Ποιος τελικά οργάνωσε το πραξικόπημα στην Τουρκία;

του Δημήτρη Καζάκη
 

 

Καθώς περνούν τα εικοσιτετράωρα όλο και περισσότερο ξεκαθαρίζει ότι το αληθινό πραξικόπημα δεν ήταν των ασύντακτων και ασυντόνιστων μονάδων που βγήκαν στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας, αλλά του ίδιου του Ερντογκάν και του βαθέως κράτους που ο ίδιος έχει συγκροτήσει τόσα χρόνια. Άλλωστε το βαθύ κράτος στην Τουρκία ζει και βασιλεύει δεκαετίες με τη μορφή των γκρίζων λύκων και ποικίλων παραστρατιωτικών και άλλων οργανώσεων με οργανική διασύνδεση με την ΜΙΤ και γενικά τις μυστικές υπηρεσίες.

Που είναι τα πεδία μάχης νομοταγών και πραξικοπηματιών που στοίχησαν – σύμφωνα με τις επίσημες πληροφορίες – εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες; Ούτε μία φωτογραφία δεν υπάρχει, η οποία να παρουσιάζει έστω τις ζημιές που δείχνουν την σκληρότητα των μαχών. Που είναι τα ελικόπτερα και τα αεροπλάνα που υποτίθεται ότι καταρρίφθηκαν; Πουθενά.

Οι κηδείες των «μαρτύρων» σκηνοθετημένες μέχρις αηδίας. Ειδικά εκείνη όπου παρευρέθη ο ίδιος ο Ερντογκάν με κροκοδείλιο δάκρυ κορόμηλο για τον στενό του κομματικό συνεργάτη, ο οποίος υποτίθεται ότι έπεσε «υπέρ πίστεως και πατρίδος».

Την ίδια ώρα οι συλλήψεις ανέρχονται σε χιλιάδες. Ορισμένες πληροφορίες μιλούν για δεκάδες χιλιάδες που αφορούν όχι μόνο σε στρατιωτικούς και κρατικούς αξιωματούχους, αλλά και σε συνδικαλιστές, μέλη αριστερών οργανώσεων, ακτιβιστές κάθε λογής κοκ. Η έκταση που έχουν πάρει οι συλλήψεις, αλλά και το γεγονός ότι πολλοί από τους συλληφθέντες εξαφανίζονται χωρίς ίχνη, χωρίς να γνωρίζουν οι δικοί τους τι έχουν απογίνει, δείχνει επιχείρηση ευρύτατης εκκαθάρισης στο κράτος, τις ένοπλες δυνάμεις και την κοινωνία. Μια επιχείρηση που θα ήταν φυσιολογικό επακόλουθο ενός αληθινού πραξικοπήματος.

Από τη μεριά του ο Ερντογκάν έχει ξεσαλώσει. Η εξουσία του τείνει να γίνει απόλυτη. Δεν γνωρίζει πλέον κανένα περιορισμό από κοινοβούλιο, συνταγματική, ή έννομη τάξη οποιασδήποτε μορφής. Η Τουρκία βυθίζεται σε καθεστώς επίσημης απολυταρχίας, ή ακόμη και ανοιχτής δικτατορίας.

Από την πρώτη στιγμή είχαμε τονίσει ότι το λεγόμενο πραξικόπημα στην Τουρκία, θυμίζει στον τρόπο εκτέλεσης και εξέλιξης το ανάλογο πραξικόπημα του Αυγούστου 1991 στη Μόσχα, που έδωσε την ευκαιρία στον Γιέλτσιν να πάρει την απόλυτη εξουσία και να διαλύσει την ΕΣΣΔ. Μετά από χρόνια μάθαμε ότι οι αρχηγοί των πραξικοπηματιών ήταν σε συνεννόηση με τον Γιέλτσιν. Γι' αυτό και κανείς απ' αυτούς δεν καταδικάστηκε από το καθεστώς του Γιέλτσιν. Ο "λαός" που κινητοποίησε ο Γιέλτσιν ήταν ένας όχλος στρατολογημένος κυρίως από τον υπόκοσμο της Μόσχας. Κάτι ανάλογο με το στρατό περιθωριακών και λούμπεν που είχε οργανώσει ο Λουδοβίκος Βοναπάρτης και του έδωσαν την αυτοκρατορική εξουσία με εκλογές το 1852.

Ας δούμε τα πράγματα όπως είναι:

1. Το πραξικόπημα εξαρχής ήταν οπερέτα από άποψη σχεδιασμού και εκτέλεσης. Οι χουντικοί οι δικοί μας θα γελάνε μ' αυτούς που το σχεδίασαν. Από τις πληροφορίες που μεταδίδει κυρίως ο ξένος τύπος φαίνεται ότι πρόκειται για πραξικόπημα που κινήθηκε από ανώτερους αξιωματικούς κι όχι από ανώτερα επιτελεία. Οι στρατηγοί είτε έπαιξαν εξαρχής σε συνεννόηση με τον Ερντογκάν, είτε έπαιξαν διπλό ρόλο και στην εξέλιξη του πραξικοπήματος άλλαξαν πλευρά. Με ελάχιστες εξαιρέσεις. Οι ΗΠΑ σίγουρα γνώριζαν, αλλά δεν φαίνεται να είχαν ενεργή ανάμιξη, καθώς ήθελαν να δουν που θα «καθίσει η μπίλια».

2. Ο Ερντογκάν ήταν έτοιμος γι' αυτό που συνέβη. Νομίζω ότι ετοιμαζόταν εδώ και χρόνια. Ήθελε να γίνει και ίσως - αυτό θα το αποδείξει η ιστορία - να έγινε, ότι έγινε εν γνώσει του. Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά ο βεβιασμένος τρόπος εξέλιξης των επιχειρήσεων από μεριάς των πραξικοπηματιών. Δεν εξηγείται η τρομακτική έλλειψη συντονισμού και αντικειμενικού στόχου. Δεν εξηγείται η ευκολία με την οποία ο Ερντογκάν εξέπεμπε μηνύματα, όταν υποτίθεται το πρώτο που κάνεις σ' ένα πραξικόπημα ή μια επανάσταση με στρατιωτικά μέσα είναι να ελέγξεις απόλυτα τους ενεργειακούς και τηλεπικοινωνιακούς κόμβους. Και φυσικά φροντίζεις να "αποκεφαλίσεις" τον κρατικό μηχανισμό. Πριν καταλάβεις τηλεοράσεις ή δρόμους. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν έγινε. Η εικόνα που έδωσαν οι πραξικοπηματίες ήταν ότι δεν είχαν ηγεσία, ούτε συντονισμό, ούτε ήξεραν τι ήθελαν να κάνουν. Δεν υπήρχε σχέδιο. ‘Η αυτό ήταν εξαρχής το σχέδιο: να δοθεί η εικόνα ότι κάποιοι στρατιωτικοί κάνουν πραξικόπημα, για να συγκαλυφθεί ότι το αληθινό πραξικόπημα το επιχειρεί ο ίδιος ο Ερντογκάν.

3.Ο τουρκικός λαός ήταν απών. Όπως και οι ένοπλες δυνάμεις, των οποίων ο κύριος όγκος δεν αναμείχθηκε στις εξελίξεις. Οι συγκεντρωμένοι σε διάφορα σημεία ανέρχονταν σε μερικές χιλιάδες. Όπως στην πλατεία Ταξίμ. Όποιος έχει δει ή έχει ζήσει παλλαϊκή κινητοποίηση του Τουρκικού λαού στην Ταξίμ, ξέρει πολύ καλά ότι αυτοί που συγκεντρώθηκαν δεν ήταν παρά μεγάλες παρέες. Ο τύπος μιλά για οργανωμένους συνδέσμους οπαδών του κόμματος του Ερντογκάν. Και μην ξεχνάμε ότι αυτοί οι οργανωμένοι σύνδεσμοι έχουν στη μισθοδοσία τους δεκάδες χιλιάδες, που όποτε θέλει ο Αρχηγός κινητοποιούνται για οιονδήποτε λόγο. Στην ομιλία του Ερντογκάν μπροστά στο "λαό" του την επομένη, εύκολα κάποιος διακρίνει το σύμβολο των γκρίζων λύκων να το σχηματίζουν με τα δάκτυλά τους αρκετοί.

4. Η Τουρκία και ο τουρκικός λαός τώρα νιώθει τι σημαίνει πραξικόπημα. Ο Ερντογκάν ουσιαστικά κατέλυσε κάθε έννοια συνταγματικής τάξης με αφορμή το πραξικόπημα. Όποια συνταγματική τάξη κι αν είχε απομείνει στην Τουρκία. Μιλά για θανατική ποινή με αναδρομική ισχύ. Μιλά για συνταγματική αναθεώρηση ώστε να πάρει αυτός την απόλυτη εξουσία. Κατέλυσε ουσιαστικά το δικαστικό σύστημα της χώρας μέσα σε μια νύχτα παύοντας πάνω από 2.700 δικαστές. Οι συλλήψεις δίνουν και παίρνουν. Όποιος διαφωνεί με τον Ερντογκάν χαρακτηρίζεται τρομοκράτης, πραξικοπηματίας και «εχθρός της πατρίδας». Ο όχλος που κινητοποιήθηκε απαιτεί ιδιωνυμική αντιμετώπιση κάθε διαφωνούντα.

Οι εκατοντάδες νεκροί και τραυματίες από τους «πραξικοπηματίες» δεν προέρχονται από τις δήθεν σκληρές μάχες που δόθηκαν ανάμεσα σε φίλιες και εχθρικές προς τον Ερντογκάν δυνάμεις, αλλά από σφαγές τις περισσότερες φορές μέσα στα στρατόπεδα όπου εφόρμησαν οι πραιτοριανοί του καθεστώτος. Οι μαρτυρίες που δειλά-δειλά έρχονται στην επιφάνεια μιλούν για σφαγή άνευ προηγουμένου εναντίον όποιου είχε από παλιότερα προγραφεί ως εχθρός του καθεστώτος Ερντογκάν.

Τα στοιχεία που έχουμε μας οδηγούν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι το καθεστώς Ερντογκάν είτε οργάνωσε, είτε ήταν έτοιμο να αξιοποιήσει το πραξικόπημα-οπερέτα της περασμένης Παρασκευής με σκοπό να επιβάλλει τη δική του νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Όπως συνέβη όταν ο Χίτλερ στις 30 Ιουνίου 1934 προχώρησε σε μαζικές εκκαθαρίσεις εναντίον της δικής του πρώτα και κύρια παραστρατιωτικής οργάνωσης SA με αρχηγό τον Ρομ. Μέσα σε τρεις ημέρες οι εκκαθαρίσεις ανέβασαν σε πάνω από 1.000 τους νεκρούς. Ο επίσημος λόγος της σφαγής; Ο Ρομ και η οργάνωσή του προχώρησαν σε πραξικόπημα. Επίσημα οι απολογητές των ναζί αποκαλούν έως σήμερα το επεισόδιο αυτό ως Rohm-Putsch, δηλαδή πραξικόπημα του Ρομ.

Στις 5 Ιουλίου 1934 η ναζιστική εφημερίδα Volkischer Beobachter ανέφερε ότι σε συνεδρίαση της κυβέρνησης του Ράιχ πριν δύο ημέρες ο «Υπουργός Άμυνας Στρατηγός Μπλόμπεργκ ευχαρίστησε τον Φύρερ στο όνομα της κυβέρνησης και του στρατού για την αποφασιστική και θαρραλέα του δράση, με την οποία διέσωσε τον Γερμανικό λαό από τον εμφύλιο πόλεμο...» Κατόπιν αυτού η κυβέρνηση του Ράιχ επικύρωσε νόμο με μέτρα για την υπεράσπιση του κράτους, όπου διευκρινιζόταν: «Τα μέτρα που πάρθηκαν στις 30 Ιουνίου, στις 1 και 2 Ιουλίου για την καταστολή πράξεων εσχάτης προδοσίας κρίνονται νόμιμα, καθώς ήταν αναγκαία για την υπεράσπιση του κράτους.»

Η ομοιότητα με τον τρόπο που νομιμοποιεί ο Ερντογκάν τις πράξεις του σήμερα, δεν είναι καθόλου συμπτωματική. Και φυσικά ο Ερντογκάν επικεφαλής ενός καθεστώτος απολυταρχίας ή δικτατορίας – με κοινοβουλευτικό ή μη μανδύα αδιάφορο - στην Τουρκία γίνεται όχι μόνο πολύ πιο επικίνδυνος για την ίδια την χώρα του και τον λαό της, αλλά και πολύ πιο απρόβλεπτος και αποσταθεροποιητικός παράγοντας για την ευρύτερη περιοχή.

Κι όποιος νομίζει ότι μπορεί να τα έχει καλά μ' ένα τέτοιο καθεστώς, παραδίδοντας π.χ. – παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου – τους στρατιωτικούς που ζήτησαν άσυλο στην Αλεξανδρούπολη επειδή κινδυνεύει η ζωή τους, τότε δεν είναι απλά γιουσουφάκι, αλλά συνένοχος στα πρωτοφανή εγκλήματα κατά του τουρκικού λαού. Κάτι βέβαια που δεν μας ξενίζει όταν πρόκειται για τους σημερινούς κυβερνώντες στην Ελλάδα, οι οποίοι έτρεξαν να ταυτιστούν με τον Ερντογκάν και να τον αναδείξουν ούτε λίγο, ούτε πολύ ως υπερασπιστή της (ανύπαρκτης) δημοκρατίας στην Τουρκία!

Βλέπετε, ο Σόρος και οι όμοιοί του έχουν επενδύσει πολλά στον Ερντογκάν εξαρχής. Πώς θα μπορούσαν οι πράκτορές του στη δεξιά και την αριστερά να του πάνε κόντρα; Να γιατί όλοι τους έχουν οργιάσει προκειμένου να παραδοθούν αυτοί που ζήτησαν πολιτικό άσυλο πίσω στον αναδυόμενο σουλτάνο. "Δώστε τους πίσω και αφήστε ελεύθερους τους δουλεμπόρους να φέρνουν περισσότερους πρόσφυγες και μετανάστες για να συνεχιστεί η μεγάλη μπίζνα!" Αυτό απαιτούν.

πηγή: dimitriskazakis

Ο πόλεμος που έρχεται και ο πόλεμος που είναι εδώ.

του Βαγγέλη Ζέρβα

Η δημιουργία του ΝΑΤΟ

Δευτέρα 4 Απριλίου 1949. Ωρα, τοπική, 3 μ.μ. Στην αίθουσα τελετών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην Ουάσιγκτον, επικρατεί κλίμα εορταστικό χάριν της εκδήλωσης που μόλις είχε αρχίσει κι έμελλε να συνδεθεί με ένα γεγονός που θα σημάδευε με τις πιο μελανές σελίδες την ιστορία του 20ού αιώνα. Οι παραβρισκόμενοι, όλοι, ήταν σημαίνουσες προσωπικότητες των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης. Ισως τότε ακόμη δεν ήταν εύκολο να αντιληφθεί κανείς πλήρως τι θα σήμαινε για την ανθρωπότητα, για τους λαούς του κόσμου, το γεγονός ότι εκείνη τη μέρα οι υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Βελγίου, του Καναδά, της Δανίας, της Ισλανδίας, του Λουξεμβούργου, της Νορβηγίας, της Ολλανδίας και της Πορτογαλίας υπέγραψαν το Σύμφωνο του Βορείου Ατλαντικού και ίδρυσαν τον Οργανισμό του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (North Atlantic Treaty Organization), το γνωστό σε όλους μας ΝΑΤΟ. Είχε προηγηθεί ένα απο τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας με τον ατομικό βομβαρδισμό στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι τον Αύγουστο του 1945 και ενώ η Ιαπωνία παραδινόταν με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες εγκαινιάζοντας την εποχή της πυρηνικής τρομοκρατίας. Ένα έγκλημα για το οποίο με ωμό κυνισμό οι ΗΠΑ παραδέχτηκαν πως το έκαναν όχι για στρατιωτικούς λόγους, αλλά για επίδειξη δύναμης με την οποία θα επέβαλαν τους όρους τους.

Η εκδήλωση κράτησε μέχρι τις 5 μ.μ., ενώ το πολιτικό της στίγμα φρόντισε να το δώσει με την ομιλία του ο Αμερικανός Πρόεδρος Χ. Τρούμαν. «Με την εξουσιοδότησίν μου – είπε ανάμεσα σε άλλα ο Χ. Τρούμαν – και κατόπιν οδηγιών μου, το υπουργείον Εξωτερικών απεσαφήνισε προσφάτως ότι η προσχώρησις των Ηνωμ. Πολιτειών εις το σύμφωνον αυτό δε σημαίνει κατ’ ανάγκη την χαλάρωσιν του αμερικανικού ενδιαφέροντος διά την ασφάλειαν και ευημερίαν άλλων περιοχών, ως η Εγγύς Ανατολή». Η επισήμανση αυτή δεν υπογράμμιζε μόνο την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο, αλλά και την πρόθεσή τους να μην κλειστούν μέσα στα στενά όρια δράσης και λειτουργίας του Βορειοατλαντικού Συμφώνου.

Η ίδρυση του ΝΑΤΟ ήταν αποτέλεσμα του ψυχρού πολέμου που άρχισε σχεδόν αμέσως με τη λήξη του Β` Παγκοσμίου Πολέμου. Το σύνθημα για τον ψυχρό πόλεμο επισήμως το έδωσε ο Ουίν. Τσόρτσιλ στις 5 Μάρτη του 1946, όταν παρουσία του Χ. Τρούμαν, μιλώντας στο Φούλτον του Μιζούρι των ΗΠΑ, σημείωνε μεταξύ άλλων ότι «από το Στεττίνο στη Βαλτική μέχρι την Τεργέστη στην Αδριατική ένα σιδηρούν παραπέτασμα έχει απλωθεί κατά μήκος της ηπείρου». Στη συνέχεια, το Μάρτη του 1947, οι Ηνωμένες Πολιτείες διακήρυξαν το Δόγμα Τρούμαν και τρεις μήνες μετά, στις 5 Ιουνίου του 1947, το Σχέδιο Μάρσαλ, που αποτελούσαν τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος ή όπως ίδιος ο Χ. Τρούμαν έλεγε για το δόγμα που έφερε το όνομά του και το Σχέδιο Μάρσαλ «το εν και το άλλο αποτελούν τα δύο ήμισυ του ιδίου καρυδιού».

Με την εμφάνιση του Δόγματος Τρούμαν και του Σχεδίου Μάρσαλ, αλλά και αργότερα όταν πια αρχίζει η εφαρμογή τους, σε Ευρώπη και Αμερική παρατηρούνται κινήσεις κρατών, για τη συγκρότηση στρατιωτικοπολιτικών και οικονομικών συμμαχιών, που αξίζει να προσεχθούν. Οι κινήσεις αυτές που προηγούνται της ίδρυσης του ΝΑΤΟ θα έχουν ως τελική τους κατάληξη την Ατλαντική Συμμαχία, όχι γιατί εκεί αποσκοπούσαν από την αρχή, αλλά επειδή σε μια πορεία φάνηκε καθαρά πως τίποτα δεν μπορούσε να γίνει χωρίς τη σφραγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Σύμφωνο της Ατλαντικής Συμμαχίας είχε οριστικοποιηθεί από το Μάρτιο του 1949, ενώ στις 15 του μήνα οι επτά χώρες κάλεσαν από κοινού τη Νορβηγία, τη Δανία, την Ισλανδία, την Πορτογαλία και την Ιταλία να προσχωρήσουν σ’ αυτό.

Σχετικά με την αναγκαιότητα, το ρόλο και την αποστολή του ΝΑΤΟ, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, μιλώντας στις 31 Μάρτη 1949 στη Βοστόνη, σχετικά με την ΕΣΣΔ αναφερόμενος στην ηγεσία της – τους «14 άνδρες του Κρεμλίνου», όπως τους αποκάλεσε – είπε: «Η επιβίωσίς των και ουχί εκείνη της Ρωσίας είναι η ρίζα και η αφορμή, ως και η μοναδική εξήγησις της απαισίας και κακοποιού πολιτικής των… Αντιμετωπίζομεν πράγματι την στιγμήν αυτήν κάτι πολύ χειρότερον και μεγαλύτερον εκείνου το οποίον αντιμετωπίσαμεν εν τω προσώπω του Χίτλερ. Εκείνος είχε να εκμεταλλευθεί μόνον την αλαζονείαν του «λαού των κυρίων» και το αντισημιτικόν του μίσος. Οι 14 όμως αυτοί άνδρες εις το Κρεμλίνον έχουν την ιεραρχίαν των και εν είδος θρησκείας, της οποίας οι ιεραπόστολοι ευρίσκονται εις κάθε χώραν (σ.σ. εννοεί την κομμουνιστική ιδεολογία και τα κομμουνιστικά κόμματα) ως πέμπτη φάλαγξ, αναμένοντες την ημέραν καθ’ ην, ως ελπίζουν, θα είναι οι απόλυτοι κύριοι των συμπατριωτών των και θα εξοφλήσουν παλαιούς λογαριασμούς. Εχουν την αθεϊστικήν θρησκείαν των και το κομμουνιστικόν δόγμα των της πλήρους υποταγής του ατόμου εις το κράτος. Οπισθεν τούτου ίσταται ο μεγαλύτερος στρατός εν τω κόσμω…».

Τέλος, κάνοντας αναφορά στην κατάσταση που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή ο καπιταλιστικός κόσμος, ο Τσόρτσιλ τόνισε: «Εχομεν ως κυριαρχούντα γεγονότα το περίφημον Σχέδιον Μάρσαλ υπέρ μιας νέας ενότητος της Δυτικής Ευρώπης και την στιγμήν αύτην το Ατλαντικόν Σύμφωνον (…). Υπό την πίεσιν του κομμουνισμού όλα τα ελεύθερα έθνη συνεσπειρώθησαν όσον ουδέποτε άλλοτε εις εν σύνολον (…). Ας προχωρήσωμεν ομού εις την εκπλήρωσιν της αποστολής μας και του καθήκοντός μας, φοβούμενοι τον θεόν και ουδέν άλλο».

Με άλλα λόγια ο «δημοκράτης» Τσώρτσιλ αποκάλυπτε τον πραγματικό και χειρότερο εχθρό του Καπιταλιστικού κόσμου: τον Κομμουνισμό και την ΕΣΣΔ συγκεκριμένα η οποία ήταν κακό «πολύ χειρότερον και μεγαλύτερον απο τον Χίτλερ». Εξάλλου το ποιός είναι ο εχθρός το ίδιο το ΝΑΤΟ το έδειξε  πολύ γρήγορα στην πράξη αφού στη Διοίκηση του εντάχθηκαν περίπου 200 Γερμανοί Στρατηγοί και Ναύαρχοι από το χιτλεροφασιστικό στρατό. Το 1961 υπηρετούσαν 136 από αυτούς που είχαν καταδικαστεί ως εγκληματίες πολέμου. Αυτά για να μην ξεχνάμε το ποιοί ήταν οι αρχικοί στόχοι και του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, άσχετα αν ακυρώθηκαν απο τις ηρωικές θυσίες του σοβιετικού λαού και τις αντιθέσεις μεταξύ των αστικόδημοκρατικών και φασιστικών καπιταλιστικών κρατών.

Η Ελλάδα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ 3 χρόνια αργότερα, το 1952. Ηταν 18 Φλεβάρη 1952 όταν η ελληνική Βουλή συζήτησε και ενέκρινε το νομοσχέδιο, της κυβέρνησης Ν. Πλαστήρα – Σ. Βενιζέλου, για την προσχώρηση της χώρας στο ΝΑΤΟ. Το νομοσχέδιο ψήφισαν όλα τα κόμματα, πλην της ΕΔΑ και ενός βουλευτή του Δημοκρατικού Ριζοσπαστικού Κόμματος.

Χαρακτηριστικά είναι τα όσα είπε στην ομιλία του στη Βουλή, ένας άλλος «δημοκράτης»,  ο τότε πρωθυπουργός Ν. Πλαστήρας (οι υπογραμμίσεις δικές μας): «Η κυβέρνησις – είπε – είναι ευτυχής σήμερον, διότι με την ψήφισιν, σχεδόν ομοφώνως, από την Βουλήν του νομοσχεδίου περί εισόδου της Ελλάδος εις το Ατλαντικόν Σύμφωνον, επικυρώνεται γεγονός χαρμόσυνον και πολύ σοβαρόν… Δεν πρέπει να γίνεται λόγος, ότι η Ελλάς ημπορεί να ακολουθήση άλλην πολιτικήν… Είναι μία μεγάλη επιτυχία το ότι εισήλθεν η Ελλάς εις το Ατλαντικόν Σύμφωνον, διότι τιμάται ούτως από τους ομόφρονας και δημοκρατικούς λαούς του Ατλαντικού Συνασπισμού… Δεν ημπορεί κανείς να μην παραδεχτεί, ότι όταν η Ελλάς συμμετέχη εις το Ατλαντικόν Σύμφωνον μετά των Μεγάλων Δυνάμεων αι οποίαι κατοικούνται από ελεύθερους δημοκρατικούς λαούς, αισθάνεται εαυτήν ασφαλεστέρα… Αι άλλαι θεωρίαι περί ουδετερότητος και ειρηνεύσεων είναι θεωρίαι αι οποίαι δεν έχουν καμμίαν σχέσιν με το γεγονός αυτό. Θα επεθύμουν εν προκειμένω να περιορισθή η συζήτησις της Βουλής, διότι έχομεν και άλλα έργα με τα οποία πρέπει να ασχοληθούμε».

 Είναι η ίδια περίοδος, επι πρωθυπουργίας Ν.Πλαστήρα, που ο Ν. Μπελογιάννης συρόταν στο έκτακτο στρατοδικείο, για να καταδικαστεί σε θάνατο και να εκτελεστεί 40 ημέρες ακριβώς μετά την επικύρωση από τη Βουλή της ένταξης της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Ίδια πολιτική θα ακολουθήσουν όλες οι αστικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα: Απο την δεκαετία του 60 που οδήγησε στην δικτατορία μέχρι το δήθεν «αντιαμερκανισμό» του Καραμανλή που όταν διαμελίστηκε η Κύπρος θα αφαιρέσει ένα τμήμα του Ελληνικού στρατού απο το στρατιωτικό σκέλος (οι αξιωματικοί παρέμειναν σε όλα τα στρατηγεία)  για….δύο χρόνια Ακολούθησαν οι αντινατοικές διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ για να μαζέψει ψήφους το 1981 που εξαφανίστηκαν όταν έγινε κυβέρνηση. Και φυσικά η «απεμπλοκή απο το ΝΑΤΟ» που αποφάσισε το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ που ήδη πριν τις εκλογές του γενάρη του 2015 είχε γίνει και αυτή καπνός. Ο πρόεδρος και σημερινός πρωθυπουργός, όταν έτρεχε να μοιράσει πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στο σύστημα λίγο πριν τις εκλογές το διατύπωσε με σαφήνεια:  «Σχετικά με το ΝΑΤΟ, μας συνδέουν διεθνές πλαίσιο συμφωνιών και δεσμεύσεων, που αν δεν το τηρήσουμε θα τεθεί θέμα συνέχειας της παρουσίας μας« .

Χούντες, πολέμοι, τρομοκρατία

Απο τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του ΝΑΤΟ άρχισε η αιματηρή του πορεία. Εισβολή στην Κορέα 1952, στήριξη της Γαλλίας στον πόλεμο στην Ινδοκίνα, της Ολλανδίας στην Ινδονησία, της Γαλλίας στην Τυνησία, το Μαρόκο, την Αλγερία, της Πορτογαλίας στην Γκόα της Ινδίας, της εισβολής Αγγλίας – Γαλλίας στην Αίγυπτο το 1956, την Αγγλοαμερικανική επέμβαση σε Λίβανο, Ιορδανία το 1958, την Βελγική επέμβαση στο Κογκό το 1960. Αμέτρητοι νεκροί και τραυματίες, τεράστιες καταστροφές ο απολογισμός.

Το ΝΑΤΟ στήριξε επίσης αντιδραστικά καθεστώτα και δικτατορίες στην Ελλάδα, Τουρκία, Ισπανία, Πορτογαλία. Στήριξε και προώθησε το διαμελισμό της Κύπρου.  Πρωταγωνίστησε στην δημιουργία παρακρατικών και παραστρατιωτικών ομάδων (υπόθεση Gladio κλπ) που δρούσαν στο εσωτερικό τον Καπιταλιστικών μηχανισμών σαν μηχανισμοί βίας, προβοκάτσιας και προπαγάνδας ενάντια στο εργατικό και Κομμουνιστικό κίνημα).

Μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας το 1991 το ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν διαλύθηκε αλλά προχώρησε σε ταχύτατη προσαρμογή στις σύγχρονες ανάγκες των καπιταλιστών. Αντικατέστησε τον υποτιθέμενο κομμουνιστικό κίνδυνο με νέα προσχήματα όπως η τρομοκρατία, οι ασύμμετρες απειλές, η απειλή διακοπής ροής φυσικών πόρων, ακόμα και η επίδραση της κλιματικής αλλαγής για να δικαιολογήσει τις σφαγές και τους πολέμους. Στόχοι του ήταν από τη μια να δημιουργηθεί ένας νέος ιδεολογικός «εχθρός», πολύ ευρύτερος από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», ώστε σ’ αυτόν να μπορεί να στοχοποιηθεί κάθε μαζικό λαϊκό ριζοσπαστικό κίνημα.Ταυτόχρονα «εφευρέθηκαν» οι λεγόμενοι «ανθρωπιστικοί πόλεμοι», με πρόσχημα την προστασία μειονοτήτων από την «ανθρωπιστική καταστροφή».

Προχώρησε στην επέκταση και ένταξη και άλλων πρώην σοσιαλιστικών χωρών, έκανε ιδιαίτερες συμφωνίες συνεργασίας με χώρες της Μ. Ανατολής, της Β. Αφρικής, την Αυστραλία, τη Ν. Ζηλανδία, την Ιαπωνία.  Στο στρατιωτικό τομέα προχώρησε ταχύτατα στην συγκρότηση επιθετικών δυνάμεων ταχείας επέμβασης, κατάργησε τα όρια δράσης και τα καθόρισε σε πάνω από 6.000 μίλια, δηλαδή παγκόσμια. Με τη σύνοδο της Ρώμης (Νοέμβρης 1991) το ΝΑΤΟ κατέληξε να συμβάλλει στην υποστήριξη των ειρηνευτικών δραστηριοτήτων του ΟΗΕ.

Η πορεία μετεξέλιξης του ΝΑΤΟ σηματοδοτήθηκε με τις αποφάσεις των Συνόδων Κορυφής της Ουάσιγκτον το 1999, με το «νέο δόγμα», της Πράγας το 2002, με τη διεύρυνση των ορίων του και το δόγμα περί προληπτικού πολέμου, της Κωνσταντινούπολης το 2004, όπου δρομολογήθηκαν λύσεις στα πρακτικά ζητήματα, που αφορούν στην επιχειρησιακή ετοιμότητα  και στην άμεση στρατιωτική εμπλοκή του ΝΑΤΟ σε εμπόλεμες περιοχές. Ακολούθως, στη Ρίγα της Λετονίας το 2006, μπήκαν σε πορεία υλοποίησης τα θέματα που αφορούν τη μετεξέλιξη του ΝΑΤΟ, τις Δυνάμεις Ταχείας Αντίδρασης (NRF) και την πορεία υλοποίησης των στρατιωτικών δυνατοτήτων που είχαν συμφωνηθεί στις προηγούμενες συνόδους.

Στην Κωνσταντινούπολη, αποφασίστηκε το 40% των δυνάμεων κάθε «εθνικού στρατού», να τεθεί στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ, ενώ το 8% των δυνάμεων κάθε χώρας θα πρέπει να βρίσκεται σε αποστολές εκτός συνόρων. Αυτό το 8% αντιπροσωπεύουν οι 300.000 στρατιώτες, οι οποίοι σύμφωνα με μεταγενέστερη Υπουργική Οδηγία θα τελούν σε πολεμική ετοιμότητα για ταυτόχρονη διεξαγωγή δύο πολέμων και έξι μικρότερων επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο της μετεξέλιξης του ΝΑΤΟ ορίστηκε και η «νέα δομή διοίκησης», που αποφασίστηκε το 2003. Αυτή έχει περισσότερο χαρακτήρα ενός επιχειρησιακού επιτελείου, όπου ο αρχιστράτηγος είναι Αμερικανός, σηματοδοτώντας και την ηγεμονία των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ.

Η προσαρμογή του στις νέες συνθήκες δεν έμεινε στη διακήρυξη, αλλά προχώρησε και στην πράξη με πρώτο θύμα την Γιουγκοσλαβία.  Ακολούθησαν οι νέοι πόλεμοι στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία. Σε κάθε σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ όλα αυτά τα χρόνια κλιμακώνονταν η επιθετικότητά του, προβάλλονταν νέα προσχήματα για πολέμους και επεμβάσεις.

Στη Λισαβόνα το 2010 αποφασίστηκε το Νέο στρατηγικό δόγμα του ΝΑΤΟ για να λειτουργήσει ως πολιτικός στρατιωτικός οργανισμός στον 21ο αιώνα. Σε αυτή τη βάση, εξειδικεύτηκαν οι αποφάσεις στη Σύνοδο κορυφής στην Ουαλία το 2014, όπου πλέον το ΝΑΤΟ προσανατολίζεται στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, τις χώρες της Βαλτικής, ρίχνει βάρος στην Ουκρανία, τη Γεωργία, προχωρά στο σχέδιο περικύκλωσης της Ρωσίας. Παράλληλα, προωθήθηκε το Σχέδιο Ετοιμότητας Δράσης και η δημιουργία δύναμης εξαιρετικά ταχείας ετοιμότητας και αντίδρασης που θα μπορεί να παρεμβαίνει σε αποστολές σε όλο τον πλανήτη.

Η Σύνοδος της Βαρσοβίας

Η  Σύνοδος στη Βαρσοβία είναι συνέχεια των προηγούμενων της Λισαβόνας το 2010 και της Ουαλίας το 2014. Η Σύνοδος πήρε νέα μέτρα που κλιμακώνουν την επιθετική του πολιτική: 

— Η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού στρατιωτικών δυνάμεων και σύγχρονων όπλων στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, στις χώρες της Βαλτικής. Την Παρασκευή η Σύνοδος αποφάσισε να αναπτυχθούν πολυεθνικές δυνάμεις στα κράτη της Βαλτικής και στην Πολωνία για την αποτροπή οποιασδήποτε επιθετικής ενέργειας της Ρωσίας και ανέθεσαν στους απεσταλμένους τους να εξηγήσουν στη Μόσχα το σκεπτικό των κινήσεων αυτών την επόμενη εβδομάδα, ανακοίνωσε ο γγ του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ. Συνολικά, τέσσερα τάγματα που θα αποτελούνται από 3.000 έως 4.000 στρατιώτες θα μετακινηθούν στη βορειοανατολική Ευρώπη, όπου θα βρίσκονται σε μόνιμη βάση, με στόχο να «υπερασπιστούν» τα κράτη της ανατολικής Ευρώπης από τυχόν επιθετικότητα της Ρωσίας.

Οι μονάδες αυτές, οι οποίες θα εναλλάσσονται, στόχο έχουν να διαδραματίσουν αποτρεπτικό ρόλο προκειμένου η Ρωσία να μην αποπειραθεί κάποια εισβολή. Θα υποστηρίζονται από μια δύναμη εξαιρετικά ταχείας αντίδρασης, στην οποία έχουν ενταχθεί πέντε χιλιάδες άνδρες και η οποία είναι σε θέση να αναπτύσσεται επί του πεδίου εντός ημερών. Στόχος του NATO είναι να αποτρέψει την επανάληψη του ουκρανικού σεναρίου και την υποθετική προσάρτηση από τη Ρωσία του εδάφους κάποιας από τις πρώην σοβιετικές βαλτικές δημοκρατίες. Τα πολυεθνικά τάγματα στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής θα τελούν υπό τη διοίκηση των ΗΠΑ, του Καναδά, της Γερμανίας και της Βρετανίας αντίστοιχα. Από την πλευρά της, η Βρετανία δεσμεύθηκε να αναπτύξει 650 άνδρες, 500 στην Εσθονία και 150 στην Πολωνία, ενώ η Γερμανία και ο Καναδάς δεσμεύθηκαν να αναλάβουν τη διοίκηση ενός τάγματος η καθεμιά χώρα, στη Λιθουανία και στη Λετονία. Ο Καναδάς είχε ανακοινώσει ήδη πριν από μερικές ημέρες ότι θα αναπτύξει χίλιους άνδρες, ενώ το Βέλγιο και η Γαλλία αναμένεται να στείλουν από 150 άνδρες.

Η ανάπτυξη αυτών των δυνάμεων σε Λετονία, Λιθουανία, Εσθονία και Πολωνία, ταυτόχρονα με την εγκατάσταση μιας πολυεθνικής ταξιαρχίας του ΝΑΤΟ στη Ρουμανία και σε συνδυασμό με τις συζητήσεις για την ένταξη Σουηδίας και Φιλανδίας στο ΝΑΤΟ, συν την ανάπτυξη μιας σειράς στρατηγείων του ΝΑΤΟ στη συνοριογραμμή με τη Ρωσία, κλείνουν μια αλυσίδα ΝΑΤΟικών δυνάμεων που απλώνεται από το Μούρμανσκ στο ρωσικό βορρά έως τη Μαύρη Θάλασσα…

Στη νοτιοανατολική Ευρώπη, το NATO αναμιγνύεται εξάλλου όλο και περισσότερο στην ασφάλεια της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας Το Σύμφωνο σκοπεύει να αναπτύξει μια δύναμη και στη Ρουμανία, προκειμένου να καθησυχάσει το Βουκουρέστι. Επιπλέον οι ΗΠΑ λογαριάζουν να δαπανήσουν φέτος 3,4 δισεκ. δολάρια για μέτρα υποστήριξης των συμμάχων του ΝΑΤΟ, ενώ το Πεντάγωνο αναμένεται να αναπτύξει το 2017 μια ταξιαρχία τεθωρακισμένων με 4.200 άνδρες στην ανατολική Ευρώπη. Το αρχηγείο της δύναμης αυτής, όπως έκανε γνωστό ο Ομπάμα, θα έχει έδρα την Πολωνία

— Η ανάπτυξη της λεγόμενης «Πυραυλικής Ασπίδας» στην Πολωνία και τη Ρουμανία, για να έχει το πλεονέκτημα της απειλής του πρώτου πυρηνικού πλήγματος σε περίπτωση πολεμικής αναμέτρησης με τη Ρωσία, χωρίς το ρίσκο ρωσικής πυρηνικής απάντησης. Πρόκειται για επικίνδυνους σχεδιασμούς που μετατρέπουν την Ευρώπη σε θέατρο πυρηνικού ολοκαυτώματος.

— Η παραπέρα ανάμειξη των ΝΑΤΟικών μηχανισμών στις υποθέσεις «ασφαλείας» και «άμυνας» Ουκρανίας, Γεωργίας και Μολδαβίας, αντανακλώντας την παραπέρα διείσδυση  του ευρωατλαντικού άξονα στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες σε αντιπαράθεση με τη Μόσχα.

— Η ενίσχυση της παρουσίας ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα, την Ανατολική και Κεντρική Μεσόγειο, αλλά και το Αιγαίο, όπου η ελληνική κυβέρνηση, βάζοντας τη χώρα και το λαό αντικειμενικά στο επίκεντρο των τέτοιων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, κάλεσε τη ΝΑΤΟική αρμάδα SNMG2, έδωσε διπλωματική άδεια στα πλοία της λυκοσυμμαχίας να απλωθούν και νότια της Κρήτης, στο Λιβυκό, τους παρείχε όλα τα ελληνικά λιμάνια προς ελλιμενισμό, διευκολύνοντας τη μονιμοποίηση εδώ της παρουσίας τους, έχοντας απόλυτη επίγνωση ότι η τέτοια ανάπτυξη, με πρόσχημα τάχα τον έλεγχο των προσφυγικών ροών, γίνεται στο πλαίσιο διασύνδεσης των δυνάμεων ΝΑΤΟ και ΕΕ σε όλο το τόξο Μαύρη Θάλασσα – Αιγαίο – Μεσόγειος, «δένει» δηλαδή τις ναυτικές δυνάμεις της λυκοσυμμαχίας που επιχειρούν σε όλο το δίαυλο τον οποίο διασχίζουν ρωσικά πολεμικά στον πλου τους προς Συρία.

 Η Κοινή Διακήρυξη ΕΕ – ΝΑΤΟ

Ξεχωριστό σημείο της Συνόδου ήταν η υπογραφή της Κοινής Διακήρυξης ΕΕ – ΝΑΤΟ, που σηματοδοτεί την πρεμούρα τους για ισχυροποίηση της πολιτικο-στρατιωτικής συνεργασίας τους, ώστε να διαμορφωθεί ένα δολοφονικό μπλοκ δυνάμεων, πιο ετοιμοπόλεμο για νέες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Η Κοινή Διακήρυξη έρχεται στον απόηχο της δημοσιοποίησης των σχεδίων της ΕΕ για την «Παγκόσμια στρατηγική για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας», όπως τα παρουσίασε η ύπατη εκπρόσωπος για την Εξωτερική Πολιτική της ΕΕ, Φεντερίκα Μογκερίνι.

Αμεσος στόχος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ είναι η ισχυροποίηση και μονιμοποίηση της παρουσίας στρατιωτικών δυνάμεών τους στον κρίσιμο δίαυλο Ανατολική – Κεντρική Μεσόγειος. Εξ ου και δρομολογήθηκαν αποφάσεις για διασύνδεση των εν εξελίξει επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ «Active Endeavor» (με ταυτόχρονη αναβάθμισή της από επιχείρηση περιπολιών στη Μεσόγειο ενάντια στην «τρομοκρατία» σε ευρύτερη επιχείρηση «ασφάλειας στη θάλασσα») και της ΕΕ «EUNAVFOR MED Sophia», που ξεκίνησε για αποτροπή προσφυγικών ροών από την Αφρική και εξάρθρωση δουλεμπορικών κυκλωμάτων, και ανέλαβε πρόσφατα ως επιπλέον καθήκον «να συμβάλει στην ανταλλαγή πληροφοριών, καθώς και την εφαρμογή του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης».

Στο πλαίσιο αυτών των κοινών στοχεύσεων, στη Βαρσοβία βρίσκονται για να εκπροσωπήσουν την ΕΕ, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντ. Τουσκ, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζ. Κ. Γιούνκερ, και η Φ. Μογκερίν, οι οποίοι έκαναν πανηγυρικές δηλώσεις για την συνεργασία. Ο Γιούνκερ είπε ότι στα επόμενα έτη θα διατεθούν κονδύλια προς επένδυση στην αμυντική βιομηχανία, ενώ όσον αφορά τη Ρωσία, ο γγ του ΝΑΤΟ είπε ότι και οι δύο οργανισμοί έχουν κοινή στάση απέναντι στη Μόσχα, με τη μεν ΕΕ να έχει επιβάλει οικονομικές κυρώσεις, το δε ΝΑΤΟ να έχει επιδοθεί στην μεγαλύτερη από ιδρύσεώς του συγκέντρωση στρατευμάτων στα ανατολικά. Ο γραμματέας του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ, σε κοινές δηλώσεις με τους επικεφαλής της Ε.Ε, είπε ότι το τελευταίο εξάμηνο το ΝΑΤΟ αντιμετώπισε επιτυχώς δύο σοβαρά ζητήματα, το προσφυγικό στο Αιγαίο και τις επιθέσεις στον κυβερνοχώρο.

Είναι ξεκάθαρη λοιπόν η κοροιδία της θεωρίας των «Ευρωπαικών αξιών» και της Ευρωπαικής Ένωσης που δήθεν είναι άλλο πράγμα απο το ΝΑΤΟ κλπ που πλασάρουν εδώ και χρόνια συντηρητικοί και αριστεροί πολιτικοί και διανοούμενοι.  Από την ίδρυσή της και την εξέλιξη της σε ΕΕ θεωρούσε και θεωρεί το ΝΑΤΟ ως πυλώνα ασφάλειας. 22 από 28 χώρες είναι μέλη του ΝΑΤΟ. Πάντα και ιδιαίτερα μετά το 1990 η ΕΕ χαιρέτιζε, όπως και στην Βαρσοβία, όλες τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ, στήριζε παρά τις επιμέρους αντιθέσεις, όλες τις επεμβάσεις του.

Ο πόλεμος που έρχεται και ο πόλεμος που είναι εδώ.

Η κατάσταση στην περιοχή μας γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη. Οι ανταγωνισμοί για την ενέργεια, τους δρόμους μεταφοράς του φυσικού αερίου και πετρελαίου, για τον έλεγχο των αγορών, για τον γεωστρατηγικό έλεγχο φέρνουν κοντά τον κίνδυνο ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Αυτό έχει αποδειχθεί και ιστορικά. Η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα μεγαλώνει σε περιόδους κρίσης του καπιταλισμού.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει την πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ εμπλέκοντας ακόμη περισσότερο τη χώρα μας στους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών. Αυτή την πολιτική την ονομάζει «Γεωστρατηγική Αναβάθμιση» η οποία στην πραγματικότητα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων οι οποίοι θέλουν να διεκδικήσουν μερίδιο από το μοίρασμα της λείας που θα γίνει πάνω στο αίμα των λαών της περιοχής.  Στρατηγική που υποστήριξε πλήρως και ο πρωθυπουργός μέσα απο τις δηλώσεις του στην Βαρσοβία:.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τις ευλογίες και τη στήριξη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και άλλων αστικών κομμάτων, όχι μόνο βαδίζει στον ίδιο δρόμο με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά συμμετέχει ένθερμα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Στηρίζει το στρατιωτικό δόγμα του ΝΑΤΟ που εκτός των άλλων προβλέπει το 40% των Ενόπλων Δυνάμεων να εντάσσεται σε δυνάμεις ταχείας επέμβασης. Συμμετέχει σε όλες τις ΝΑΤΟικές στρατιωτικές ασκήσεις προετοιμασίας πολέμων και επεμβάσεων, οι οποίες το τελευταίο διάστημα έχουν αυξηθεί αριθμητικά. Αναβαθμίζει τη Βάση της Σούδας και ο υπουργός Άμυνας διαφημίζει αυτή τη βάση του θανάτου και την Κρήτη σαν αβύθιστο αεροπλανοφόρο. Προσφέρει νέες βάσεις στην Κάρπαθο, συμφωνεί με την εγκατάσταση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) στην Κρήτη. Έκανε πρόταση για ίδρυση Πολυεθνικής Μονάδας Διοίκησης και ελέγχου στην Κρήτη. Η Ελλάδα συμμετέχει ήδη σε στρατιωτικές αποστολές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στο εξωτερικό σε 23 περιπτώσεις.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος απο το να θεωρεί κανείς το θέμα του ΝΑΤΟ ζήτημα αποκλειστικά εξωτερικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων. Την ίδια ώρα που στην Ελλάδα υπάρχουν 3.000.000 άνθρωποι στο όριο της φτώχειας και κάτω και 1.500.000 άνεργοι, που κόβονται ακόμα και οι πενιχρές συντάξεις, που ο κατώτατος μισθός έχει γίνει μισθός πείνας, η Ελλάδα διαθέτει 2,38 του ΑΕΠ και  είναι δεύτερη στον κόσμο μετά τις ΗΠΑ σε στρατιωτικές δαπάνες που μεγάλο μέρος τους σχετίζονται με τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ.  Τα χρόνια της κρίσης από το 2009-2016 έχουν καταβληθεί 39 δισ. και για τις ΝΑΤΟικές ανάγκες.

Δηλαδή η εργατική τάξη και τα λαικά στρώματα στην Ελλάδά πεινάνε για να φτιάχτονται βάσεις στην Βαλτική και την Ρουμανία και για να αγοράζονται δολοφονικά όπλα για τις επόμενες πολεμικές εγκληματικές ενέργειες. Ο μεγάλος ταξικός πόλεμος στο εσωτερικό κατά της εργατικής τάξης και τον λαϊκών στρωμάτων και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι έχουν την ίδια ρίζα. Το βάρβαρο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα που εκμεταλλεύεται αυτούς που παράγουν τον πλούτο και που δεν διστάζει να εξαπολύει πολέμους, να σπέρνει το αίμα και την καταστροφή για να διασφαλίσει την κυριαρχία του και τα συμφέροντα του.

Δεν υπάρχει λοιπόν άλλος δρόμος απο τον μαζικό αγώνα του εργατικού και αντιπολεμικού κινήματος για την άμεση, χωρίς όρους και προυποθέσεις, αποχώρηση της χώρας απο το ΝΑΤΟ, την ακύρωση όλων των συμφωνιών και την επιστροφή των δεκάδων δισεκατομμυριών στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Η αποχώρηση της χώρας απο το ΝΑΤΟ δεν μπορεί βέβαια παρά να συνδέεται με τον αγώνα συνολικά για το πέρασμα σε μια άλλη οργάνωση της κοινωνίας και της παραγωγής. Όμως η αποχώρηση απο το ΝΑΤΟ, όπως και η αποχώρηση απο την Ε.Ε αποτελούν άμεσο, τακτικό αίτημα που το εργατικό και λαικό κίνημα μπορεί σήμερα να διεκδικήσει. Γιατί η πραγματικότητα δείχνει ότι η οικοδόμηση όρων-πέρα απο κάποια ασφυκτικά όρια που θέτουν αυτοί οι μηχανισμοί- για την συγκρότηση του ταξικού εργατικού κινήματος μέσα στους πολεμικούς ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς και τις καπιταλιστικές ολοκληρώσεις και η πάλη να αλλάξουν σε φιλολαική κατεύθυνηση αποτελούν επικίνδυνη (αυτ) απάτη.

Πηγές/Σημειώσεις: inred.gr

Αποφάσεις και σχέδια που μυρίζουν μπαρούτι για τους λαούς http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8963196

ΝΑΤΟ, η ιστορία του πιο βρώμικου ιμπεριαλιστικού συνασπισμού :http://www.rizospastis.gr/story.do?id=6786940

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο: http://www.eksegersi.gr

Έλληνας περιέγραψε τις εξελίξεις 2 μέρες πριν (video)

 Δημήτρης Κιτσικης 

Κορυφαίος στρατηγικός αναλυτής σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Δημήτρης Κιτσίκης, με ρίζες από το Ηράκλειο από την πλευρά της μητέρας του, είχε προβλέψει σε άρθρο του τις εξελίξεις στην Τουρκία δύο μέρες πριν συμβούν. Ο κ. Κιτσίκης είχε φιλοξενηθεί στην εκπομπή Αντιθέσεις της ΚΡΗΤΗ TV λίγους μήνες πριν.

Δείτε το κείμενο του κορυφαίου αναλυτή και το βίντεο:

Για τον Ερντογάν, το 2013 παραμένει το έτος όπου ο κύβος ερρίφθη. Έκτοτε σύρεται προς τον θάνατο μέσω εκτελέσεως. Έτσι εφθάσαμε στο 2016 και διαισθάνεται ότι είναι η τελευταία του χρονιά πριν από τον μαρτυρικό θάνατό του. Το απεφάσισαν οι ΗΠΑ.

Σε τί έφταιξε και ήνοιξε τον λάκκο στον οποίο θα πέση; Η Τουρκία του Κεμάλ, από το 1923 έως την άνοδο στην αρχή του Ερντογάν, αντεπροσώπευε το δυτικό εκκοσμικευμένο μοντέλο για όλην την Ανατολή. Ο τουρκικός στρατός, μέσω του κεμαλικού εθνικισμού εκράτη υπό έλεγχο τα θρησκευόμενα μουσουλμανικά πλήθη ανατολικά της Άγκυρας σε μία επισφαλή εδαφική ενότητα που ηυρίσκετο μονίμως υπό αμφισβήτηση από τους Κούρδους, ήδη από συστάσεως της Τουρκικής Ρεπούμπλικας το 1923.

Αυτός ο κεμαλικός εθνικισμός ηνόχλη βεβαίως σφόδρα την γείτονα Ελλάδα, η οποία λόγω της φοβερής ήττας που είχε υποστή η Αθήνα το 1922 και παρά τις προσπάθειες του Μεσοπολέμου Βενιζέλου- Ατατούρκ ελληνοτουρκικής συνομοσπονδίας, είχε πνευματικά ξεσαλώση και ωνειρεύετο, τελείως ανεδαφικά, ότι πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θάναι.

Οι ισλαμικοί τουρκικοί κύκλοι ανατολικά της Άγκυρας, συμπεριλαμβανομένων και των μουσουλμανικών κουρδικών κύκλων, δεν ησύχαζαν και δεν ηδύναντο να χωνέψουν την κατάργηση του Χαλιφάτου από τον Κεμάλ στις 3 Μαρτίου του 1924. Εξεμεταλλεύθησαν το γεγονός ότι η Τουρκία που είχε γεννηθεί το 1923 είχε υποχρεωθή να επιβάλει την ενότητα του χώρου της Μικρασίας που ο Κεμάλ είχε περισώσει από την καταρρέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, μέσω μονοκομματικού ολοκληρωτικού καθεστώτος με την υποστήριξη των Μεγάλων Δυνάμεων.

Το κεμαλικό στρατιωτικό καθεστώς είχε φθάσει το 2002 σε παρακμή, αδυνατώντας να κρατήσει περαιτέρω την ενότητα του χώρου. Μία μέση λύση που υποστηρίχθηκε από τους Αμερικανούς, ήταν να δοθεί η εξουσία στον μετριοπαθή ιμάμη Φετουλλάχ Γκιουλέν με καθεστώς Ερντογάν από το 2003, συνέχεια του μετριοπαθούς ισλαμιστού προέδρου Οζάλ, ώστε να διατηρηθεί η ενότητα της Ρεπούμπλικας, δίδοντας αυτονομία στους Κούρδους και αυξημένη ελευθερία στις μειονοτικές θρησκείες της Ελληνωρθοδοξίας, Αρμενωρθοδοξίας και εβραϊσμού.

Από το 2003 έως το 2013 το εγχείρημα επέτυχε με την υποστήριξη του Γκιουλέν, του Φαναρίου και των Κούρδων και υπουργού, κατόπιν πρωθυπουργού του πρώην φοιτητού μου Νταβούτογλου. Ήδη όμως η απαραίτητη υποστήριξη στο καθεστώς του Ισραήλ είχε διαταραχθεί από τα εντεινόμενα κρούσματα ισλαμισμού του οπαδού των Αδελφών Μουσουλμάνων Ερντογάν.

Ο Ερντογάν επίστευσε το 2013 ότι είχε έλθει η στιγμή να ξεδιπλωθή ως ανεξάρτητος Κάστρο. Τότε η Αμερική εκατάλαβε ότι είχε ξεσαλώσει και εζήτησε από τον Γκιουλέν, και αργότερα από τον πρωθυπουργό Νταβούτογλου, να αποβιβασθούν από το πλοίο του Ερντογάν που η Ουάσιγκτον είχε αποφασίσει να βουλιάξει.

Από το 2013 έως σήμερα η ναυαρχίδα Ερντογάν κάνει νερά και είναι πλέον έτοιμη να βυθισθεί. Ο πανικός που είχε πιάσει τον Ερντογάν μήπως το προσωπικό του τέλος ομοιάσει με αυτό του Καντάφι, ιδίως εάν εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ, αντί του Τραμπ, η παράφρων εγκληματίας πολέμου, Χίλλαρυ Κλίντον, υπεύθυνη της σφαγής του Καντάφι, του φέρνει κρύο ιδρώτα και τον ωθεί σε ασυνάρτητους ελιγμούς, ξανασυνδέοντας το σκάφος του με το Ισραήλ και την Ρωσία, κόβοντας τους δεσμούς με το Ισλαμικό Χαλιφάτο, ενώ συνάμα κάνει ισλαμική κατάληψη της Αγιάς Σοφιάς ως αντιπερισπασμό, για να κρατήσει στο στρατόπεδό του τους Τούρκους μουσουλμάνους της Ανατολής, δυσαρεστημένοι από την κυβερνητική αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ.

Χαμένος κόπος. Ο Ερντογάν είναι τελεσίδικα καταδικασμένος σε θάνατο. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι το κρατίδιο των Αθηνών θα δυνηθή να επωφεληθεί από την τραγωδία της γείτονος χώρας. Το Αιγαίο έχει καταστή ένα θαλάσσιο κενό που περιμένει να καλυφθεί από τις Μεγάλες Δυνάμεις, Αμερική ή Ρωσία ή και οι δύο μαζί, σε μια Νέα Γιάλτα. Όσο για την Κίνα, αυτή δε θα προφτάσει να κατακτήσει μέσω του Πειραιώς την ψυχορραγούσα Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει να περιμένει την τελική αναμέτρηση με την Αμερική, γύρω στο 2030.

Δείτε το βίντεο από την εκπομπή ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ της ΚΡΗΤΗ TV, στην οποία είχε φιλοξενηθεί ο κ. Δημήτρης Κιτσίκης λίγους μήνες πριν:

Πηγή: Νεα Κρήτη - endiameseperiochenea

Ο "Λαός" σταμάτησε τα τανκς!

του  HeadWaiter
  

Θεέ μου, είμαστε τόσο αφελείς ή βλάκες;
Ο Λαός σταμάτησε τα τανκς και προστάτεψε την δημοκρατία στην Τουρκία.

Ποίος Λαός; Ποιός είναι ο λαός;
Αν λαός είναι η πολιτοφυλακή του Erdogan νά ζητήσω συγγνώμη.Αν λαός είναι οι φανατικοί του AKP και πάλι να ζητήσω συγγνώμη.
Δεν μπορεί να είμαστε τόσο αφελείς.
Τι διάολο! Κάνουμε εισαγωγή ιδεών, αξιών και εννοιών από την …..Τουρκία.

Προστάτεψε ο Λαός την Δημοκρατία στην Τουρκία;
Δεν θα διαλέξω ανάμεσα στους στασιαστές και στον Σουλτάνο.

Όμως για μία ακόμα φορά ο «λαός» χειραφετήθηκε.
Για μία ακόμα φορά ο «λαός» χειροκρότησε τον επόμενο  τύραννο του.
Για μία ακόμα φορά θα αποθεώσει τον επόμενο δικτάτορα.

Και δεν θα ψάξω να βρω διαφορές ανάμεσα σε ένα πλαστό 

πραξικόπημα και ένα πλαστό δημοψήφισμα και πόσες πόρτες ανοίγει το καθένα.

Ούτε θέλω να μιλήσω για την νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών  ή για την νύχτα των Κρυστάλλων.

Ένας τύραννος παραμένει τύραννος ακόμα και όταν εκατομμύρια τον επευφημούν.
Ας μην είμαστε αφελείς.

πηγή: toufekiastoskotadi

Οι 45 Ούγγροι Ιππείς

του Προκόπη Μπίχτα

Ο Αντόνιο Γκράμσι αναφέρει ότι, κατά την διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, 45 Ούγγροι ιππείς έφθασαν στην Φλάνδρα και υπέταξαν ολόκληρο τον πληθυσμό. Επί έξη μήνες κυβερνούσαν με απόλυτη αυθαιρεσία μια περιοχή μεγαλύτερη από το σημερινό μισό Βέλγιο. Οι βιαιοπραγίες και καταστροφές που διέπραξαν ήσαν τρομερές και δεν συνάντησαν καμμία αντίσταση από τις πολλές χιλιάδες των χωρικών της περιοχής. Η εξήγηση γι αυτό το φαινόμενο είναι ότι οι χωρικοί της Φλάνδρας ήταν τόσο πολύ διεφθαρμένοι από την φτώχεια και τον πόλεμο, που είχαν γίνει αδιάφοροι και ανίκανοι να αντισταθούν σε οτιδήποτε.

Σήμερα ο Έλληνας «πολίτης» βρίσκεται στα έσχατα όρια της διαφθοράς. Έχει φθάσει στο σημείο να δέχεται τα τερατώδη ψέματα των ταγών του σαν κάτι συνηθισμένο, την κοροϊδία στο πρόσωπό του σαν κάτι αδιάφορο, την καταρράκωση των δημοκρατικών θεσμών σαν κάτι φυσιολογικό, ίσως και ευκταίο, τον οικονομικό του θάνατο σαν κάτι μοιραίο και, τον πρόωρο βιολογικό θάνατο, τον δικό του και της οικογένειάς του σαν κάτι νομοτελειακό. Έχει γίνει παθητικός, ένα αναλώσιμο αντικείμενο χωρίς βούληση, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς υπερηφάνεια, χωρίς διάθεση να αγωνιστεί για οτιδήποτε. Λοιδορεί όποιον εκφράζει θέληση για αντίσταση και κοροϊδεύει όποιον δεν δέχεται την υποταγή και τον σιωπηλό θάνατο. Τα όνειρα έχουν πεθάνει μέσα του και η διαφορά του από τα ζώα του δάσους έγκειται μόνο στο ότι φοράει ρούχα και παπούτσια. Όμως, τα ρούχα και τα παπούτσια δεν αποτελούν ειδοποιούς διαφορές.
Οι εκμεταλλευτές και δυνάστες του ξόδεψαν πολύ χρόνο, πολλές δυνάμεις, πολύ τέχνη και πολύ χρήμα για να καταντήσουν ένα ολόκληρο λαό σ’ αυτήν την αθλιότητα. Χρειάστηκε να τον προδώσουν επανειλημμένα, να τον ταπεινώσουν, να τον αποκόψουν από την ιστορία και τον πολιτισμό του, να τον καταστήσουν αδαή όσον αφορά στην πολιτισμική του ταυτότητα, να τον καταδικάσουν σε μεγάλη φτώχεια, να τον τρομοκρατήσουν… Ταυτόχρονα χρειάστηκε να του επιβάλλουν και να του υποβάλλουν «αξίες» και «διεξόδους» που θα τον μετέτρεπαν σε ένα ασύντακτο κοπάδι άβουλων, ηλίθιων προβάτων.
Χρειάστηκε να τον στείλουν σε πολέμους και, αφού πολέμησε γενναία, να τον προδώσουν, να τον τραυματίσουν, να τον κάνουν πρόσφυγα και να τον σκοτώσουν. Χρειάστηκε να τον πνίξουν σε δικτατορίες. Όταν ο ελληνικός λαός δημιούργησε την μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση, που ήταν το μεγαλύτερο ένοπλο κίνημα στην ιστορία του παγκόσμιου κινήματος, χρειάστηκε να του υπογράψουν Βάρκιζες, να δολοφονήσουν τους τίμιους μπροστάρηδες, να τον παραδώσουν στους εχθρούς, να τον σύρουν στις φυλακές, τις εξορίες, την προσφυγιά και τα εκτελεστικά αποσπάσματα. Θα έλεγε κανείς ότι ο μεγάλος ποιητής Κωστής Παλαμάς (αποκηρυγμένος κι αυτός από Δεξιά και Αριστερά) ήταν προφητικός όταν έγραφε «…τοιμάσου για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για να ’ρθει, κι όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων».
Μαζί με όλα αυτά, την ίδια στιγμή, παράλληλα, χρειάστηκε να του προπαγανδίζουν μέρα και νύχτα, χρόνια και χρόνια ότι ο μόνος τρόπος για να δει προκοπή ήταν να υποταχτεί. «Τι να κάνει η Ψωροκώσταινα;» και «Βασίλη κάτσε φρόνιμα να γίνεις νοικοκύρης» ξεφώνιζε, έγρουζε και μουρμούριζε η προπαγάνδα των ισχυρών και τα όργανά τους. «Μην ανακατεύεσαι» προέτρεπε ο σώφρων γείτονας που ήθελε να βρει συνοδοιπόρους στην γλίτσα του. «Ρε, άντε από κει» χασκογελούσε ο νοικοκύρης μπακάλης. «Κοίτα πως πρόκοψε ο απέναντι» έδειχνε τον χαφιέ η τρομαγμένη μάνα στο βλαστάρι της. Και μαζί με όλα αυτά η αστυνομία που έσπαζε την πόρτα μέσα στην άγρια νύχτα και άρπαζε το μικρό παιδί από το ρούχο «που ‘ναι ο πατέρας σου ρε;».
Πού ήταν το Κόμμα; Πού ήταν οι σύντροφοι; Δεν υπήρχε κανένας. Το Κόμμα είχε «επαναστατικά» καθήκοντα να φέρει σε πέρας, αφού ξεμπέρδεψε με τους επαναστάτες. Έπρεπε να αγωνιστεί για να ξεπεραστούν οι μαύροι καιροί, που αυτό τους μαύρισε με κάτι υπογραφές. Να περάσουν τα πέτρινα χρόνια, που αυτό τα πέτρωσε με κάτι ξετσίπωτες δικαιολογίες. Κάτι σαν τον Τσίπρα που μας έχωσε στα μνημόνια «για να αγωνιστούμε να βγούμε». Οι σύντροφοι – όσοι επέζησαν – υπάκουαν στο Κόμμα που προωθούσε τα – είπαμε – «επαναστατικά» καθήκοντα. Και μετά ήρθαν η χούντα χωρίς αντίσταση, η μεταπολίτευση, τα δάνεια και οι γιάπηδες.
Το καινούργιο παραμύθι ήταν έτοιμο να σερβιριστεί και σερβιρίστηκε σε αστραφτερή πιατέλα. Ανακαλύφθηκαν – επιτέλους – τα καλά του καπιταλισμού. Μπορούσες να γίνεις κομπιουτεράς, να σπουδάσεις στο Deree, να κάνεις μεταπτυχιακό, ο χωροφύλακας του χωριού έγινε ΕΛ.ΑΣ., προς τιμήν, δήθεν, του παλιού Ε.Λ.Α.Σ., κάποιοι παλιοί αντιστασιακοί πήραν συντάξεις, πήραν και κάτι άλλοι αφού μαζί με τον βασιλικό ποτίζεται κι η γλάστρα, οι μισθοί και τα μεροκάματα αυξήθηκαν κατακόρυφα, έστω κι αν υποτιμήθηκε το νόμισμα κατά 20% και ύστερα διολίσθαινε συνέχεια. Ο παλιός διευθυντής έγινε managing director, ο τμηματάρχης έγινε manager, ο παλιός ρουφιανοπροσωπάρχης έγινε Υπεύθυνος Διαχείρισης Ανθρώπινων Πόρων και ο παλιός λαντζέρης του καπηλειού έγινε dish washer. Γεμίσαμε «αποφοίτους του Αμερικάνικου Κολλεγίου.»
Μέσα στον φόβο και τις γυαλιστερές χάντρες, την καλλιεργημένη άγνοια και τα πλούσια δώρα των τηλεπαιγνιδιών, τις ταινίες του Βούλγαρη και το «Κλικ» του Κωστόπουλου, τα μπαράκια με τις σταρλετίτσες και τους στερημένους δημοσίους υπαλλήλους, τις «επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας» και τα Hondos Centers, το «Αντί» του Παπουτσάκη και τα αυτοκίνητα με τις σαρανταχτώ άτοκες δόσεις, τα χημικά, τα γκλομπς των ΜΑΤ και την πλατιά δημοκρατία με ψήφο στα δεκαοχτώ, πλάσθηκε ο Νέος Έλληνας. Αδιάφορος, αδαής, «παράγων με γνωριμίες» θρασύδειλος και κουτοπόνηρος. Ζώντας σε ένα αιώνιο παρόν, άχρηστος για το επαναστατικό κίνημα, άχρηστος για τους φίλους του, άχρηστος για την οικογένειά του, άχρηστος για τον εαυτό του, ανίκανος να δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών του.
Μετά από μερικούς ακόμα ασήμαντους πρωθυπουργεύοντες ήρθε και η Αριστερά στην κυβέρνηση. Οποιαδήποτε ευφορία πνίγηκε στην προδοσία γι άλλη μια φορά. Η ξετσίπωτη εφαρμογή των μνημονίων από τους «συντρόφους», της πολιτικής της λιτότητας, και, κυρίως η διαστρέβλωση της σημασίας του δημοψηφίσματος κατάφερε το τελικό πλήγμα στο ηθικό του ελληνικού λαού.
Σήμερα η οικονομική, η ηθική και η πνευματική εξαθλίωση είναι πρωτοφανείς. Η φτώχεια, η καταπίεση, η εκμετάλλευση, η αρπαγή περιουσιών και ζωών δεν έχουν προηγούμενο. Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού είναι ηθικά και πνευματικά νεκρή. Τα άτομα παραζαλισμένα, ασύντακτα, ανοργάνωτα, αδύναμα, βλέπουν τα ανοιχτά σαγόνια του λιονταριού και, το μόνο που «ελπίζουν» είναι ότι το θηρίο θα φάει τον διπλανό κι αυτοί θα γλυτώσουν και σήμερα.
Βασιλεύει ο αγώνας για την ατομική επιβίωση, όμως ένας τέτοιος αγώνας είναι ζωώδης και νεκρώνει κάθε ανθρώπινο συναίσθημα, σκέψη και δράση. Στην συντριπτική πλειοψηφία τους οι σημερινοί Έλληνες έχουν μετατραπεί σε ποντίκια. Ζουν σαν ποντίκια, ερωτεύονται σαν ποντίκια, διασταυρώνονται σαν ποντίκια.
Όπως έγραψε στο facebook ο φίλος των φοιτητικών χρόνων Ηλίας Πάκας, 

«Ο κόσμος που ψήφιζε Σαμαρά και Μπένυ δεν είναι απογοητευμένος επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ τον πήγε σε μια νέα Βάρκιζα, δεν είναι απογοητευμένος επειδή τον έπεισε να παραδώσει τα όπλα που είχε πάρει για να γκρεμίσει τα θερινά ανάκτορα, δεν είναι εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ επειδή αφαίρεσε από το πρόγραμμα του την δικτατορία του προλεταριάτου, ούτε επίσης γιατί του έκοψε στη μέση "την έφοδο στον ουρανό"…
Ένα απογοητευμένο κίνημα δεν ψηφίζει Κούλη για να εκδικηθεί την ηγεσία του για έλλειψη προλεταριακής ηθικής.
Ο κόσμος, γιατί περί αυτού πρόκειται τελικά όταν μιλάμε για οπορτουνισμό, θέλει μόνο το παραδάκι που τούταξαν, τις φοροαπαλαγές, καμια δουλίτσα κι άμα λάχει και κάνα καλαθάκι γαρύφαλλα κάπου κάπου για την Πάολα, διότιέτσι έχει καταλάβει το "ψωμί και τριαντάφυλλα"
Κι αυτά τα κατάλαβε έτσι γιατί κανείς δεν του έμαθε ποτέ πως αν θέλεις κατ' αρχήν να επιβιώσεις θα κάνεις και πράγματα που υπερβαίνουν την ανάγκη της επιβίωσης, αλλιώς "δεν έχει".
Τώρα αν μου λες πως φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν του τα έδειξε συμφωνώ, αλλά αντί να ζητάς απ' τον Τσίπρα να το κάνει γιατί δεν το κάνεις εσύ;»
Δεν υπάρχει ατομική διέξοδος. Ο μόνος τρόπος για την επιβίωση είναι η ένωση απέναντι στον κοινό εχθρό. Το ότι στις πορείες «κατεβαίνουν μόνο 15 άτομα» δεν είναι δικαιολογία. Κατέβα κι εσύ για να γίνετε 16. Φέρε και το παιδί σου για να γίνετε 17. Φέρε και τον φίλο σου για να γίνετε 18. Σε διαφορετική περίπτωση δεν υπάρχει σωτηρία. Ένας Ούγγρος ιππέας θα σε φάει και θα κάνει το κρανίο σου κύπελλο για να πίνει το κρασί του στην υγειά του κορόιδου. Δεν υπάρχει περίπτωση να γλυτώσεις.

πηγή: Στον Τοίχο

Το μετατραυματικό σύνδρομο ενός λαού και οι δυνάστες του.

του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

 

Περί ψυχολογίας της μάζας - αυτή την στιγμή βρίσκεστε σε κατάσταση μετατραυματικού συνδρόμου, το οποίο σας έχει επιβληθεί από το 2009.

Αυτή η νοσηρή ψυχοπαθολογία καλλιεργείται και συντηρείται με κάθε τρόπο, με διάφορα μεθοδευμένα σοκ που σας προκαλούνται συστηματικά κάθε φορά που επιδεικνύετε αφύπνιση συνείδησης και αποπειράστε αντίσταση, όπως κάνατε με το θριαμβευτικό 61%.
Ο στόχος τους είναι η αυτοθυματοποίηση, δηλαδή να σας μάθουν να συμπεριφέρεστε ως θύματα που δεν έχουν καμία άλλη επιλογή από το να κλαίγονται για την μοίρα τους.


Η προσπάθεια να αγνοήσουν την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού δεν είναι τίποτε άλλο από μια προσχεδιασμένη άσκηση προκειμένου να πλήξουν την αυτοεκτίμηση του, την συνοχή του, την αποφασιστικότητα του και να καταστήσουν μη-μάχιμους τους αρνητές της εθνοπροδοσίας.

Σας καλώ όλους να διαβάσετε ό,τι πέφτει στα χέρια σας περί διαχείρισης της ψυχολογίας των μαζών. Να γνωρίζετε πως τίποτε από όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι τυχαία, όπως και καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι βρίσκεστε σε αυτή την διαλυμένη ψυχική κατάσταση - έτσι ακριβώς θέλουν να είστε. Αδύναμοι, μπερδεμένοι, προδομένοι και να πνίγεστε στην απογοήτευση, την ηττοπάθεια, την απόγνωση και την παραίτηση.

Μην αυτομαστιγώνεστε και μην έχετε την παραμικρή ενοχή. Έχετε πέσει θύματα εγκληματικής απάτης και εθνοπροδοσίας. Δεν έχετε την παραμικρή ευθύνη για το χουνέρι που υφίσταστε. Μην εσωτερικεύετε το μένος εναντίον της αδικίας επειδή έτσι το στρέφετε εναντίον σας, που είναι ένας από του βασικότερους στόχους τους - να σας οδηγήσουν στην ανέξοδη γι'αυτούς αυτοκαταστροφή. Μην απομονώνεστε επειδή έτσι οι όποιες νοητικές και ψυχικές διεργασίες σας στερούνται της αλληλεγγύης και της υποστήριξης που είναι απαραίτητο οξυγόνο για να διατηρηθούν υγιείς.

Οι εθνοπροδότες δεν έχουν καμία απολύτως ελπίδα επιβίωσης. Το καθεστώς τους είναι τυραννικό, φαύλο, δοσιλογικό και άδικο. Θα γκρεμιστεί, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και οι υπεύθυνοι αυτής της εθνικής καταστροφής θα λογοδοτήσουν, πληρώνοντας το τίμημα της προδοσίας τους στο ακέραιο.
Μέχρι τότε, να ξέρετε ότι δεν υπάρχουν ούτε μαγικές λύσεις, ούτε σωτήρες και να είστε σίγουροι ότι διατηρώντας την συνείδηση σας διαυγή ήδη κατευθύνεστε και εργάζεστε προς την δίκαιη και απαραίτητη συντριβή τους.

Από εμένα, μόνο συγχαρητήρια και θαυμασμό έχετε όλοι εσείς του 61%. Από εκείνους που πάλεψαν στους δρόμους μέχρι εκείνους που στήνονται υπομονετικά και με αξιοπρέπεια στα ΑΤΜ για τις συντάξεις της εξαθλίωσης.

Βαστάτε γερά, το βαθύτερο σκοτάδι είναι μόλις πριν χαράξει.

πηγή: f/b Panagiotis Chatzistefanou

Αλέξης, ο «αριστερός» στρατιώτης του ΝΑΤΟ…

του Νίκου Μπογιόπουλου

Τέτοιο… «αριστερό» πρωθυπουργό σαν τον Τσίπρα είχανε καιρό να δούνε στο ΝΑΤΟ.

Είναι αλήθεια βέβαια πως του είχαν προετοιμάσει άριστα το έδαφος οι υπουργοί του.

Ο ένας είναι ο Καμμένος που ήδη από την πρώτη κιόλας περίοδο της «πρώτη φορά Αριστεράς» είχε ταχθεί υπέρ της δημιουργίας νέας ΝΑΤΟικής βάσης στην Ελλάδα, στην Κάρπαθο.

Σημείωση: Τέτοιο πράγμα, νέα ΝΑΤΟική βάση στην Ελλάδα δηλαδή, δεν είχε τολμήσει να το σκεφτεί – όχι να το ξεστομίσει κιόλας – καμία κυβέρνηση από το 1974. Ε, το έκανε η «πρώτη φορά Αριστερά»…

Εκείνος, όμως, που εκπροσώπησε παραπάνω κι από επάξια μέχρι τώρα τον Τσίπρα στο ΝΑΤΟ, ώσπου να πάρει ο ίδιος τα ηνία στα χέρια του, είναι ο Κοτζιάς.

Και τίποτα άλλο να μην είχε κάνει ο εν λόγω από όσα έχει κάνει
τεμενάδες στον Κέρι όταν ήρθε στην Αθήνα,
αγκαλιές και φιλιά με το Ισραήλ,
μας φτύνουνε και κάνουμε ότι βρέχει με τους Τσάμηδες στην Αλβανία,
εμπάργκο στην Ρωσία με αφορμή την Ουκρανία
μέχρι και κινήσεις αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου(!)

θα αρκούσαν τα πεπραγμένα του πέρσι στην Αττάλεια.

Μιλάμε, φυσικά, για την εικόνα ενός υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, ενός υπουργού που δεν εκπροσωπεί τον πολιτικό εξευτελισμό αλλά την «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση και που με αυτή του την ιδιότητα τραγουδούσε – για λογαριασμό του ΝΑΤΟ – το «We are the world, we are the children»!

Μιλάμε για έναν υπουργό που χόρευε και πιθήκιζε – για λογαριασμό του ΝΑΤΟ – ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι το «συνδικάτο του εγκλήματος» αλλά το αποκούμπι της Ελλάδας και του κόσμου που «θα δημιουργήσει μια φωτεινότερη μέρα»…

«Είμαστε ο κόσμος, είμαστε τα παιδιά/ Είμαστε αυτοί που θα δημιουργήσουμε μια φωτεινότερη μέρα» λένε μερικοί από τους στίχους του«We are the world, we are the children». «Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν/ Και είναι ώρα να προσφέρουμε μια χείρα βοηθείας για τη ζωή», λέει πιο κάτω το τραγούδι.

Αυτό ήταν το τραγούδι με το οποίο ξεφάντωσαν οι υπουργοί του ΝΑΤΟ και μερικοί στρατηγοί του – από εκείνους που διατάζουν τους βομβαρδισμούς των αμάχων.

«Πρωτοπανηγυριώτης» αυτής της γιορτής ήταν ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, ο Κοτζιάς.

«Ψυχή» και «μαέστρος» αυτής της χορωδίας ήταν ο Κοτζιάς. Ο άνθρωπος που έλαμψε πάνω στην πίστα του ΝΑΤΟ, αυτός που ξεσήκωσε τους συναδέλφους του και τους θαμώνες της ΝΑΤΟσύναξης δεν ήταν άλλος από τον Κοτζιά… Πρώτος και καλύτερος στο γλέντι ο Κοτζιάς. Ο υπουργός της «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνησης.

Απολαύστε τον:

   

Τώρα, μετά τον Κοτζιά, είναι ο ίδιος ο Τσίπρας πρώτο τραπέζι πίστα στο ΝΑΤΟικό συνδικάτο του εγκλήματος.

Και πολύ λογικό. Αυτός άλλωστε ηγείται μιας «αριστερής» κυβέρνησης που:
Έχει προσκαλέσει και έχει υποδεχτεί το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο σαν τον καλύτερο φίλο της Ελλάδας!
Παρουσιάζει έναν εγκληματικό μηχανισμό σαν «ανθρωπιστική» ΜΚΟ!
Εμφανίζει το ΝΑΤΟ της διαλυμένης Γιουγκοσλαβίας, της κτηνωδίας του Ιρακ και του κατεστραμμένου Αφγανιστάν σαν… «ναυαγοσώστη» των προσφύγων!
Προσκαλεί το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο σαν εγγυητή της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, την οποία πρώτο το ΝΑΤΟ αμφισβητεί!

Ε, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα πανηγυρίζει διότι έφερε το ΝΑΤΟ να κάνει απόβαση στο Αιγαίο, που ο πρόεδρός του ανταλλάσσει χαριτωμενιές με τους ΝΑΤΟικούς ομολόγους του, είναι το ίδιο κόμμα που στην «Πολιτική Απόφαση» του Ιδρυτικού Συνεδρίου του (Ιούλιος 2013), έλεγε τα εξής:

«…η απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων, η αποτροπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ και η εφαρμογή της αρχής “κανείς Έλληνας στρατιώτης σε πολεμικά μέτωπα έξω από τα σύνορα της χώρας” συνιστούν άξονες της εξωτερικής μας πολιτικής».

Όσο για το «Εκλογικό Πρόγραμμα» του ΣΥΡΙΖΑ (Μάης 2012), εκεί ήταν που το κόμμα του κ.Τσίπρα υποσχόταν – μεταξύ άλλων:

«Το κλείσιμο όλων των ξένων βάσεων στην Ελλάδα. Αμεση κατάργηση των βάσεων της Σούδας και του Ακτίου. Δεν θέλουμε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, ούτε το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα και αγωνιζόμαστε για την διάλυσή του»

Αυτά έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ για το ΝΑΤΟ εκείνο το «μακρινό» 2012…

   

Το έχουμε ξαναγράψει και επιμένουμε: Όσο κι αν πολλές φορές γίνεται λόγος για τους «ανίκανους» πολιτικούς, εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχουν χειρότεροι από τους «ανίκανους». Αυτοί που είναι ικανοί για όλα…

Ο «ικανός για όλα», λοιπόν, ο Τσίπρας, μέχρι τώρα ξέπλενε Μνημόνια. Τώρα ξεπλένει και τους ΝΑΤΟικούς γκάνγκστερ.

Στην προχτεσινή 27η Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, πέρα από τα λόγια, έβαλε υπογραφή για
μετατόπιση της «δομής άμυνας» της λυκοσυμμαχίας στα ανατολικά,
ενταση του ΝΑΤΟικού ανταγωνισμού με τη Ρωσία που σημαίνει από πυραυλική ασπίδα μέχρι ναυτική παρουσία από το Αιγαίο και τη Μεσόγειο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα,
ενίσχυση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας ΝΑΤΟ – ΕΕ που υπερθεμάτισε να οικοδομηθεί σε… σωστή βάση,
και ούτε λίγο ούτε πολύ έσπρωξε ακόμα βαθύτερα την Ελλάδα της Σούδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στο ναρκοπέδιο των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων με τη συμμετοχή της χώρας σε 23 ΝΑΤΟικές αποστολές εκτός συνόρων.

Ο κύριος αυτός, που ξετρέλανε με την προσαρμοστικότητά του προχτές τους εταίρους του στο ΝΑΤΟ, είναι ο ίδιος που προεκλογικά έλεγε αυτά:

 

Ο «αριστερός» αυτός κύριος που έχει το θράσος να λέει στον ελληνικό λαό:

Ξεχάστε την θηριωδία των 5.000 νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), από το ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία.
Ξεχάστε τα 12 εκατομμύρια παιδιά της Συρίας που ζουν σε απελπιστική κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας ή έχουν διασκορπιστεί ως προσφυγόπουλα στο Λίβανο, την Τουρκία, την Ιορδανία και σε άλλες χώρες, επειδή οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι και οι υπόλοιποι του ΝΑΤΟ έχουν βαλθεί να αποκαταστήσουν τη… δημοκρατία στη χώρα τους.
Ξεχάστε το 1,3 εκατομμύρια νεκρούς που το ΝΑΤΟ έχει αφήσει με το πέρασμά του από το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη στο πόλεμο των συμμάχων κατά της… τρομοκρατίας.
Ξεχάστε τα παιδιά της Παλαιστίνης, ξεχάστε και την Ιστορία αφού οι υπουργοί του ΝΑΤΟ τραγουδούν «Θα δημιουργήσουμε μια φωτεινότερη μέρα»…
Ξεχάστε τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ: Από την Κορέα μέχρι την Αίγυπτο, από την Τυνησία και το Μαρόκο μέχρι τη Νικαράγουα, από τη Γουατεμάλα μέχρι το Κογκό κι από το Βιετνάμ μέχρι τον Παναμά.
Ξεχάστε τα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού με στρατιωτικό βραχίονα το ΝΑΤΟ, από τη Χιλή μέχρι τη Γρανάδα κι από την Αϊτή μέχρι την Σομαλία.
Ξεχάστε ακόμα και το ρόλο του ΝΑΤΟ εδώ στην Ελλάδα. Το ρόλο του στην «Κόκκινη Προβιά». Το ρόλο του στην Κύπρο. Το ρόλο του στη χούντα των συνταγματαρχών. Τη στάση του στα Ίμια και στο «γκριζάρισμα» του Αιγαίου,

είναι ο ίδιος κύριος που το 2014, στη Θεσσαλονίκη, λίγους μήνες πριν γίνει πρωθυπουργός, έλεγε αυτά:


Κάποιοι, με όλα αυτά, ίσως οδηγηθούν στη σκέψη πως ο «αριστερός» κύριος Τσίπρας – που επί των ημερών του η Ελλάδα παραμένει 2η σε αμυντικές δαπάνες χώρα του ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ – είναι ένας πολιτικός ξεφτίλας.

Εμείς προτιμούμε μια πιο πολιτική προσέγγιση. Ο κύριος Τσίπρας είναι απλώς «αριστερός» σε εισαγωγικά.

Και μάλιστα η «ξεφτίλα» του, παρά το «ποιοτικό» της βάθος, δεν είναι καθόλου πρωτότυπη. Εξίσου «αριστεροί» σε εισαγωγικά – σαν τον Τσίπρα – ήταν ο Σολάνα, που έφτασε να γίνει και γραμματέας του ΝΑΤΟ, ή ο Γιόσκα Φίσερ, εκείνη η νυφίτσα της επιδρομής κατά της Γιουγκοσλαβίας…
 

Υπ’ αυτή την έννοια, τελικά, ίσως το «αριστερός» (σε εισαγωγικά) να ισοδυναμεί πολιτικά με το «ξεφτίλας». Δεν αποκλείεται…