μελών της ομάδας- θα το λέγαμε με σύγχρονους όρους η ανάγκη για κοτσομπολιό-ήταν η αιτία για την ανάπτυξη της γλωσσικής έκφρασης του homo sapiens.

Η κοινωνική-κοινοτική συνεργασία ήταν βέβαια το κλειδί, αλλά οι γνώσεις για τον έξω κόσμο, για το που υπήρχαν οι βίσονες ή τα λιοντάρια, δεν απαιτούσαν και πολλές γλωσσικές ικανότητες- τέτοιες έχουν και οι ομάδες π.χ. των πράσινων μαϊμούδων, που επικοινωνούν μεταξύ τους με ένα σύνολο κραυγών και φθόγγων που έχον συγκεκριμένο νόημα. Το πιο σημαντικό για την ανθρώπινη ομάδα -κοινότητα ήταν οι γνώσεις και οι πληροφορίες ενός μέλους για τα άλλα μέλη της ομάδας: ποιός συμπαθεί ή αντιπαθεί ποιόν, ποιός είναι ειλικρινής ή ποιός ψεύτης, ποιός κοιμάται με ποιόν κ.λπ.

Οι διατομικές σχέσεις, αλλά και οι οι σχέσεις μεταξύ υποσυνόλων της ομάδας, είναι πάρα πολλές. Οι συνδυασμοί που προκύπτουν- μόνο ανά δύο- σε μια ομάδα π.χ. 50 ατόμων είναι 1225 (προκύπτει από αντίστοιχο τύπο της συνδυαστικής). Κάτι τέτοιο απαιτεί ένα μεγάλο όγκο πληροφοριών και για να τις αποκτήσει κανείς, να τις “αποθηκεύσει” και να τις χρησιμοποιεί, ώστε να μπορεί να παρακολουθεί τις εξελίξεις και τις μεταβαλλόμενες διανθρώπινες σχέσεις στην ομάδα, χρειαζόταν μεγάλη γλωσσική ικανότητα και δημιουργία πολυποίκιλων γλωσσικών όρων. Με τη σειρά τους οι γλωσσικοί όροι ανέπτυξαν παραπέρα τη δυνατότητα συλλογισμών και τρόπων σκέψης που οδήγησαν και στην εφεύρεση λύσεων (π.χ. εργαλείων, μεθόδων) για τα προβλήματα των μελών αλλά και της ομάδας σαν σύνολο.

Οι διανθρώπινες σχέσεις- αυτό που εμείς σήμερα ονομάζουμε σχεσιακά αγαθά- ήταν το μεγάλο πλεονέκτημα που τότε οδήγησε στην γνωσιακή επανάσταση και στην κατάκτηση του “δένδρου της γνώσης”, τον homo sapiens.
Σήμερα με την επικράτηση του ατομικισμού, έχουμε χάσει τον θησαυρό των σχεσιακών αγαθών που μπορούν να αναπτυχθούν στα πλαίσια της ομάδας-κοινότητας. Έχουμε χάσει τα πλεονεκτήματα της συνύπαρξης, συνδιαβούλευσης, συναπόφασης, συνεργασίας, συνεργατικότητας και συνδράσης, που έχουν πάντα πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα (στην κυριολεξία παραγοντικά, όπως το λέμε στα μαθηματικά της συνδυαστικής).

Για αυτό η επιστροφή στην κοινότητα και τον κοινοτισμό-με κοινοτίστικες οικονομικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και πολιτικές σχέσεις- μόνο πλεονεκτήματα μπορεί να μας φέρει, όχι μόνο για να ξεπεράσουμε τη σημερινή κρίση, αλλά και να πάμε πιο πέρα τις ίδιες τις ανθρώπινες κοινωνίες. Να στηριχθούμε βασικά στα “σχεσιακά αγαθά”και τα “Κοινά”, για να προχωρήσουμε προς την ευτοπία, αφήνοντας πίσω τη δυστοπία του ατομικισμού.

πηγη: topikopoiisi.eu