Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

Ο "ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΣ - JE SUIS" ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ Η ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ "ΕΙΔΟΜΕΝΗ" ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

του Ανδρέα Ζαφύρη

  
Τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει «αλληλέγγυος» στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στη Γαλλία, θα είχε ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει σήμερα, στον «ιδιωτικό τομέα», στο δικό μας «βασίλειο της Δανιμαρκίας».



Τουλάχιστον εφιαλτικά τα στοιχεία που παρουσίασε το ίδιο το υπουργείο Εργασίας.

Οι επιχειρησιακές συμβάσεις πλέον αγγίζουν το 94%! Η ρύθμιση για τη δυνατότητα υπογραφής σύμβασης μεταξύ εργοδοσίας και «ένωσης προσώπων», έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον αποικιοκρατικού τύπου σχέσεων εργασίας, καθώς δίνεται η δυνατότητα να υπογράφονται συμβάσεις με βασικό μισθό ακόμη και κατώτερο από τον «θεσμοθετημένο», που όριζε η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 6/2012!

Σε δεκάδες μεγάλες επιχειρήσεις επιβάλλονται, με αυτό τον τρόπο, μισθοί με βασικό μεροκάματο 20 ευρώ μεικτά! 

Σε άλλες περιπτώσεις, με ειδικές ρυθμίσεις που εμπεριέχουν οι «συμβάσεις», ακόμη και οι υπερωρίες ή οι αργίες, περιλαμβάνονται στα όρια των 586 και 511 ευρώ, μεικτά!

Το να κοπεί ο «καφές και το τσιγάρο» δεν αποτελούσε απλά μια δήλωση αμετροέπειας, ύβρεως, αφέλειας ή ηλιθιότητας. Δυστυχώς αποτελεί ήδη πραγματικότητα για δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους.

Παράλληλα εκτινάχθηκε ο αριθμός των προσλήψεων μερικής απα­σχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας, (οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης). 
Το 2009, οι προσλήψεις με ευέλικτες μορφές εργασίας αντιστοιχούσαν στο 21% του συνόλου , 
ενώ το 2015 αντιστοιχούν στο 55%.

Το 2015, σε σύνολο 1.809.552 νέων προσλήψεων, οι 1.004.448 ήταν συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας. Οι «ευέλικτες» μορφές εργασίας είναι πλέον κύριο χαρακτηριστικό της ελληνικής αγοράς εργασίας, το οποίο ενισχύεται και επιταχύνεται και από τη μετατροπή των ατομικών συμβάσεων εργασίας από συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης.

Δραματική όμως είναι και η μείωση του εργατικού εισοδήματος:


Από την επεξεργασία των στοιχείων της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού, προκύπτει η εξής κατανομή στις καθαρές μηνιαίες αποδοχές: 
κάτω των 800 ευρώ ποσοστό 50% (14,5% μέχρι 499 ευρώ, 22% μεταξύ 500-699 ευρώ και 13,5% μεταξύ 700-800 ευρώ, ενώ ένα 15 % αρνήθηκε να απαντήσει), 
μεταξύ 800- 1.000 ευρώ ποσοστό 18,6%,  και 
άνω των 1.000 ευρώ σε ποσοστό 15,7%
Δραματική είναι και η πτώση της αγοραστικής δύναμης του πραγματικού κατώτατου μισθού στην Ελλάδα (μείωση κατά 24,7% και κατά 34,3% για τους νέους κάτω των 25 ετών).

Παράλληλα η μακροχρόνια ανεργία, διαχρονικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, έχει εκτιναχθεί στο 73,7% των ανέργων, ενώ στις ηλικίες 20 έως 24 ετών η ανεργία αγγίζει το 50%.

Το εφιαλτικό αυτό τοπίο αναμένεται να επιδεινωθεί με τα νέα μέτρα που προβλέπονται στο Μνημόνιο 3 και στην απόφαση του Eurogroup της 24ης Μαΐου, μέτρα που «εξειδικεύουν» στη χώρα τις «βέλτιστες πρακτικές» που προωθεί η Ε.Ε.

Κι αν ο φαρισαϊσμός του ΣΥΡΙΖΑ είναι το ένα, η αδυναμία της ελληνικής αριστεράς να παρέμβει ουσιαστικά σε αυτό το νεοαποικιακό τοπίο είναι το δεύτερο. Συνδικαλιστικά κατακερματισμένη ή αντιφατική, με χρόνιες παθογένειες (ακόμη και μικροκομματικού, μικροπαραταξιακού χαρακτήρα -και του μικρο- παραγοντισμού μη εξαιρουμένου) και την ανάγκη ενός νέου σχεδίου για το συνδικαλισμό αναγκαία όσο ποτέ. Και από την άλλη, συχνά αδύναμη να συνδέσει το «μερικό» με το «γενικό», το «κοινωνικό-ταξικό» με το «εθνικό» και απέναντι στους νεοφιλελεύθερους μονόδρομους να προβάλει ένα συνολικό πολιτικό, ρεαλιστικό σχέδιο.

πηγή: iskra.gr

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Ένας Προμηθέας που σταυρώθηκε για το δίκιο



Ο Φάκελλος "Βασίλης Τσιρώνης" έχει μπει διά παντός τόσο στο αρχείο της δικαιοσύνης όσο και της Μνήμης των δήθεν ψαγμένων πολιτών. Μια δολοφονία που έγινε αυτοκτονία, 251.000 λευκά ψηφοδέλτια πολιτικής διαμαρτυρίας που πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων επί κυριαρχίας Καραμανλή και λίγο πριν την 30χρονη κυριαρχία του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα. Δημοσιογραφικοί Όμιλοι με θεμέλια στην Χούντα και με αυτοκρατορία επί φιλελευθερισμού, μετέπειτα επί σοσιαληστικής κυριαρχίας και μέχρι σήμερα επί κατοχικής κυβέρνησης. Κανείς δεν τόλμησε να μιλήσει για τον Βασίλη Τσιρώνη εκτός από τον Λεωνίδα Χρηστάκη που μέσα από το περιοδικό "Ιδεοδρόμιο" με άρθρα του δεν έβαλε νερό στο κρασί του και δημοσιοποίησε στοιχεία τόσο για τον πολιτικό Βασίλη Τσιρώνη όσο και για τα πολιτικά και δημοσιογραφικά παιχνίδια που παίχτηκαν πριν και μετά την εκτέλεση ενός ανυπότακτου μυαλού. Σκέψεις και στοιχεία για ένα πολιτικό ον που αναγκάστηκε από την εξουσία να κηρύξει ανεξάρτητο κράτος το σπίτι του ανοίγοντας πόλεμο με την δήθεν δημοκρατία και την δήθεν ελευθερία της μεταπολεμικής και μεταχουντικής Ελλάδας.

Λεωνίδας Χρηστάκης

Ο Βασίλης Τσιρώνης γεννήθηκε στις 15 του Aύγουστου του 1929 στην Αθήνα από Μικρασιατική οικογένεια. Δεκαεπτά ετών μπήκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με πολύ καλή σειρά ανάμεσα στους 1300 υποψήφιους του 1947, παρά την επιθυμία του πατέρα του - αλλά και όλης της οικογένειας – που προτιμούσαν να μπει στη Σχολή Ευελπίδων, για αξιωματικός καριέρας. (Σημειώσατε ότι ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός).

ΔΕΝ υπηρέτησε στο στρατό επιστρατεύοντας – όπως έγραφε ο ίδιος – όλη την πονηριά του. Το 1958 σαν γιατρός του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στους εξόριστους του Αϊ Στράτη κάνει μια μεγάλη ανθρωπιστική δουλειά σώζοντας τη ζωή εκατοντάδων πολιτικών κρατουμένων – εξόριστων, ενώ παράλληλα δίνει στη δημοσιότητα – κυρίως στον ξένο τύπο – συντριπτικές αποκαλύψεις σχετικά με την «δουλειά» που γινόταν τότε στα Καραμανλικά στρατόπεδα, ονομάζοντάς τη «έγκλημα ανθρωποκτονίας».

Ο κόκκινος αεροπειρατής

Στις 12 Δεκέμβρη του 1962 ιδρύει το ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΑΔΕΣΜΕΥΤΩΝ που η δραστηριότητά του σε κείνη την ανώμαλη περίοδο είναι μάλλον συμβολική και ανθρωπιστική παρά κομματική, και αργότερα – μέσα στη χούντα – το 1969 σε ηλικία 40 χρόνων κάνει τη γνωστή αεροπειρατεία του υποχρεώνοντας το αεροπλάνο να τον πάει μαζί με την οικογένειά του στην ονομαζόμενη τότε «Κόκκινη» Αλβανία. Από την Αλβανία πηγαίνει στη Σουηδία όπου κατέφευγαν τότε σχεδόν όλοι οι πολιτικοί φυγάδες και μετονομάζει το κόμμα του σε Ε.Α.Κ. (Εθνικό Αστικό Κόμμα) και αργότερα το μετονομάζει σε Ο.Ε.Μ. αρχικά του πασίγνωστου Ουδετερόφιλου Ελλαδικού Μετώπου. Προηγουμένως όμως ήταν γνωστός στους κομματικούς κύκλους και στην αστυνομία από μια απεργία πείνας που είχε κάνει επί κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου και που είχε κρατήσει 50 μέρες που ζητούσε τον άμεσο επαναπατρισμό των πολιτικών προσφύγων από τη Ρωσία και μερικά δευτερεύοντα αιτήματα.

Στη Σουηδία, το 1973, καταδικάζεται από εμβόλιμο σουηδικό δικαστήριο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις που δεν συντάσσονται μ’ αυτές των διαφόρων «αντιστασιακών» και κλείνεται μέχρι τον Σεπτέμβρη του ’74 στις σουηδικές φυλακές, ενώ οι πολιτικοί έλληνες εξόριστοι της Σουηδίας κάνουν τα πάντα για να τον κρατούν μέσα. Συνολικά έχει καθίσει φυλακή πεντέμισι χρόνια από το 1949 μέχρι το 1974.

Οι 251,000 λευκές ψήφοι και το “Κράτος του Τσιρώνη”

Έχει υπηρετήσει ως γιατρός του Ερυθρού Σταυρού και μετά τη μεταπολίτευση δραστηριοποιεί το Ο.Ε.Μ. όπου μέχρι τις εκλογές του 1977 ρίχνει το σύνθημα της αποχής με λευκή ψήφο και οι κάλπες φανερώνουν της Β’ εκλογικής περιφέρειας Αθηνών το μαγικό αποτέλεσμα 251.000 λευκών ψηφοδελτίων που τις διεκδικεί ο Βασίλης Τσιρώνης και το Ουδετερόφιλο Ελλαδικό Μέτωπο.

Μια βδομάδα μετά τις εκλογές και αμέσως μετά από μια επίσημη ανακοίνωσή του ότι αυτές οι 251.000 λευκών ψήφων του ανήκουν επιχειρείται μια σύλληψή του ανακινούμενη από μια παλιά χουντική καταδίκη του σχετική με την αεροπειρατεία του. Ο Βασίλης Τσιρώνης αντιστέκεται στη σύλληψη αυτή διότι θεωρεί τελείως σκόπιμη και άδικη χρησιμοποιώντας στην εξωτερική πόρτα της πολυκατοικίας του, στην οδό Άρεως 35 στο Παλ. Φάληρο ένοπλη βία και αντίσταση, τραυματίζοντας επιπόλαια τον επι κεφαλής αξιωματικό της υπηρεσίας που θα εκτελούσε την σύλληψη μαζί με τον δικαστικό υπάλληλο.

Από τον Δεκέμβρη 1977 μέχρι το βράδυ της 11ης Ιουλίου του 1978 βρίσκεται κλεισμένος – ταμπουρωμένος με την οικογένειά του μέσα στο σπίτι του όπου καθημερινά έκανε κάθε απόγευμα 7 ως 8 μια εκπομπή του ΟΕΜ μιλώντας με πολύ δυνατά μεγάφωνα στο λαό αναπτύσσοντας τις ιδέες του σχολιάζοντας την επικαιρότητα, αναφερόμενος στις ραδιουργίες και τις προστυχιές του ημερήσιου και περιοδικού τύπου.

Η δημοκρατία αγαπάει τις πολιτικές αυτοκτονίες


Ο Τσιρώνης ήταν παντρεμένος, τα παιδιά του είναι σήμερα 22 και 27 ετών τα αγόρια και το κοριτσάκι του 11 ετών. Στις 11 Ιούλη 1978 αποφασίζεται από την Πολιτεία η βιαία είσοδος στο σπίτι του από τις Μονάδες Ειδικής Αποστολής (Μ.Ε.Α.) όπου αφού καταστρέφουν ολοκληρωτικά το διαμέρισμά του εισέρχονται μέσα σ’ αυτό και τον υποχρεώνουν σε αυτοκτονία.

Θα έλεγε κανείς ότι η υπόθεση Τσιρώνη έχει ξεχαστεί γιατί όταν ο τελευταίος αντιστασιακός, όταν ο τελευταίος φοιτητής του 1-1-4 διαμαρτύρεται γιατί τον «σπρώξανε» στο Πανεπιστήμιο και… σήμερα ζητάει δικαίωση και οφίτσια, τότε η υπόθεση Τσιρώνη θα έπρεπε να αναβιώσει, σε μια εποχή μάλιστα που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ «ψοφάει» για τέτοιες αναβιώσεις. Υποτίθεται ότι της δίνεται η ευκαιρία να εκκαθαρίσει «παλιούς λογαριασμούς» και να τελειώνει μια για πάντα με τα φθαρμένα πρόσωπα, είτε αυτά είναι αστυνομικοί είτε δικαστικοί ή άλλοι εκτελεστικοί λειτουργοί.

Το άλλο θέμα είναι οι ανεπαρκείς ενδείξεις ότι ο Τσιρώνης αυτοκτόνησε. Όταν μάλιστα υποθέσεις σαν αυτή του Τσαρουχά αναμοχλεύονται, που είναι τόσο σκοτεινές, ενώ εδώ έχουμε μια καθαρή και πολύ πρόσφατη επέμβαση που καταλήγει στο θάνατο ενός ανθρώπου όπως ο Τσιρώνης, άνετα θα μπορεί να σκεφτεί ο καθένας ότι η υπόθεση είναι ανάγκη για ορισμένους να κλείσει οριστικά.

Ο ρόλος του Τύπου στην “αυτοκτονία”

Από την άλλη μεριά υπάρχει κι ένα ποσοστό ευθύνης σε ορισμένες μερίδες του τύπου σχετικά με το ποιοι εξώθησαν τη δικαστική και την αστυνομική εξουσία να σχεδιάσει και να εκτελέσει με τους νέους «κομάντος» της αστυνομίας τη νυχτερινή έφοδο στο σπίτι – ταμπούρι του γιατρού Τσιρώνη.

Η επιχείρηση που κατέληξε σε αιματηρή επιδρομή και στο θάνατο του Τσιρώνη έγινε το βράδυ της 11ης Ιούλη του ’78. Μερικές μέρες πριν στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» 7 Ιούλη γραφόταν σαν ερωτηματικό για το «ζήτημα Τσιρώνη ότι υπονομεύεται η έννοια του κράτους από το γεγονός ότι οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν στον ιδιότυπο αυτό γιατρό όχι μόνο να ζει υπό το κράτος ποινικής ασυλίας (αφού δικαστικές αποφάσεις σε βάρος του για αδικήματα του κοινού ποινικού νόμου παραμένουν ανεκτέλεστες), αλλά και να μεταβάλλεται σε ελευθέρως δρώντα, στην περιοχή του Παλ. Φαλήρου ελεύθερος σκοπευτής. Ονόμασε το διαμέρισμά του Κράτος, έχει προσβάλλει ή προσβάλλει καθημερινά δέσμη από άρθρα του ποινικού νόμου, αλλά ο «πυροβολητής με την μπέρτα» έχει εξασφαλίσει το ακαταδίωκτο».

Την ίδια μέρα ο Υπουργός Δημοσίας Τάξης με επιστολή του προς το ΒΗΜΑ έλεγε ότι «παραδέχομαι τα περιστατικά που αναφέρετε κι ότι για να εκλείψει αυτή η καταφανής παρανομία χρειάζομαι άδεια του Εισαγγελέα και τέτοια μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί…» Το Σάββατο δημοσιεύτηκε αυτή η επιστολή (δηλαδή την επομένη) και λίγες ώρες αργότερα ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών ανταπαντάει γραπτά στον Υπουργό Δημοσίας Τάξης αποκαλύπτοντας ότι «όχι μόνο μία αλλά πολλές φορές ζητήθηκε από την αστυνομία να εκτελέσει τα εντάλματα που υπάρχουν σε βάρος του «πιστολέρο» του Παλ. Φαλήρου και έχει από καιρό εγγράφως διαπιστώσει την απορία του για την διωκτική απραξία των οργάνων της τάξεως και ότι όχι μόνο δεν ζητήθηκε από την αστυνομία εισαγγελική συνδρομή αλλά κι όταν εγγράφως της προτάθηκε η συνδρομή αυτή δεν έγινε δεκτή».

Όλα τα παραπάνω βαρύνουν προφανώς τον τότε Υπουργό Δημοσίας Τάξης τον κ. Μπάλκο, ο οποίος φυσικά ισχυριζόταν μετά ότι για να μπορέσει η αστυνομία να κάνει μια τέτοια επιδρομή χρειαζόταν η πίεση της «κοινής γνώμης» που του την έδωσε ουσιαστικά το δημοσίευμα του ΒΗΜΑΤΟΣ της Παρασκευής 7 Ιούλη 1978.Ο πόλεμος με το ΠΑΣΟΚ και τον Όμιλο Λαμπράκη Όμως γιατί το ΒΗΜΑ αποφάσισε να φτιάξει ένα τέτοιο «πράσινο» φως στον κ. Μπάλκο. Όπως είναι γνωστό το δημοσιογραφικό συγκρότημα Λαμπράκη με την ειδησεογραφία του είχε κατασπαράξει αρκετές φορές τον Βασίλη Τσιρώνη και το ΟΕΜ. Δεν παραδεχότανε – ακόμα ούτε σαν ουτοπία – ότι οι 251.000 λευκές ψήφοι θα μπορούσαν ν’ ανήκουν έστω και εν ποσοστοίς στον Βασίλη Τσιρώνη. Από την εποχή της αεροπειρατείας κι όταν ακόμη ο Τσιρώνης βρισκόταν στις φυλακές της Σουηδίας οι λεκανοκάθιστοι δημοσιογράφοι του ΒΗΜΑΤΟΣ και των ΝΕΩΝ υπακούοντας στα κελεύσματα των «αντιστασιακών» καταρράκωναν με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα την υπόληψη και τους αγώνες του Βασίλη Τσιρώνη. Ο ίδιος μάλιστα ο Χρήστος Λαμπράκης σχολιογραφούσε υποστηρίζοντας τα κομματόσκυλα της αντίστασης προφανώς για να καλύψει τις χουντικές πομπές του ζώντας – στη χούντα – κάτω από την επίβλεψη της ΕΣΑ σε παραθαλάσσια μαγευτικά ξενοδοχεία του Φαλήρου ή σε παλαιά αρχοντικά της Πλάκας (δεν θέλω ν’ αναφέρω το όνομα του τελευταίου στοιχείου σε ποιον ανήκει).

Μετά τον θάνατο στο φως τα "ύποπτα" στοιχεία

Απ’ την πλευρά του ο Τσιρώνης θιγμένος όχι μόνο πολιτικά αλλά και σαν πρόσωπο όταν απέκτησε κάποια δύναμη νόμιμη ή παράνομη εξακόντιζε εναντίον του κυρίου Χρήστου Λαμπράκη και του δημοσιογραφικού συγκροτήματός του μύδρους με ντοκουμέντα που έσπαζαν κοκάλα. Εάν δεχτούμε λοιπόν ότι η αστυνομία με τον Υπουργό της προσπαθούσε ν’ αποσοβήσει την υπόθεση φυγοποινίας και φυγοδικίας του Τσιρώνη απομονώνοντάς μερικά τετράγωνα το Παλ. Φάληρο ή προσπαθώντας να τον «φάει» με ελεύθερους σκοπευτές από τις γύρω πολυκατοικίες και γιαπιά – ο ίδιος ο Τσιρώνης μου έδειξε και τα είδα με τα μάτια μου σφαίρες και τρύπες από πυροβολισμούς απ’ τη διαγωνίως απέναντι ανεγειρόμενη πολυκατοικία όπως ακόμα δεκάδες μυστικούς και χαφιέδες που καραδοκούσαν στα πέριξ της οδού Άρεως 35 και που πυροβολούσαν τα χωνιά του μεγαφώνου για να σταματήσουν τις εκπομπές – δεν μπορεί να κάνει αλλιώς όταν δημοσιεύματα σαν αυτά της Παρασκευής του ΒΗΜΑΤΟΣ τον αναγκάζουν να δώσει την εντολή επιδρομής.

Από την άλλη μεριά ο Τσιρώνης, πολιτικά σκεπτόμενος και θέλοντας να εξασφαλίσει τα νότα του και τη θέση του δημιουργούσε μια αγκιτάτσια και πολλές φορές και έμπρακτη δράση πετώντας ο ίδιος βόμβες μολότωφ και βάζοντας φωτιά είτε στα γραφεία του δημοσιογραφικού συγκροτήματος Λαμπράκη στον Πειραιά είτε στα γραφεία του αντιπολιτευόμενου κόμματος του ΠΑΣΟΚ που το δημοσιογραφικό συγκρότημα αναφανδόν υποστήριζε.

Πολύ λογικά μάλιστα – σχεδόν πολιτικά – στην «ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΕΡΕΥΝΑ ΠΡΟΣ ΣΥΛΛΗΨΗ ΑΥΤΟΨΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΧΕΣΙΝ» που κάνει την επομένη τα χαράματα και ώρα 4 το πρωί ο αστυνόμος Β’ Αντωνόπουλος Ιωάννης, της Γενικής Ασφαλείας Αθηνών, γράφει στη σελίδα 5 ότι «εντός του ερμαρίου αναυρέθησαν 1ον χειρόγραφον σημείωμα με διευθύνσεις του ΠΑΣΟΚ περιοχών Αθηνών και προαστείων…». Το γεγονός ότι μεταξύ των δεκάδων πραγμάτων που ανευρέθησαν στο σπίτι του Τσιρώνη και τα οποία η έκθεσις μετά σχολαστικότητας αναφέρει, πρώτο μνημονεύεται το χειρόγραφο σημείωμα με διευθύνσεις του ΠΑΣΟΚ και των γραφείων του, δείχνει την σπουδή της Αστυνομίας και της Εισαγγελίας να οδηγήσουν την υπόθεση στην πολιτική πρόκληση και όχι στην κοινωνική ή δικαστική ή τέλος πάντων μια άλλη παρανομία που τυχόν διέπραττε έγκλειστος στο σπίτι του ο Βασίλης Τσιρώνης.

Για την ίδια την πράξη του Τσιρώνη η ίδια η Εισαγγελία αποφεύγοντας κάθε σχόλιο παραθέτει στην 1η σελίδα την Εκθέσεως τις εκκρεμότητες που είχε ο πολίτης Βασίλειος Κ. Τσιρώνης απέναντι στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών και κατά περίεργο τρόπο, ενώ έχει 5 περιπτώσεις «παρανομίας» οι περιπτώσεις αυτές δεν αξιολογούνται χρονολογικά για να μην φανεί ότι οι τρεις απ’ αυτές τις πέντε είναι πριν απ’ τη χούντα ενώ οι δύο είναι η… «Βιαία προσαγωγή του για Ανάκριση στον Κο Ανακριτή». Και καταλήγει ότι… «Έχοντες βασίμους πληροφορίας ότι ο καταδιωκόμενος προς εκτέλεσιν των άνω αποφάσεων κρύπτεται εντός της ιδιωτικής του κατοικίας…» (βλέπε την δημοσίευση ολοκλήρου της Εκθέσεως…).

Η δολοφονία που έγινε αυτοκτονία

Στη σελίδα 3 της δημοσιευόμενης Εκθέσεως αναφέρεται ότι ο Τσιρώνης πυροβόλησε τουλάχιστον τρεις κατά των ετοιμαζομένων να εισέλθουν ανδρών της ενόπλου δυνάμεως… πλείονες εκ των ανδρών τούτων ων η ταυτότης θα διαπιστωθεί εκ της εξετάσεως των όπλων των, εις συγκέντρωσιν των οποίων προέβημεν, έρριψαν τέσσαρις τουλάχιστον πυροβολισμούς κατά τον έναντι της θύρας χώρων προς εκφοβισμόν του καταδιωκόμενου όστις πάντως δεν ήταν ορατός…» Τα αποτελέσματα – εάν αυτά έγιναν – ώστε να διαπιστωθεί ποιοι και από ποια όπλα έριξαν τις σφαίρες εναντίων του Τσιρώνη δεν ήρθαν ποτέ στην δημοσιότητα, παρά το γεγονός ότι ορισμένη μερίδα του Αθηναϊκού τύπου εξέφρασε την αμφιβολία ότι πρόκειται περί «αυτοκτονίας».

Στη σελίδα 4, που δημοσιεύεται αυτούσια και φωτογραφικά γράφει ότι… «δεν ηδυνήθημεν να αντιληφθώμεν εάν ούτος αυτοεπυροβολήθη. Εικάζεται ότι τούτο συνέβη διότι κατ’ εκείνην την στιγμήν δεν ηκούσθει πυροβολισμός έξωθεν…» Σε συνδυασμό πάντοτε ότι ο ιατροδικαστής κ. Γιαμαρέλος δεν αναφέρει τίποτα περί «αυτοκτονίας» στο πόρισμα που συνέταξε μετά την νεκροτομή, συν την καταγγελία του Γιατρού Γεωργίου Γρηγοριάδη, Δημάρχου Νέου Ηρακλείου Αττικής, που γράφει ότι «πεποίθησή μου είναι ότι ο Τσιρώνης δεν αυτοκτόνησε και αυτό πηγάζει και τεκμηριώνεται από τα εξής γεγονότα: ότι 1ον η είσοδος του βλήματος της σφαίρας είναι τρία με τέσσερα εκατοστά πάνω από το αυτί, κι ότι η τρύπα στον τοίχο είναι σε άσχετο σημείο και προέρχεται από άλλο πυροβολισμό και ότι ο κ. Γιαμαρέλος είναι κατηγορηματικός ότι ο Τσιρώνης πυροβολήθηκε εξ επαφής (χωρίς ν’ αναφέρει ότι αυτοκτόνησε) δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι ναι μεν πυροβολήθηκε εξ επαφής αλλά είναι εξακριβωμένο ότι βρισκόταν πολύ κοντά στην μπαλκονόπορτα κι όταν δε μου φαίνεται καθόλου δύσκολο να πέρασε ένα οπλισμένο χέρι ανάμεσα απ’ το τσεκουρωμένο ρολό και να πυροβόλησε – έστω και για εκφοβισμό – και η σφαίρα να βρήκε το κεφάλι του Τσιρώνη.», με τα παραπάνω λοιπόν που αναλυτικά μπορείτε να τα διαβάσετε στις εφημερίδες ΑΥΓΗ και ΒΗΜΑ της εποχής εκείνης – διαφαίνεται ότι δεν υπάρχει σαφής αυτοκτονία και ότι η υπόθεση έκλεισε άρον – άρον για να μην ξανανοίξει ποτέ, ήδη τέσσερα χρόνια μετά το θάνατό του.

Ο φάκελος στο αρχείο διά παντός

Σ’ ότι αφορά την «πολιτική» του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και τη στάση των «οπαδών» του στο θέμα της «υποχρεωτικής αυτοκτονίας» ή και του ερωτήματος «δολοφονίας» του γιατρού Τσιρώνη αυτή είναι γνωστή για την σκόπιμη λήθη της παρά το γεγονός ότι ο Τσιρώνης τους εξυπηρέτησε όταν αυτοί – οι οπαδοί – ήταν εξόριστοι στον Αϊ Στράτη.



Σελίδες από το Γαλάζιο Βιβλίο του Τσιρώνη

Σ’ ότι αφορά το «κόμμα Αρχών» του ΠΑΣΟΚ κι επειδή αυτό (το κόμμα) είναι γεμάτο από αντιστασιακούς και ένα-ενατεσσερίτες και επειδή ο Βασίλης Τσιρώνης αντιστεκόταν στην κομματικοποίηση της αντίστασης, του ΠΑΣΟΚ που είναι σήμερα στην Εξουσία, δεν εννοεί να θέσει σε διαθεσιμότητα όλους εκείνους που ενήργησαν με αυτόν τον απάνθρωπο τρόπο οδηγώντας έναν άνθρωπο στη λύση «θανάτου» μέσα στο σπίτι του. Τέσσερα χρόνια μετά και σχεδόν ένας χρόνος με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ζητάμε να γίνουν ανακρίσεις και να διαπιστωθεί με ποιο τρόπο «βγήκε απ’ τη μέση» ο γιατρός Τσιρώνης και να απομακρυνθούν και να τιμωρηθούν όσοι παρανόμησαν, αναγκάζοντας έναν άνθρωπο – σαν τον Τσιρώνη – να φτάσει στα έσχατα όρια μιας παρανομίας, του αυτοεγκλεισμού, της μεταβολής της οικογενειακής του Εστίας σε «ταμπούρι», και… του θανάτου του, για τον οποίο διατηρούμε βάσιμες αμφιβολίες πέρι του ότι πρόκειται για αυτοκτονία.

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Ιδεοδρόμιο στις 8 Ιουλίου του 1982. Η μόνη παρέμβαση έγινε στον χωρισμό του κειμένου με μεσότιτλους από "στον Τοίχο").

πηγή: stontoixo.com

Τα 14 Άρθρα του Συντάγματος που καταπατά η Κυβέρνηση

Επειδή ζούμε σε καιρούς επικίνδυνους όπου το τοπίο είναι θολό προκαλώντας σύγχυση παρά κατανόηση, παρουσιάζονται με κοινό νου και απλή λογική, τα άρθρα του Συντάγματος τα οποία η Κυβέρνηση είτε παραβαίνει ή αγνοεί επιδεικτικά.

Άρθρο 1 παρ. 3 Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού...

Οι συμβάσεις παραχώρησης δημοσίων αγαθών σε ιδιωτικές εταιρίες, βλ. διόδια, θα έπρεπε να εξασφαλίζουν ότι η τιμολογιακή τους πολιτική δεν θα λειτουργεί εις βάρος του Λαού. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν γίνονται ιδιωτικοποιήσεις χωρίς εξασφάλιση της προστασίας του Λαού, σημαίνει ότι έχουν παραχωρηθεί κρατικές εξουσίες εις βάρος κι όχι υπέρ του Λαού.

Άρθρο 4 παρ. 5
Οι (...) πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

Η μείωση μισθών των δημοσίων υπαλλήλων σε συνδυασμό με αυξήσεις ΦΠΑ σε βασικά αγαθά όπως τρόφιμα, ρεύμα, θέρμανση, βενζίνη με ανυπαρξία ελέγχου των τιμών τους, αυξάνουν το κόστος ζωής δυσανάλογα. Οριζόντια τέλη επιτηδεύματος, και οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων αποτελούν ευθεία παράβαση αυτού του Άρθρου.

Άρθρο 5 παρ.1 μη αναθεωρητέο
: Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική (...) ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων...

Η συνεχής μείωση της αγοραστικής δύναμης με παράλληλη μείωση των πηγών εισοδήματος δεν επιτρέπει στους πολίτες, που μετά βίας αποκτούν βασικά αγαθά, να συμμετάσχουν στην οικονομική ζωή και κοινωνική ζωή και να αναπτύξουν ελεύθερα την προσωπικότητά τους.


Άρθρο 21 παρ.1 Η οικογένεια (...) καθώς και ο γάμος (...) τελούν υπό την προστασία του Κράτους

Ως ανωτέρω, η μείωση της αγοραστικής δύναμης κάνει πάρα πολύ δύσκολη την ανεξαρτητοποίηση των νέων, την τέλεση γάμου και την δημιουργία οικογένειας.


Άρθρο 21 παρ.4 Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.

Με την πολιτική των χαμηλών μισθών και της ακρίβειας, το Κράτος δεν επιτρέπει στους νέους να μπορούν να βρουν δικιά τους κατοικία, υποχρεώνοντάς τους να μένουν με τους γονείς τους. Αυτή τη στιγμή αν το Κράτος δεν εκμεταλλευόταν το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης και οι νέοι δεν έμεναν με τους γονείς τους θα έπρεπε να παρέχει φροντίδα για εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες.

Άρθρο 22 παρ.1 Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών για την ηθική και υλική εξύψωσή τους!

Η εύρεση εργασίας χωρίς διασφάλιση του επιπέδου του εισοδήματος σε συνδυασμό με το κόστος ζωής μπορεί να σημαίνει πολύ χαμηλή ποιότητα ζωής. Το να έχουν δουλειά όλοι με 500 ευρώ, είναι στρεβλή εφαρμογή του Άρθρου αυτού καθότι ακριβώς παραβλέπει την ηθική και υλική εξύψωση των εργαζομένων!

Άρθρο 23 Το Κράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας...

Όταν το Κράτος αγνοεί παντελώς τα αιτήματα των εργαζομένων, κόβει τον μισθό των απεργών που ήδη έχει μειώσει, και τους αναγκάζει εν τέλει να μην μπορούν να απεργήσουν για να καταφέρουν να ζήσουν, είναι μόνο κατά τύπον εφαρμογή του Άρθρου αυτού, αγνοώντας επιδεικτικά την ουσία, που είναι ο διάλογος με τους εργαζόμενους.


Άρθρο 25 παρ.1 ...η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελεί υπό την εγγύηση του Κράτους.

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, πρέπει να προστατεύονται τα άρθρα που ήδη έχουν προαναφερθεί!


Άρθρο 28 παρ.2 Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον (...) μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή την συνθήκη (...) απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών.

Δηλαδή με 180 βουλευτές. Ο νόμος 3845 του 2010 ψηφίστηκε μόνο με την κυβερνητική πλειοψηφία. Χωρίς σχόλια!

Άρθρο 28 παρ. 3 Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον...!

Στις αρχές του 2010 ο ίδιος ο πρωθυπουργός δήλωνε ότι έχουμε ήδη απωλέσει μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας, εφόσον έχουμε την ανάγκη δανειστών παρουσιάζοντας το μνημόνιο ως μονόδρομο. Επί της ουσίας κατά παραδοχή του πρωθυπουργού, ο μνημονιακός νόμος 3845 του 2010 συνιστά απώλεια εθνικής κυριαρχίας, Ωστόσο δεν ψηφίστηκε με απόλυτη πλειοψηφία!

Στο σημείο αυτό, επειδή γίνεται λόγος περί του ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει ουσιαστικές αρμοδιότητες, να σημειώσω ότι σύμφωνα με το Άρθρο 42 παρ.1 και 2, ο ΠτΔ μπορούσε να αναπέμψει το νόμο ώστε να ψηφιστεί υποχρεωτικά με απόλυτη πλειοψηφία. Δηλαδή το Σύνταγμα του παρέχει ουσιαστική εξουσία για την προστασία της δημοκρατίας μας, την οποία όμως ποτέ δεν άσκησε!

Άρθρο 52 Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης (...) τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση.

Σύνταγμα που ενδιαφέρεται για ουσιαστική και όχι τυπική δημοκρατία δεν νοεί ως ελεύθερη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης μόνο την ψήφο στις εκλογές αλλά όλα τα μηνύματα και τη θέληση του λαού για διαφορετικές πολιτικές επιλογές. Άρα οι βουλευτές της Κυβέρνησης που ενώ έχουν υποχρέωση να αντιπροσωπεύουν τους πολίτες και να εκδηλώνουν τη θέλησή τους, συνηγορούν σε νόμους τους οποίους δεν θέλει η πλειοψηφία των πολιτών που τους επέλεξε, με απλά λόγια δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, καταπατούν το άρθρο αυτό, και παρέχουν στην κυβέρνηση τυπική μόνο, όχι όμως και ουσιαστική νομιμοποίηση. Στο ίδιο άρθρο προβλέπονται και ποινικές κυρώσεις για τους παραβάτες της διάταξης αυτής, δηλαδή τους βουλευτές!

Παράλληλα, η διάλυση του κινήματος των αγανακτισμένων με χημικά και άλλες μεθόδους, είναι άλλη μια μορφή παράβασης αυτού του Άρθρου.



Άρθρο 59 παρ. 1 Οι βουλευτές (...) δίνουν (...) τον ακόλουθο Όρκο: “Ορκίζομαι (...) να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου

Όπως έδειξε και το προηγούμενο άρθρο, ενός πολύ μικρός αριθμός των βουλευτών της Κυβέρνησης είναι σύννομος με τον όρκο τους και το Σύνταγμα.


Άρθρο 82 παρ.2
Ο Πρωθυπουργός (...) κατευθύνει τις ενέργειες της Κυβέρνησης (...) για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής μέσα στα πλαίσια των νόμων!! 

Για να προστατέψουν τη χώρα από πιθανή παρανομία οποιασδήποτε Κυβέρνησης, οι σοφοί νομοθέτες έγραψαν στο Σύνταγμα το αυτονόητο!! Είναι προφανές ότι ζούμε σε εποχές που δεν τηρείται το αυτονόητο, δηλαδή η τήρηση του υπέρτατου νόμου του Κράτους από την ίδια την Κυβέρνηση!

Άρθρο 100 παρ.5 Όταν τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου κρίνει διάταξη τυπικού νόμου αντισυνταγματική παραπέμπει υποχρεωτικά το ζήτημα στην οικεία ολομέλεια...

Κανείς από την δικαστική εξουσία δεν έκρινε διατάξεις του Ν. 3845 και άλλων νόμων αντισυνταγματικές! Δηλαδή η αριστοτελική διάκριση της εξουσίας σε τρεις, θεμέλιο των δημοκρατικών πολιτευμάτων, δεν υφίσταται κατ' ουσίαν και αποδεδειγμένα. Μόνη ελπίδα ελέγχου εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας (κυβέρνησης και βουλής), είναι η δικαστική, αλλά στην πράξη φαίνεται να μην την ασκεί επί των άλλων δύο.


Άρθρα 106 παρ.2 Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.

Διόδια, βενζίνη, ρεύμα, είναι βασικοί τομείς που αν δεν είναι σε χαμηλές τιμές εμποδίζουν τις μεταφορές, το εμπόριο, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και εν τέλει την εθνική οικονομία. Βασικός λόγος ύπαρξης του Κράτους είναι ακριβώς αυτό το Άρθρο.

Άρθρο 120 παρ.2 Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό (!)...αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων

Οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, οι υπουργοί της κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός, και οι δικαστικοί λειτουργοί που δεν επιλήφθηκαν του ζητήματος της αντισυνταγματικότητας του νόμου 3845 και άλλων, δεν σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό.

Υ.Γ. Με την σύνταξη και δημοσίευση του άρθρου αυτού, τηρείται το Άρθρο 25, παρ.4 σύμφωνα με το οποίο το Κράτος αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, και το Άρθρο 120 παρ.4, όπου αναφέρει ότι η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.


πηγή: tvxs.gr

ΕΡΕΥΝΑ: Τα ονόματα και οι εταιρίες που έκαψαν την Ελλάδα

της Μαρίας Γιαχνάκη



Μια απίστευτη έρευνα που λέει τα πράγματα με το όνομά τους! Ποιοι και πως οργάνωσαν το έγκλημα κατά της χώρας μας!

Φανταστείτε μια πολεμική ενέργεια! Μια δολιοφθορά στις γραμμές του «εχθρού»! Μια πολεμική σύρραξη ανάμεσα σε δύο στρατούς! Ποια είναι τα «εργαλεία» που χρειάζεται ένας επιτιθέμενος; Σίγουρα, ... τα πυρομαχικά και σίγουρα ένα σχέδιο δράσης εναντίον του αμυνόμενου!

Στην περίπτωση της επίθεσης στην Ελλάδα, ποια ήταν τα εργαλεία της κρίσης; Ποια ήταν τα όπλα στη φαρέτρα του «εχθρού» και ποιο ήταν το σχέδιό του;

Σε αυτό το ερώτημα θα προσπαθήσω να απαντήσω σήμερα, όσο το δυνατόν πιο απλά, χωρίς περιττούς οικονομικούς όρους αλλά πάνω απ όλα με ονόματα! Τόσο προσώπων όσο και εταιριών!

Διότι αυτά τα χρόνια που ο Ελληνικός λαός δέχεται μια πολεμικού τύπου επίθεση, κάποιοι στην Ελλάδα, εξακολουθούν να κρύβουν από τους Ελληνες ακόμη και το όνομα του «εχθρού»! Αντίθετα σε γειτονικές χώρες, γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι οι επιτιθέμενοι και ποιο είναι το σχέδιο τους!

Εδώ, εξακολουθούμε να τους ονομάζουμε γενικά κι αόριστα … ως «αγορές» διότι η διαπλοκή των πολιτικών με τον δημοσιογραφικό κόσμο, μέσω της διαφημιστικής πίτας, δεν επιτρέπει ούτε καν το όνομα τους να αναφερθεί!!!

Και ναι μεν η Ευρώπη είναι συνένοχη και συμμέτοχη στο έγκλημα κατά της χώρας μας, στην Ελλάδα, με μεγάλη ευκολία αναφερόμαστε στον … «εχθρό» όταν είναι made in USA αλλά με μεγάλη δυσκολία αναφερόμαστε στον εχθρό όταν είναι … ευρωπαίος και μοιράζει διαφημίσεις στα κανάλια και στις εφημερίδες!!


Μάλιστα στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε επίσημα, τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ντέιβιντ Αϊχορν, διότι σχεδίασαν την επίθεση στο ευρώ και κατ επέκταση και την επίθεση στην Ελλάδα!

Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι στην Ευρώπη και συνεπώς στην Ελλάδα, θα εξαντλούσαν κάθε νομική δραστηριότητα εναντίον τους, εντούτοις, ουδείς άδραξε αυτή την μοναδική ευκαιρία και στη Γηραιά Ηπειρο δεν κουνήθηκε φύλο!!!

Το ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι θα το δείτε παρακάτω και θα αντιληφθείτε το ΓΙΑΤΙ !

Πάμε όμως να εξετάσουμε τα πράγματα με ψυχραιμία!

ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

CDS - Ασφάλιστρα κινδύνου

Εξι ήταν τα εργαλεία με τα οποία κατασκευάστηκε … εργαστηριακά η κρίση και ο ιός απελευθερώθηκε στην Ευρώπη ! Επιλογή; Τα «κράτη-γουρούνια» (PIGS, από τα αρχικά των λέξεων, Portugal Ireland, Greek, Spain) είχαν προεπιλεγεί και στα «εργαστήρια» των τοκογλύφων είχαν γίνει οι απαραίτητες «προσομοιώσεις» με αποτέλεσμα να επιλεγεί ως καλύτερος στόχος, η Ελλάδα, για την τελική επίθεση κατά του Ευρώ, η οποία δεν έχει γίνει ακόμη! Ποια ήταν λοιπόν τα εργαλεία αυτά;

Το πρώτο εργαλείο ήταν τα «ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) που ενώ σχεδιάστηκε για την ασφάλεια των ομολόγων, εντούτοις χρησιμοποιήθηκε ανεξέλεγκτα και χωρίς εποπτικό μηχανισμό, Πουθενά! Υποτίθεται ότι τα CDS διασφαλίζουν τους κατόχους ομολόγων έναντι της χρεοκοπίας του εκδότη τους! Με δεδομένο όμως ότι επέτρεψαν να κατέχουν ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) ακόμη κι άτομα που δεν έχουν αγοράσει ομόλογα μιας χώρας, επέτρεψαν το σπεκουλάρισμα των τζογαδόρων. Κάποτε είχα γράψει ότι όταν κατέχει CDS, ένας μη κάτοχος ομολόγων, είναι σα να επιτρέπουν οι τράπεζες που δίνουν δάνεια, να αγοράζουν ασφάλιστρα των κατοικιών, και όσοι δεν έχουν σχέση με το εκάστοτε σπίτι!

Δηλαδή, φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί, αν πάρετε ένα στεγαστικό δάνειο , και ο γείτονας σας, μπορεί να αγοράζει και να πουλά τα ασφάλιστρα του σπιτιού που αγοράσατε. Κάποια στιγμή, αν το ασφάλιστρο πάει στα ύψη, τότε, τι πιο φυσικό, να βάλει φωτιά στο σπίτι σας, προκειμένου να εισπράξει το υψηλότατο ασφάλιστρο, που κάποτε το είχε αγοράσει πάμφθηνα!!!

Πέραν των Cds, ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ήταν τρεις επενδυτικές τράπεζες και τρεις οίκοι αξιολόγησης.

Τράπεζες – Επενδ. Εταιρίες:

GOLDMAN SACHS

NEUBERGER BERMAN (συμφερόντων Rotschild)

BLACKROCK, U.K.(συμφερόντων Rotschild)

Οίκοι Πιστοληπτικής Αξιολόγησης:

FITCH

MOODY’s

STANDARD & POOR (S&P)

Χρονικά, η κρίση είχε αρχίσει να σχεδιάζεται, πριν καν τυπωθεί το πρώτο χαρτονόμισμα του Ευρώ. Στην Ελλάδα η Goldman Sachs είχε αλλωσει το κράτος από τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης του Κώστα Σημίτη και μεγαλούργησε επί ημερών Γιάννου Παπαντωνίου!

Σταχυολογούμε χρονικά, μερικές κινήσεις των «εργαλείων» αυτών στην Ελλάδα για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τον ρόλο τους καλύτερα:

2000: Η Goldman Sachs εκπονεί το Πρόγραμμα ΑΡΙΑΔΝΗ το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόγραμμα χρηματιστηριακής δανειοδότησης που παρουσιαζόταν ως … πώληση, ώστε να ικανοποιηθούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ και να πανηγυρίζει η κυβέρνηση Σημίτη!

2002: Η Goldman Sachs εκπονεί το Πρόγραμμα ΑΙΟΛΟΣ, με αντάλλαγμα την παραχώρηση δικαιωμάτων χρήσης αεροδρομίων και τυχερών παιχνιδιών.

2005: Η Goldman Sachs πουλάει αυτό το χρηματιστηριακό «προϊόν» στην Εθνική Τράπεζα, η οποία το κράτησε μέχρι το 2008.
Με τη βοήθεια της Goldman Sachs ιδρύεται η εταιρεία ΤΙΤΛΟΣ στην οποία μεταφέρεται το «προϊόν».
Η Εθνική Τράπεζα εξασφαλίζει τα ομόλογα της εταιρείας ΤΙΤΛΟΣ και τα παραχωρεί στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα (ΚΤΕ), παίρνοντας δανειακά κεφάλαια.

2009 (Οκτώβριος):
Έρχεται στην Ελλάδα κλιμάκιο αξιωματούχων της Goldman Sachs και προτείνει τη χρήση ενός νέου χρηματιστηριακού «προϊόντος» για την κάλυψη των αναγκών της χώρας για το 2009 και 2010. Η πρόταση δεν βρήκε ανταπόκριση.

Λίγες μέρες αργότερα: ο οίκος Fitch υποβαθμίζει την Ελλάδα, από Α σε Α-. Σημειώνεται πτώση της μετοχής της ΕΤΕ στο Χρηματιστήριο της Ν.Υ.

2009 (αρχές Νοεμβρίου): Έρχεται στην Ελλάδα δεύτερο κλιμάκιο αξιωματούχων της Goldman Sachs για να μεταπείσει τους Έλληνες ιθύνοντες.

● Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων:

Στο Χρηματιστήριο της Ν.Υ.: οι τιμές της μετοχής της ΕΤΕ αυξάνονται. Στο Χρηματιστήριο Αθηνών: σημειώνεται άνοδος, και
oι πιέσεις στην αγορά ομολόγων και CDS σταματούν.

● Μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων,

Στο Χρηματιστήριο Ν.Υ.:

(α) Σημειώνονται αθρόες πωλήσεις μετοχών της Εθνικής και στο ΧΑ μετοχών όλου του τραπεζικού τομέα, Εθνική, Alpha, Eurobank, κ.α.

(β) Οι τιμές των ελληνικών ομολόγων πέφτουν.

(γ) Τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται.

2009 (12 Δεκεμβρίου):
Ο οίκος Fitch ανακοινώνει νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας (στην κατηγορία ΒΒΒ+), πετώντας την έξω από την αγορά ομολόγων.

2009 (μέσα Δεκεμβρίου):
Οι οίκοι Moody’s και S&P μπαίνουν στο παιχνίδι, υποβαθμίζουν κι αυτοί την Ελλάδα, προκαλώντας γενικό ξεπούλημα των ομολόγων της και απογείωση του κόστους δανεισμού της.

2010 (Απρίλιος): Ο οίκος Fitch υποβαθμίζει ξανά την Ελλάδα (σε ΒΒΒ-) σηματοδοτώντας και τυπικά την χρηματοπιστωτική πτώχευση της Ελλάδας και εκεί αρχίζει να γίνεται ορατό στους Ελληνες το δράμα που θα ζήσουν.

Ποιοι είναι όμως πίσω από τις αοριστολογίες των δημοσιογράφων που αποκαλούν τον εχθρό μας ως ... αγορές;

ΤΟ WHO IS WHO ΤΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

NEUBERGER BERMAN


▪ Έχει θέσεις στην Τράπεζα Ελλάδας, Εθνική, Eurobank Ergasias, Εμπορική
▪ Είναι ο 1ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
▪ Είναι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και μεγαλομέτοχος στη Goldman Sachs
▪Είναι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και μεγαλομέτοχος στον οίκο πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch

BLACKROCK, HNΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

▪ Έχει θέσεις στην Τράπεζα Ελλάδας, Εθνική, Eurobank Ergasias, Εμπορική
▪ Είναι ο 2ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
▪ Είναι μεγαλομέτοχος στη Goldman Sachs
▪ Είναι μεγαλομέτοχος στους οίκους Moody’s και S & P

NEUBERGER BERMAN
Κανείς σήμερα δεν θυμάται ότι η NEUBERGER BERMAN είναι μία από τις εταιρίες που πρωτοστάτησαν στην επίθεση και στην πτώση του Χρηματιστηρίου Αθηνών, πουλώντας μέσα στο τελευταίο τρίμηνο του 2009, (κρατηθείτε) 1.700.000 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας.

Ιδρύθηκε από μέλος της οικογένειας Ρόθτσάιλντ, της μεγαλύτερης τραπεζικής δυναστείας του κόσμου, που δανείζει τη χώρα μας από το 1823 !!!
Ο νυν πρόεδρος της Neuberger Berman ήταν:

● Πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της αμαρτωλής Lehman Brothers που αποτέλεσε ένα άλλο πείραμα των διεθνών τοκογλύφων .
● Πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sachs.
● Στενός συγγενής του τέως προέδρου Τζορτζ Μπους.

Και φτάνω στο σημείο απ όπου ξεκινήσαμε!
Για να αντιληφθείτε, γιατί ουδείς στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, δεν έκανε το παραμικρό όταν στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε, τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ν.Αϊχορν για την επίθεση στο Ευρώ.
Ποιοι είναι αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι που εδώ στην Ελλάδα, όταν έρχεται η στιγμή να πουμε το όνομά τους, κάποιοι δαγκώνουν την γλώσα τους;

Τζόρτζ Σόρος

Διεθνής επενδυτής και μέγας κερδοσκόπος που είχε πρωτοστατήσει στην επίθεση κατά της Στερλίνας.
●Στενότατος συνεργάτης των Ρόθτσάιλντ σε πλήθος επενδυτικών δραστηριοτήτων. Υπάρχουν πάνω από πέντε εταιρίες, στις οποίες μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων εταιρειών του Σόρος ήταν μέλη των Δ.Σ. εταιρειών των Ρόθτσάιλντ , αλλά και αντίστροφα.

● Στο Δ.Σ. της κύριας επενδυτικής εταιρείας του Σόρος που ονομάζεται Quantum Fund, συμμετέχει ο Ρίτσαρντ Κατζ, ο οποίος είναι πρώην πρόεδρος της Rothschild Italia S.p.A. και μέλος της Επιτροπής Εμπορικών Τραπεζών της!

● 
Ο Τζορτζ Σόρος, και ο τραπεζίτης Τζέϊκομπ Ρόθτσάιλντ είναι συνεταίροι σε εταιρεία επενδύσεων στην Αφρική και ποιον λέτε να έχουν συνέταιρο; Την γνωστή «ανθέλληνα» που όλοι μας την βρίζαμε για όσα έκανε κατά της χώρας μας, η τέως υπουργό των ΗΠΑ,Μαντλίν Ολμπράϊτ.



         Τζον Πόλσον
 

Ο 50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Διεθνής κερδοσκόπος και διαχειριστής του μεγάλου hedge funds «Paulson & Co». Ο Πόλσον και ο Ναθάνιελ Ρόθτσάιλντ είναι βασικοί μέτοχοι της Rusal, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμίνιου στον κόσμο.




 Στίβεν Κοέν


O 27ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Ο Κοέν μαζί με την Atticus Capital της οικογένειας Ρόθτσάιλντ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος του οίκου δημοπρασιών Sotheby’s (που είναι εισηγμένος στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης).



Ντέιβιντ Αϊνχορν


Διεθνής κερδοσκόπος, διαχειριστής του μεγάλου hedge funds Greenlight Capital, ο οποίος «έβγαλε» 1,7 δισ. δολάρια σορτάροντας τη μετοχή της Lehman Βrothers,







H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ


Ποιοι είναι αλήθεια αυτοί οι Ρόθτσάιλντ;

● Ελέγχουν το μεγαλύτερο διεθνές δίκτυο εξόρυξης και εμπορίας διαμαντιών, πολύτιμων λίθων και μετάλλων, μέσα από εταιρείες τους όπως η Barick Gold, η Gold Fields, η De Beers, η Rio Tinto, κ.α.

● Είναι από τις μεγαλύτερες οικογένειες της βιομηχανίας πετρελαίου.

● Ο Ναθάνιελ Ρόθτσάιλντ και ο Τζον Πόλσον (50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο) είναι βασικοί μέτοχοι της Rusal, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμίνιου στον κόσμο.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΡΟΘΤΣΑΪΛΝΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

● Ήταν από τους πρώτους δανειστές της Ελλάδας. Τα δάνεια από τους Ρόθτσάιλντ ήταν τα πρώτα και από τα μεγαλύτερα που έλαβε η Ελλάδα το 1823. Από τότε μας δανείζουν και ρουφούν το αίμα των Ελλήνων!

● Ήταν οι δημιουργοί του σύγχρονου τραπεζικού και νομισματικού συστήματος της Ελλάδας.

● Ήταν βασικοί χρηματοδότες, συνιδρυτές και μεγαλομέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (ΕΤΕ).

● Εξέδιδαν δάνεια για τη δημιουργία έργων υποδομής και δανειοδότησαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες. Έχοντας το νομισματικό έλεγχο και τον έλεγχο της παραγωγής χρήματος στην Ελλάδα, έπαιξαν σε βάθος χρόνου και στα δυο επίπεδα.

● Παρέμειναν βασικοί μέτοχοι της ΕΤΕ μέσω πολλών εταιρειών (όπως Neuberger Berman).

● Είναι μεγαλομέτοχοι της Τράπεζας της Ελλάδας , η οποία πήρε τον ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας από την Εθνική Τράπεζα, και μόνο κατ όνομα είναι… Ελληνική αφού μόνο ένα μικρό μέρος των κεφαλαίων της είναι Ελληνικό.

● Η N. M. Rothschild & Sons ήταν μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του Ελληνικού Κράτους για ιδιωτικοποιήσεις , όπως της ΔΕΗ και της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου και σύμβουλος δεκάδων τραπεζών και εταιρειών στην Ελλάδα όπως η Cosmote, ΕΛΠΕ, Τράπεζα Εγνατία, Γενική Τράπεζα, Μυτιληναίος, Eurobank, και ένα σωρό άλλες.

Ο σκοτεινός κύριος Ακερμαν



Πολλές φορές, θα ακούσετε στις «ειδήσεις» για τον σκοτεινό ρόλο του κυρίου Τζόζεφ Ακερμαν, ο οποίος είναι διοικητής της Deutsche Bank ! Κανείς δεν λέει όμως, τι ακριβώς δουλειά κάνει ο Ακερμαν και πως σχετίζεται με τα προηγούμενα κοράκια των «αόρατων» κατά τα άλλα αγορών! Και που να δείτε, τι έκανε η Ελλάδα για να επιβραβεύσει τον φοβερό και τρομερό ρόλο του!

Ο Τζόσεφ Ακερμαν είναι:

▪ Διοικητής της Deutsche Bank. Γνωρίζετε ότι η D.B. είναι σύμβουλος του γερμανικού κράτους για τη διαχείριση της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής χρηματιστηριακής κρίσης;

▪ Είναι υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens από το 2003 και Β’ αναπληρωτής πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της Siemens σήμερα. Μήπως καταλάβατε τώρα γιατί έκλεισε η υπόθεση με τα 200 ψωρο-εκατομμύρια που προσέφεραν, ενώ οι μίζες ήταν δις;

▪ Μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Vodafone !!!

▪ Μη-εκτελεστικός διευθυντής της Royal Dutch Shell, πετρελαϊκής εταιρείας συμφερόντων Ρόθτσάιλντ. Καταλάβατε τώρα γιατί μόλις έβγαλε πετρέλαιο η Κύπρος, πήγε η Shell στα Κατεχόμενα να κάνει το ίδιο; Καταλάβατε τώρα γιατί φωνάζει όλος ο πλανήτης «Ελληνες χαράξτε ΑΟΖ», κι εμείς δεν το κάνουμε; Καταλάβατε μήπως γιατί στις αρχές του 2009, SHELL και BP πούλησαν τα πρατήρια τους στην ΕΛΛΑΔΑ;;; Όχι απλά γιατί γνώριζαν για την κρίση αλλά γιατί την είχαν σχεδιάσει οι ίδιοι!!!

▪ Αντιπρόεδρος της ασφαλιστικής εταιρείας Zurich Financial Services(η οποία, μεταξύ άλλων, παρέχει ασφαλιστικά προϊόντα για την προστασία από το πιστωτικό και το πολιτικό ρίσκο). Μήπως καταλάβατε τώρα γιατί ξεκίνησα την περιγραφή μου με τον ρόλο του εργαλείου που ονομάζεται CDS;

Πρόκειται για ένα άτομο με αρκετές δεκάδες ρόλους, και είναι ν απορεί κανείς πως καταφέρνει να εργάζεται με επιτυχία σε τόσες πολλές δύσκολες θέσεις! Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι το μόνο που κάνει είναι η υπογραφή του σε κάποιες αποφάσεις που άλλοι σχεδιάζουν κι αυτός εκτελεί!

Οσο για εμάς; Εμείς οι Ελληνες λοιπόν, λίγο πριν ξεκινήσει «φανερά» η κρίση, αντί για να τον απελάσουμε από τη χώρα τον βραβεύσαμε κι από πάνω! Ετσι τον Σεπτέμβριο του 2009 ο κ. Τζότζεφ Ακερμαν αναγορεύεται επίτιμος διδάκτορας στο Τμήμα Διεθνών Οικονομικών και Ανάπτυξης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης!!!

Ετσι λειτουργεί το σύστημα εδώ στην Ελλάδα! 

Βραβεύουμε τους νεκροθάφτες της χώρας μας ! 

Αν πάλι δεν μπορούμε να τους βραβεύσουμε, τότε τους καθιστούμε ισότιμους συνομιλητές με τους Πρωθυπουργούς μας! Όπως τον κ. Τ. Σόρος για παράδειγμα, του οποίου τα γεύματα με τον ΤΕΩΣ Πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου, τα πληρώσαμε χρυσάφι!!!

Την επόμενη φορά που θα ακούσετε λοιπόν για «αγορές» και «τοκογλύφους» και «οικονομικούς δολοφόνους» θα ξέρετε! 

Βάλτε αυτό το άρθρο στα «αγαπημένα» του υπολογιστή σας, γιατί θα σας χρειαστεί άπειρες φορές, όταν κάποιοι, θα εξακολουθούν να προκαλούν συσκότιση στον λαό, με αόριστες αναφορές, φτάνοντας στο σημείο τον Ελληνα πολίτη να αναρωτιέται «ΜΑ ΠΟΙΟΣ είναι ο ΕΧΘΡΟΣ»

Τώρα , γνωρίζετε τον εχθρό! Τουλάχιστον, γνωρίζετε τον εχθρό εκτός των τειχών! 
Για τους υπόλοιπους, τους εντός, έχουμε καιρό να ασχοληθούμε!!!
----

Αυτά τα στοιχεία της Εθνικής προδοσίας είναι γνωστά από το 2012 αλλά θαμμένα από την λάσπη και τα σκάνδαλα των μεταγενέστερων. Κρατήστε τα για να μην μας κοροϊδεύουν με τις τάχα αόρατες αγορές.
frixos
Πηγές: briefingnews.gr
Τα στοιχεία για την συμμετοχή των πολυεθνικών στην Ελληνική οικονομία είναι από το βιβλίο του Πάνου Παναγιώτου: "Ελληνική Κρίση: Περίεργες συμπτώσεις", εκδόσεις Λιβάνη, το οποίο αξίζει να το διαβάσετε.

Δεν είναι μοντάζ: Βίντεο με Ντόρα, Μέρκελ και Κυριάκο στην άκρη.



Το blog frixos words έχει σώσει το συγκεκριμένο βιντεο για κάθε ενδεχόμενο.


Τα αμοντάριστα πλάνα από το video της συνάντησης Κυριάκου-Ντόρας με την Γερμανίδα καγκελάριο αποκαλύπτουν ότι ο σημερινός αρχηγός της ΝΔ παραμένει στη σκιά άλλων, που μιλούν εκ μέρους του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση βλέπουμε την αδελφή του, Ντόρα Μπακογιάννη, να κάθεται ακριβώς απέναντι από τη Μέρκελ και να μιλάει μαζί της, ενώ ο αρχηγός της ΝΔ περιμένει υπομονετικά στο πλάι.

Το σοκαριστικό είναι ότι μόλις αντιλήφθηκαν ότι γράφει η κάμερα, η Ντόρα τραβήχτηκε πίσω ώστε να εξέλθει του πλάνου και να φανεί ότι ο Κυριάκος ήταν ο συνομιλητής της Γερμανίδας και όχι απλά παρευρισκόμενος.

Τα VIDEOπλάνα εξακολουθούν να δημοσιεύονται αμοντάριστα στην ιστοσελίδα του ANT1 και σας καλούμε να τα δείτε πριν δοθεί γραμμή να κοπεί η επίμαχη σκηνή που δείχνει τη Ντόρα σαν τον κύριο συνομιλητή της Μέρκελ.



πηγή: news.makedonias.gr

Μια νύχτα στην Ακρόπολη…

του Νίκου Μπογιόπουλου   
 
 
Τη νύχτα
 της 30ης προς 31η Μάη του 1941, μέσα στη βαθιά Κατοχή, πριν από ακριβώς 75 χρόνια, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν τη μισητή σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό από την Ακρόπολη.  
    Ανάμεσα στις άλλες μαρτυρίες για τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς, συγκλονιστική είναι η περιγραφή του ίδιου του Λάκη Σάντα, αυτού του σεμνού αγωνιστή, στο βιβλίο του «Μια νύχτα στην Ακρόπολη…» (εκδόσεις «Βιβλιόραμα»).   
    Ποιός Έλληνας δεν είναι περήφανος για εκείνη την πράξη;
    Ναι, αλλά τότε υπήρχαν και εκείνοι που έλεγαν αυτά:  
«Δεν είναι δυνατόν να ήσαν άνθρωποι με σώας τας φρένας αυτοί που υπεξήρεσαν εν ώρα νυκτός, την Γερμανικήν σημαίαν, η οποία εκυμάτιζεν, επί της Ακροπόλεως, παραπλεύρως της Εθνικής μας Σημαίας. (…) Διότι μόνον παράφρονες ή όργανα ξένης προπαγάνδας ημπορούσαν να διαπράξουν μιαν τόσο επαίσχυντο (…) πράξιν (…).  Το Ελληνικό Έθνος αποδέχθη την σημαίαν του Νέου Ράιχ, που δημιούργησεν η μεγαλοφυής διάνοια του Αδόλφου Χίλτερ, ως σημαίαν ενός υπό πάσαν άποψιν μεγάλου και ανέκαθεν φίλου προς την Ελλάδα λαού, ως εν σύμβολον αποκαταστάσεως μιας ειρηνικής περιόδου, ως εν σύμβολον δικαιοσύνης (…) και πολιτισμού. Και είναι βέβαιον ότι αν ο δράσται του εγκλήματος της, περιήχοντο εις χείρας του ελληνικού λαού, θα λυντσάροντο από αυτόν τον ίδιον ως εχθροί της πατρίδος μας».

Η εφημερίδα «Βραδυνή» της 1ης Ιουνίου 1941 καταγγέλλει σαν «παράφρονες ή όργανα ξένης προπαγάνδας» αυτούς που κατέβασαν την χιτλερική σημαία η οποία αξίζει «την προσήκουσαν τιμήν και τον ειλικρινή σεβασμόν»…

    Μέσα στη ναζιστική σκλαβιά ορθώθηκε το ανάστημα του αδούλωτου λαού για την αποτίναξη του φασιστικού ζυγού, για την εθνική απελευθέρωση και την αναδημιουργία της Ελλάδας.
    Ο λαός ακολούθησε το δικό του μεγαλειώδη δρόμο, τον αγώνα της εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης, όπως τον είχε περιγράψει ήδη από την έναρξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου – μέσα από τα μπουντρούμια της Ασφάλειας – ο Νίκος Ζαχαριάδης στο ιστορικό του πρώτο γράμμα της 31 Οκτώβρη 1940:
    «Προς το λαό της Ελλάδας
Ο φασισμός του Μουσσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλαίβουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλεύει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα (…)»
Και το γράμμα του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ κατέληγε:
«Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, μ' ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.
Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας».
    Ο λαός μας, αρνούμενος την καταχνιά της κατοχής που πλάκωσε τη χώρα τον Απρίλη του ’41, πιάνοντας το νήμα του ‘21, απειθαρχώντας στα κελεύσματα της συνθηκολόγησης, χωρίς να διαπραγματευτεί τίποτα από την τιμή και την Ιστορία του, τράβηξε το δρόμο του μεγαλείου και της θυσίας, όπως ακριβώς περιγραφόταν σε εκείνο το πανό του ΕΑΜ:
«Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα»       
    Ναι, αλλά μην ξεχνάμε ότι υπήρχαν και εκείνοι οι προσκυνημένοι, τα ελληνόφωνα όργανα του κατακτητή, τα φασιστικά Τάγματα Ασφαλείας και της θηριωδίας, προς τα οποία επιδαψίλευαν δάφνες ο Χίτλερ και ο Χίμλερ:
    Το κατέβασμα του αγκυλωτού από την Ακρόπολη ήταν και είναι πράξη υψιστου συμβολισμού. Ημέρα μνήμης και τιμής για τους πραγματικούς πατριώτες, τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού που έδωσαν τον αγώνα για το ψωμί, την τιμή και τη λευτεριά. Και ο όρκος τους ήταν αυτός:
   «Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι ν’ αγωνιστώ πιστά στις τάξεις του ΕΛΑΣ για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα, να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιός του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά και την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω εάν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δεν γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του» (Ο Όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη που έγραψε ο Άρης Βελουχιώτης και δόθηκε το 1942 στη Γραμμένη Οξιά).
    Αλλά και τότε δεν έλειψαν εκείνοι που βρέθηκαν απέναντι στον ελληνικό λαό. Εκείνοι που βγήκαν από τις τάξεις του φασιστικού και δολοφονικού μεταξικού καθεστώτος, από τις τάξεις εκείνων που διόρισαν πρωθυπουργό τον Μεταξά το 1936, τους απόντες από το μεγαλειώδες «Όχι» του ελληνικού λαού στα βουνά, στις πόλεις και τα χωριά. Υπήρχαν οι δοσίλογοι και οι μαυραγορίτες, οι γερμανοτσολιάδες και οι ταγματασφαλίτες.
    Αυτοί που όταν ο ελληνικός λαός πολεμούσε και απελευθέρωνε τη χώρα από τους κατακτητές, εκείνοι έδιναν τον παρακάτω όρκο:
«Ορκίζομαι εις τον Θεόν τον άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΓΑΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ. Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθεισομένας μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς, ότι διά μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεών μου, τας οποίας διά του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ».
(Ο Όρκος των Ταγμάτων Ασφαλείας)…
    Η τιμή, λοιπόν, για εκείνους που ‘έδωσαν τη ζωή τους για την τιμή και την λευτεριά αυτού του τόπου, πάει χέρι – χέρι με την αιώνια καταισχύνη που θα κουβαλάνε όσοι πρόδωσαν κι όσοι προσπαθούν να κρύψουν την απουσία των προγόνων τους και τη δική τους πίσω από την «αθώα» φρασούλα: «Τότε όλοι οι Έλληνες ήταν “ένα”»….                    
    Ε, όχι βέβαια!
  • Ο ελληνικός λαός που πολεμούσε τους Γερμανούς στις πόλεις και στα βουνά, σε σχέση με τους άλλους, εκείνους που είχαν πάρει τον «πατριωτισμό» τους - μαζί με το χρυσό της χώρας – και τον είχαν φυγαδεύσει στα ασφαλέστατα «χαρακώματα» του Καΐρου και του Λονδίνου, δεν είναι «ένα», είναι «δυο – και μάλιστα εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους – πράγματα». 
  • Ήταν άλλο πράγμα το ΕΑΜ κι άλλο εκείνοι που συνεργάστηκαν με τον Χίτλερ, οι δοσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοντυμένοι. Στους οποίους, αν και προδότες, οι του Καΐρου και του Λονδίνου, όταν επέστρεψαν, στο πλαίσιο της «εθνικής τους ενότητας», επιδαψίλευσαν τιμές και αξιώματα..
  •  Άλλο πράγμα οι εκτελεσμένοι στον τοίχο της Καισαριανής κι άλλο πράγμα οι «Τσολάκογλου» και οι «Ραλληδες». Άλλο πράγμα ο Έκτωρ Τσιρονίκος, ο  δοσίλογος και συνεργάτης των Γερμανών επί Κατοχής. Ο αντιπρόεδρος στη γερμανοδιορισμένη «κυβέρνηση» του Ιωάννη Ράλλη, της κυβέρνησης δηλαδή τωνγερμανοτσολιάδωνπου ίδρυσε τα «Τάγματα Ασφαλείας». Κάτι τέτοιοι σαν τον Τσιρονίκο, με τέτοια «πατριωτική» προϋπηρεσία, είναι που απαρτίζουν τους «ήρωες» της Χρυσής Αυγής. Έτσι, στο περιοδικό της Χρυσής Αυγής, στη δεύτερη σελίδα, μέσα σε ειδικό πλαίσιο ώστε να τονίζεται ευδιάκριτα ο ναζισμός τους, δημοσιεύτηκε κείμενο (τεύχος Δεκέμβρη 1983) υπό τον τίτλο «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ», το οποίο καταλήγει ως εξής: «Γιατί ΕΜΕΙΣ, μόνο ΕΜΕΙΣ είμαστε ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ, μελλοντικοί ανατροπείς της διαφθοράς, μελλοντικοί Δημιουργοί της Πολιτείας του Ήλιου, της Πολιτείας του Ελληνικού Μεγαλείου, τηςΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ». Η υπογραφή του εν λόγω δημοσιεύματος (και μάλιστα με κεφαλαία γράμματα) είναι: «ΕΚΤΩΡ ΤΣΙΡΟΝΙΚΟΣ».
  • Άλλο πράγμα αυτοί που έδωσαν την ψυχή, την καρδιά και το αίμα τους για τη λευτεριά της Ελλάδας και για τη σωτηρία του λαού, κι άλλο οι μαυραγορίτες, τα κόμματά τους και οι εφημερίδες που έφταναν να δίνουν ακόμα και το παράγγελμα των εκτελεστικών αποσπασμάτων (!), αυτοί που κράδαιναν ενάντια στο μεγαλειώδες κίνημα της Αντίστασης τη «νομιμότητα» του κατακτητή και των ντόπιων οργάνων του και έγραφαν: 
    «Καλώς συνετάγη ο νόμος που τιμωρεί με θάνατο τους Έλληνες υπηκόους όσοι μετέχουν σε πολεμικές εχθροπραξίες κατά των Γερμανών» («Καθημερινή», 1/6/1941).                  
  • Άλλο πράγμα ήταν αυτοί που πολεμούσαν και τραγουδούσαν «το ΕΑΜ μας έσωσε απ' τη πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά» κι άλλο πράγμα οι «παπατζήδες» που (στις 2-5-1944) σε ομιλία τους στην Αλεξάνδρεια, παρουσία των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, έκαναν λόγο για τη «βρωμιά του ΕΑΜ»!
  • Άλλο πράγμα ήταν αυτοί που πολέμησαν τον Χίτλερ και με τα ίδια όπλα πολέμησαν τον Τσόρτσιλ και τον Βαν Φλιτ, κι άλλο εκείνοι που για να καταπνιγεί κάθε εγχείρημα λαϊκής κυριαρχίας στον τόπο ζητούσαν «εντυπωσιακή» ιμπεριαλιστική επέμβαση ξένων δυνάμεων στην Ελλάδα και τηλεγραφούσαν (Γεώργιος Παπανδρέου, 22/9/1944), στον Τσόρτσιλ τα εξής: 
«Δύναμαι να σας διαβεβαιώσω ότι η σταθερότης της ελληνικής κυβερνήσεως θα διατηρηθεί πλήρως κατά τας επικείμενους κρίσιμους στιγμάς. Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν» (Γ. Παπανδρέου: «Κείμενα», τόμος Β’ «Η απελευθέρωσις της Ελλάδος», εκδόσεις «Μπίρης», σελ. 147, Γ.Πετρόπουλος, Ριζοσπάστης, 1/12/2002).
  • Άλλο πράγμα ήταν να κατεβάζεις την ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη κι άλλο πράγμα να εξεγείρεσαι εναντίον «της αντεθνικής ταύτης ενεργείας» («Αθηναϊκά Νέα», 2/6/1941)
    Να λοιπόν που η Ιστορία και η αλήθεια είναι πεισματάρικα πράγματα. Και επιμένουν: Όπως και σήμερα, έτσι και τότε, «μαζί» και «ενωμένος» ήταν, πράγματι, ο ελληνικός λαός. Οι δοσίλογοι και οι πατριδοκάπηλοι ήταν - και θα είναι πάντα - στην άλλη μπάντα.
πηγή: enikos.gr

Παρά φύσιν Φίλης

του Σταύρου Κατσούλη
 

 
Ο αγράμματος Φίλης, έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Χρησιμοποιεί μια αρχαία Ελληνική έκφραση, το "παρά φύσιν" για να δείξει  συνάμα με την βλακεία που τον δέρνει και το απύθμενο ανθελληνικό μίσος του, μιλώντας ενάντια στην εκμάθηση της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας... Εκτός όλων των άλλων δηλαδή, είναι και ηλίθιος, και υποκριτής, και οξύμωρος, αλλά ακόμη χειρότερα εχθρός μας. Όχι ταξικός εχθρός, όοοχι. Είναι εχθρός της ανθρωπότητας ολάκερης, κάθε φυλής, γένους και τάξης, όπως ακριβώς είναι τα αφεντικά του.

Εδώ που τα λέμε, καλά τα λέει όσον αφορά την αρχαία Ελληνική γλώσσα, με μία διαφορά όμως: Το ότι τα λέει για τον εαυτό του. Η "φύση" του ιδίου, προφανώς και δεν συμβιβάζεται με ένα τέτοιο πρωτόγνωρο θαύμα και δώρο πανίσχυρο στην ανθρωπότητα, όπως αυτό της Ελληνικής γλώσσας. Δεν του αξίζει και δεν συμβιβάζεται, γιατί ότι καλό έχει να δώσει η γλώσσα μας, θα βρεί σε αυτόν και τους όμοιούς του, δηλητηριασμένο και στείρο έδαφος.

Του αξίζει γδύσιμο, κατάσχεση της περιουσίας που έχει, διαγραφή δια παντός από πολίτης της Πατρίδας μας και πέταγμα εκτός των συνόρων της χώρας και μια ξεχωριστή θέση στις χειρότερες σελίδες της ιστορίας της ανθρωπότητας.